| دانلود | نام | پخش | سایز | زمان |
 | ۱۵ www.Ghadirestan.com | ۱.۶ MB | ۴:۰۴ min | |
 | ۱۶ www.Ghadirestan.com | ۶.۱ MB | ۱۵:۰۹ min | |
| ۱۷ www.Ghadirestan.com | ۱.۴ MB | ۳:۲۹ min | |
| ۱۸ www.Ghadirestan.com | ۱.۵ MB | ۳:۴۸ min | |
| ۱۹ www.Ghadirestan.com | ۱.۴ MB | ۳:۲۶ min |
بانك جامع پيامك غديرستان
|
خدمات:
|
عرفه روز حسینه
روز بین الحرمینه
شب نهم از شبهاي متبرك و شب مناجات با قاضى الحاجات است و توبه در آن شب مقبول و دعا در آن مستجاب است. عبادت در اين شب، اجر صد و هفتاد سال عبادت را دارد. براى شب عرفه چند عمل وارد شده است:
1- دعايي که با با اين عبارت آغاز ميشود، خوانده شود اَللّهُمَّ يا شاهِدَ كُلِّ نَجْوى وَ مَوْضِعَ كُلِّ شَكْوى وَ عالِمَ كُلِّ خَفِيَّةٍ وَ مُنْتَهى كُلِّ حاجَةٍ يا مُبْتَدِئاً كه روايت شده هر كس آن را در شب عرفه يا در شبهاى جمعه بخواند خداوند او را بيامرزد.
2- [به نقل كفعمى ] تسبيحات عشر را كه در اعمال روز عرفه آمده است را هزار مرتبه خوانده شود .
3- دعاء اللّهُمَّ مَنْ تَعَبَّاَ وَ تَهَيَّاَ را كه در روز عرفه و شب و روز جمعه نيز وارد است، خوانده شود.
4- زيارت امام حسين عليه السلام .
روز نهم روز عرفه و از اعياد عظيمه است اگرچه به اسم عيد ناميده نشده است . عرفه روزى است كه حق تعالى بندگان خويش را به عبادت و طاعت خود فرا خوانده و سفره هاي جُود و احسان خود را براى ايشان گسترانيده و شيطان در اين روز خوار و حقيرتر و راندهتر و خشمناكترين اوقات خواهد داشت و روايت شده كه حضرت امام زين العابدين عليه السلام در روز عرفه صداي سائلي را شنيد كه از مردم تقاضاي کمک مىنمود. امام به او فرمود: واى بر تو آيا در اين روز از غير خدا تقاضا مىكنى؟ حال آن كه در اين روز اميد مىرود که بچههاى در شكم هم از فضل خدا بي نصيب نمانند و سعيد شوند.
براى اين روز اعمالي ذکر شده است:
1- غسل که مستحب است قبل از زوال انجام شود .
2- زيارت امام حسين عليه السلام ،
كه از هزار حج و هزار عمره و هزار جهاد بالاتر است و احاديث، در كثرت فضيلت زيارت آن حضرت در اين روز متواتر است و اگر كسى توفيق يابد كه در اين روز در تحت قُبّه مقدّسه آن حضرت باشد ثوابش كمتر از كسى كه در عرفات است نيست.
3- بعد از نماز عصر پيش از آن كه مشغول به خواندن دعاهاى عرفه شود در زير آسمان دو ركعت نماز بجا آورد و نزد حق تعالى به گناهان خود اعتراف و اقرار کند تا به ثواب عرفات رستگار شود و گناهانش آمرزيده گردد. پس چون وقت زوال شد زير آسمان رَوَد و نماز ظهر و عصر را با ركوع و سجود نيكو به عمل آورد و چون فارغ شود دو ركعت نماز اقامه كند. در ركعت اوّل بعد از حمد، توحيد و در دوم بعد از حمد، قُل يا اَيُّهَا الْكافِروُنَ خوانده شود. و بعد از آن چهار ركعت نماز گزارد که در هر ركعت بعد از حمد، توحيد پنجاه مرتبه بخواند. كه اين نماز، همان نماز حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام است .
4- شيخ كفعمى در مصباح فرموده مستحب است روزه روز عرفه براى كسى كه ضعف پيدا نكند و مانع دعا خواندن او نشود.
5- مستحب است غسل پيش از زوال و زيارت امام حسين عليه السلام در روز و شب عرفه .
6- تسبيحات حضرت رسول صَلَّى اللهِ عَلِيهِ وَ آله در روز عرفه
که در ذيل ميآيد:
سُبْحانَ الَّذى فِى السَّمآءِ عَرْشُهُ سُبْحانَ الَّذى فِى الاَْرْضِ حُكْمُهُ
منزه است خدايى كه در آسمان است عرش او منزه است خدايى كه در زمين است فرمان و حكمش
سُبْحانَ الَّذى فِى الْقُبوُرِ قَضآؤُهُ سُبْحانَ الَّذى فِى الْبَحْرِ سَبيلُهُ
منزه است خدايى كه در گورها قضا و فرمانش جارى است منزه است خدايى كه در دريا راه دارد
سُبْحانَ الَّذى فِى النّارِ سُلْطانُهُ سُبْحانَ الَّذى فِى الْجَنَّةِ رَحْمَتُهُ
منزه است خدايى كه در آتش دوزخ سلطنتش موجود است منزه است خدايى كه در بهشت رحمت او است
سُبْحانَ الَّذى فِى الْقِيمَةِ عَدْلُهُ سُبْحانَ الَّذى رَفَعَ السَّمآءَ سُبْحانَ
منزه است خدايى كه در قيامت عدل و دادش برپا است منزه است خدايى كه آسمان را بالا برد منزه است خدايى
الَّذى بَسَطَ الاْرْضَ سُبْحانَ الَّذى لا مَلْجَاَ وَلا مَنْجا مِنْهُ اِلاّ اِلَيْهِ پس
كه زمين را گسترد منزه است خدايى كه ملجا و پناهى از او نيست جز بسوى خودش * *
بگو سُبْحانَ اللّهِ وَالْحَمْدُ لِلّهِ وَلا اِلهَ اِلا اللّهُ وَاللّهُ اَكْبَرُ صد مرتبه و بخوان
منزه است خدا و حمد از آن خدا است و معبودى جز خدا نيست و خدا بزرگتر از توصيف است .
7- سوره توحيد صد مرتبه و آية الكرسى صد مرتبه و صلوات بر محمّد و آل محمّد صد مرتبه خوانده شود و دعاي ذيل خوانده شود:
لااِلهَاِلا اللّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ يُحْيى وَ يُميتُ
معبودى جز خدا نيست يگانه اى كه شريك ندارد پادشاهى خاص او است و از آن او است حمد زنده كند و بميراند
وَيُميتُ وَيُحْيى وَهُوَ حَىُّ لا يَموُتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَهُوَ عَلى كُلِّشَىْءٍ َقديرٌ
و بميراند و زنده كند و او است زنده اى كه نميرد هرچه خير است بدست او است و او بر هر چيز توانا است.
ده مرتبه اَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ وَ اَتوُبُ اِلَيْهِ
آمرزش خواهم از خدايى كه معبود بحقى جز او نيست كه زنده و پاينده است و بسويش توبه كنم
ده مرتبه يا اَللّهُ ده مرتبه يا رَحْمنُ ده مرتبه يا رَحيمُ ده مرتبه يا بَديعَ
اى خدا * اى بخشاينده * اى مهربان * اى پديدآرنده
السَّمواتِ وَالاْرْضِ يا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ ده مرتبه يا حَىُّ يا قَيُّومُ ده
آسمانها و زمين اى صاحب جلالت و بزرگوارى * اى زنده و اى پاينده*
مرتبه يا حَنّانُ يا مَنّانُ ده مرتبه يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ ده مرتبه امينَ ده مرتبه
اى پرعطا اى پرنعمت * اى كه معبودى جز تو نيست * اجابت كن *
8- ذكر صلوات از حضرت صادق عليه السلام
اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ يا مَنْ هُوَ اَقْرَبُ اِلَىَّ مِنْ حَبْلِ الْوَريدِ يا
خدايا از تو خواهم اى كسى كه او نزديكتر است به من از رگ گردن اى
مَنْ يَحوُلُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ يا مَنْ هُوَ بِالْمَنْظَرِ الاَْعْلى وَبِالاُْفُقِ
كه حائل شود ميان انسان و دلش اى كه او در ديدگاه اعلى است و در افق
الْمُبينِ يا مَنْ هُوَ الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى يا مَنْ لَيْسَ كَمِثْلِهِ
آشكارى است اى كه او بخشاينده است و بر عرش استيلا دارد اى كه نيست مانندش
شَىْءٌ وَ هُوَ السَّميعُ الْبَصيرُ اَسْئَلُكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ محمد
چيزى و او شنوا و بينا است از تو خواهم كه درود فرستى بر محمد و آل محمد .
و بخواه حاجت خود را كه برآورده خواهد شد انشاءالله تعالى پس بخوان اين صَلَوات را كه از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه هر كه بخواهد مسرور كند محمّد و آل محمّد را در صَلَوات بر ايشان بگويد:
اَللّهُمَّ يا اَجْوَدَ مَنْ اَعْطى وَ يا خَيْرَ
خدايا اى بخشنده ترين عطابخشان و اى بهترين
مَنْ سُئِلَ وَيا اَرْحَمَ مَنِ اسْتُرْحِمَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِى
درخواست شدگان و اى مهربانترين كسى كه از او مهربانى جويند خدايا درود فرست بر محمد و آلش در
الاَْوَّلينَ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِى الاَّْخِرينَ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ
زمره پيشينيان و درود فرست بر محمد و آلش در زمره پسينيان و درود فرست بر محمد
و َآلِهِ فِى الْمَلاَءِ الاَْعْلى وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِى الْمُرْسَلينَ
و آلش در ساكنين عالم بالا و درود فرست بر محمد و آلش در زمره مرسلين
اَللّهُمَّ اَعْطِ مُحَمَّداً وَآلَهُ الْوَسيلَةَ وَالْفَضيلَةَ وَالشَّرَفَ وَالرِّفْعَةَ
خدايا عطا كن به محمد و آلش مقام وسيله و فضيلت و شرف و رفعت
وَالدَّرَجَةَ الْكَبيرَةَ اَللّهُمَّ اِنّى آمَنْتُ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ
و درجه بلند خدايا من ايمان آوردم به محمد صلى الله عليه و آله
وَلَمْ اَرَهُ فَلا تَحْرِمْنى فِى الْقِيمَةِ رُؤْيَتَهُ وَارْزُقْنى صُحْبَتَهُ وَ تَوَفَّنى
با اينكه او را نديده ام پس در روز قيامت از ديدارش محرومم مفرما و مصاحبت و همنشينى او را روزيم فرما
عَلى مِلَّتِهِ وَاسْقِنى مِنْ حَوْضِهِ مَشْرَباً رَوِيّاً سآئِغاً هَنَّيئاً لا اَظْمَاءُ
و بر كيش او بميرانم و بنوشانم از حوض او (حوض كوثر) نوشاندنى سيراب و جانبخش و گوارا كه
بَعْدَهُ اَبَداً اِنَّكَ عَلى كُلِّشَىْءٍ قَديرٌ اَللّهُمَّ اِنّى آمَنْتُ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى
پس از آن هرگز تشنه نشوم كه براستى تو بر هرچيز توانايى خدايا من ايمان آورده ام به محمد صلى
اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَلَمْ اَرَهُ فَعَرَِّفْنى فِى الْجِنانِ وَجْهَهُ اَللّهُمَّ بَلِّغْ مُحَمَّداً
الله عليه وآله و او را نديده ام پس در بهشت رويش را به من نشان ده خدايا برسان به محمد
صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ مِنّى تَحِيَّةً كَثيرَةً وَ سَلاماً .
صلى الله عليه و آله از جانب من تحيتى بسيار و سلامى .
9- دعاي ام داود خوانده شود .
10- اين تسبيح را كه ثواب آن بسيار است گفته شود:
سُبْحانَ اللّهِ قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ وَسُبْحانَ اللّهِ بَعْدَ كُلِّ اَحَدٍ وَسُبْحانَ اللّهِ مَعَ كُلِّ اَحَدٍ وَسُبْحانَ
منزه باد خدا پيش از هر كس و منزه باد خدا پس از هركس و منزه باد خدا با هركس و منزه باد
اللّهِ يَبْقى رَبُّنا ويَفْنى كُلُّ اءَحَدٍ وَسُبْحانَ اللّهِ تَسْبيحاً يَفْضُلُ تَسْبيحَ
خدا كه باقى ماند پروردگار ما و فانى شود هركس و منزه باد خدا تنزيهى كه فزونى گيرد بر تسبيح
الْمُسَبِّحينَ فَضْلاً كَثيراً قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ وَسُبْحانَ اللّهِ تَسْبيحاً يَفْضُلُ
تسبيح گويان فزونى بسيارى پيش از هركس و منزه باد خدا تنزيهى كه فزونى گيرد بر
تَسْبيحَ الْمُسَبِّحينَ فَضْلاً كَثيراً بَعْدَ كُلِّ اَحَدٍ وَسُبْحانَ اللّهِ تَسْبيحاً
تسبيح تسبيح گويان فزونى بسيارى پس از هركس و منزه باد خدا تنزيهى كه
يَفْضُلُ تَسْبيحَ الْمُسَبِّحينَ فَضْلاً كَثيراً مَعَ كُلِّ اَحَدٍ وَ سُبْحانَ اللّهِ تَسْبيحاً يَفْضُلُ تَسْبيحَ الْمُسَبِّحِينَ
فزونى گيرد بر تسبيح تسبيح گويان فزونى بسيار با هر كس ، و منزه باد خدا تنزيهى كه فزونى گيرد بر تسبيح تسبيح گويان
فَضْلاً كَثيراً لِرَبِّنَا الْباقى وَيَفْنى كُلُّ اَحَدٍ وَسُبْحانَ اللّهِ تَسْبيحاً لا يُحْصى وَلا يُدْرى وَلا يُنْسى وَلا
برترى بسيارى براى پروردگار ما كه باقى ماند و جز او فانى شودهر كس و منزه باد خدا تنزيهى كه به شماره در نيايد و دانسته نشود و فراموش نگردد و
يَبْلى وَلا يَفْنى وَلَيْسَ لَهُ مُنْتَهى وَسُبْحانَ اللّهِ تَسْبيحاً يَدوُمُ
كهنه نشود و فنا نپذيرد و انتهايى برايش نباشد و منزه باد خدا تنزيهى كه دوام داشته باشد
بِدَوامِهِ وَيَبْقى بِبَقآئِهِ فى سِنِى الْعالَمينَ وَشُهوُرِ الدُّهوُرِ وَاَيّامِ
به دوام او و باقى ماند به بقاى او در طول سالهاى اين جهان و ساير جهانيان و ماههاى اين روزگار و هر روزگار و روزهاى
الدُّنْيا وَساعاتِ اللَّيْلِ وَالنَّهارِ وَسُبْحانَ اللّهِ اَبَدَ الاَْبَدِ وَمَعَ الاَْبَدِ مِمّا
دنيا و ساعات شب و روز و منزه باد خدا تا جاويدان است جاويد و همراه با جاويد بدانسان كه
لا يُحْصيهِ الْعَدَدُ وَلا يُفْنيهِ الاَْمَدُ وَلا يَقْطَعُهُ الاَْبَدُ و َتَبارَكَ اللّهُ
شماره اش نتوان كرد و زمان و مدت آنرا به فنا نكشاند و قطعش نكند ((هرگز)) و بزرگ است خدا
اَحْسَنُ الْخالِقينَ پس بگو: وَالْحَمْدُ لِلّهِ قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ وَالْحَمْدُ لِلّهِ بَعْدَ كُلِّ
بهترين آفريدگان * و ستايش خاص خدا است پيش از هركس و ستايش از آن او است پس از هر
اَحَدٍ تا آخر دعا لكن بجاى هر سُبْحانَاللّهِ الْحَمْدُلِلّهِ بگو و چون به اَحْسَنُ
كس * منزه است خدا و ستايش خاص خداست * بهترين
الْخالِقينَ رسيدى بگو: لا اِلهَ اِلا اللّهُ قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ تا به آخر بجاى سُبْحانَ اللّهِ
آفريدگان * معبودى نيست جز خدا پيش از هركس * منزه است خدا
لا اِلهَ اِلا اللّهُ مى گوئى و بعد از آن بگو: وَاللّهُ اَكْبَرُ قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ تا به آخر كه بجاى
جز او خدايى نيست * و خدا بزرگتر است از توصيف پيش از هر كس *
سُبْحانَ اللّهِ اَللّهُ اَكْبَرُ مى گوئى پس مى خوانى دعاى : اَللّهُمَّ مَنْ تَعَبَّاءَ وَتَهَيَّاءَ را كه
منزه است خدا و خدا بزرگتر است از توصيف
11- دعاي امام حسين عليه السلام در روز عرفه خوانده شود.
12- در آخر روز عرفه اين دعا خوانده شود :
يا رَبِّ اِنَّ ذُنُوبى لا تَضُرُّكَ وَاِنَّ مَغْفِرَتَكَ لى لا تَنْقُصُكَ فَاَعْطِنى ما لا
پروردگارا همانا گناهان من زيانى به تو نزند و محققاً آمرزش تو از من نقصانى به تو نرساند پس عطا كن به من
يَنْقُصُكَ وَاغْفِرْ لى ما لايَضُرُّكَ و ايضا بخوان : اَللّهُمَّ لا تَحْرِمْنى خَيْرَ ما
آنچه را نقصانت نرساند و بيامرز برايم آنچه را زيانت نزند * خدايا محرومم مكن از آن خيرى كه
عِنْدَكَ لِشَرِّ ما عِنْدى فَاِنْ اَنْتَ لَمْ تَرْحَمْنى بِتَعَبى وَ نَصَبى فَلا
نزد تو است بخاطر آن شرى كه در پيش من است پس اگر تو به رنج و خستگيم رحم نمى كنى پس
تَحْرِمْنى اَجْرَ الْمُصابِ عَلى مُصيبَتِهِ
محرومم مدار از پاداش مصيبت ديده اى بر مصيبتش .
13- دعاي مشلول خوانده شود.
منبع:
مفاتيح الجنان
گفت: هر سال شهادت باقرالعلوم(علیه السلام) که می شه آتیش می گیرم
حجاج دیگه روز شهادت مدینه رو ترک کردن و راهی عرفاتن
چه غربتی داره بقیع
آتیش گرفتم....
یادم افتاد مگه بقیع هیچ وقت زائری هم داره؟...
مگه بقیع کم غریب بوده؟
مگه بقیع بجز غربت سهمی هم داره؟
امروز هم غریب تر از همیشه
پسر فاطمه... مگه میشه که سهمی از غربت نبره....
دلم هوای بقیع کرده... هوای غربت... هوای فاطمه... هوای
شیخ كلینى در كتاب كافى به سند خود از امام رضا (ع) روایت كرده است كه امام باقر (ع) به هنگام احتضار فرمود: هنگامى كه بهدرود حیات گفتم زمین را برایم بشكافید و قبرى مهیا كنید پس اگر به شما گفتند براى رسول خدا (ص) لحد بوده است، تصدیق كنید.
نگارنده: این فرمایش بدان دلیل بوده است كه امام باقر (ع) شكافتن زمین را از برخى جهات بهتر مىدانسته اگر چه فضیلت لحد بالاتر بوده است.
كلینى به سند خود از امام صادق (ع) نقل كرده است كه فرمود: پدرم هر آنچه از كتب و سلاح و آثار و امانات انبیاء در نزد خود داشت، به من به ودیعتسپرد. پس چون لحظه وفاتش فرارسید به من گفت: چهار شاهد فرابخوان. من چهار تن از قریش را دعوت كردم كه یكى از آنان نافع مولاى عبد الله بن عمر بود.
پس به من فرمود: «بنویس این چیزى است كه یعقوب فرزندانش را بدان وصیت كرد كه اى فرزندانم خداوند دین را براى شما برگزید، پس نمیرید مگر آنكه تسلیم رضاى خداوند باشید. »و وصیت كرد محمد بن على به جعفر بن محمد و به وى فرمان مىدهد كه او را به جامه بردى كه هر جمعه در آن نماز مىخواند كفن كند و عمامهاش را بر سرش بندد و قبر او را چهار گوش و با فاصله چهار انگشت از زمین بلندتر قرار دهد و در موقع دفن بندهاى كفن او را باز كند.
سپس به شهود فرمود: بازگردید خداوند شما را رحمت كند!امام صادق (ع) گفت: به پدرم گفتم: اى پدر!در این وصیت چه بود كه بر آن شاهد طلب كردى؟فرمود: پسرم!خوش نداشتم پس از من با تو به نزاع برخیزند به این بهانه كه به تو وصیت نكردهام و مىخواستم بدین وسیله حجت و دلیلى براى تو قرار داده باشم. در حقیقت امام (ع) مىخواست به این وسیله همگان بدانند كه جعفر بن محمد (ع) ، وصى و جانشین و امام بعد از اوست.
كلینى در كافى به سند خود از امام صادق (ع) روایت كرده است كه فرمود: پدرم روزى در ایام بیماریش به من گفت: پسرم گروهى از قریشیان ساكن مدینه را بدینجا فراخوان تا آنها را گواه بگیرم. من نیز چنین كردم. پس امام در حضور آنان به من فرمود: اى جعفر هنگامى كه من دنیا را وداع گفتم مرا بشوى و كفن كن و قبرم را چهار انگشتبالاتر از زمین قرار ده و بر آن آب بپاش. چون گواهان رفتند به پدرم عرض كردم: اگر مرا (در خلوت هم) به این كارها امر مىكردى، انجام مىدادم. چرا درخواستى تا عدهاى را به عنوان شاهد به نزدت بیاورم؟ فرمود: پسرم مىخواستم با تو نزاع نكنند. (یعنى در امامت و خلافت از پس من با تو نزاع نكنند و بدانند كه تو وصى منى) .
كلینى در كافى به سند خود از امام صادق (ع) نقل كرده است كه فرمود: پدرم در وصیتش نوشته بود كه وى را در سه جامه كفن كنم. یكى رداى جمرهاى او بود كه در روز جمعه با آن نماز مىخواند و دو پیراهن دیگر. پس به وى عرض كردم: چرا اینها را مىنویسى؟فرمود: مىترسم مردم با تو از در نزاع وارد شوند و بگویند او را در چهار یا پنج جامه كفن كن اما تو به گفتار آنان راه مرو. عمامه خودم را بر سرم بند و البته عمامه را جزو كفن محسوب مكن بلكه عمامه از چیزهایى است كه بدن را به آن مىپوشانند.
شیخ كلینى در كافى به سند خود نقل كرده است كه امام باقر (ع) وصیت كرد كه هشتصد درهم براى برگزارى مراسم سوگوارى او اختصاص دهند و این كار را از سنت مىدانست. زیرا پیامبر مىفرمود: براى خاندان جعفر طعامى فراهم آرید، آنان نیز به وصیتش عمل كردند.
برگرفته از:
سیره معصومان، ج 5، ص 45، سید محسن امین، ترجمه: على حجتى كرمانى
به مناسبت فرارسیدن میلاد امام رضا علیه السلام ، تعدادی مولودی از حاج محمود کریمی را به شما عزیزان تقدیم می نماییم .
عیدتان مبارک
—————————————
—————————————
—————————————
حاج محمود کریمی – میلاد امام رضا علیه السلام — قاصدک دل من به عشق شمس شموس —- حجم : ۲٫۲۴ مگابایت
—————————————
—————————————
حاج محمود کریمی – میلاد امام رضا علیه السلام — مولا مولا یا امام رضا —- حجم : ۳٫۵۸ مگابایت
—————————————
حاج محمود کریمی – میلاد امام رضا علیه السلام — ستاره بارونه جشن آقامونه —- حجم : ۱٫۸۶ مگابایت
—————————————
حاج محمود کریمی – میلاد امام رضا علیه السلام — نسیم شبونه سلام من رو می رسونه —- حجم : ۵٫۲۱ مگابایت
—————————————
آمدم ای شاه ، پناهم بده خط امانی ز گناهم بده
ای حَرمَت ملجأ در ماندگان دور مران از در و ، راهم بده
لایق وصل تو که من نیستم اِذن به یک لحظه نگاهم بده
دانلود کلیپ صوتی با صدای کریمخانی
حجم : ۳٫۶۰ مگابایت
فرارسیدن میلاد امام رضا (ع) را به شما تبریک عرض میکنم ، به همبن مناسبت یکی از دوستان زحمت کشیده و تصاویری طراح و تقدیم شما کرده است.
برای دریافت تصویر، یک صلوات برای تعجیل در ظهور امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بفرستید.
امام رضا (ع)
امام رضا (ع)
امام رضا (ع)
برای دریافت تصویر در ابعاد اصلی روی تصویر بالا کلیک کنید.
هر گونه استفاده از تصاویر (در قالب بنر ، پوستر و یا امور تجاری) که موجب نشر فرهنگ اسلامی می شود موجب خوشحالی و رضایت ماست.
چگونه نماز را به فرزندانمان معرفی کنیم؟
در ابتدا به شما تبریک می گوییم که برای تریبت اسلامی فرزندتان تلاش می کنید. والدین حتما باید به این نکته توجه داشته باشند که گروه سنی خردسال، ظرفیت های خاص خود را دارد و بیش از ظرفیت خود پذیرای محتوای اضافی نمی باشد.
امام سجاد (علیه السلام) می فرماید: «وظیفه پدر و مادر این است که فرزندان را دلالت به خدا کنند (توجه به خدا) که اعم از نماز خواندن است. اینکه از همان سه سالگی امر به سجده کردن فرزند نماید و سپس کلمه “لاالله الاالله” را به او بیاموزد و با ملایمت و آرامی او را در سن هفت سالگی آموزش نماز دهند تا او در ۹ سالگی بتواند با وضو نماز بخواند.»
راهکار عملیِ ترغیب به نماز در خردسالان:
۱- داشتن برنامه ای مستمر
خانواده برای تربیت دینی و تقویت روحیه نمازخوانی در فرزند باید برنامه داشته باشد و این برنامه به طور مداوم اجرا شود. البته معنای مداومت، آن نیست که با تکرار ملال آور خواسته های خود، روح او را آزرده کنیم و شیرینی عبادت و نماز را در کام او تلخ نماییم. خیلی از جنبه های مداومت می تواند نامرئی و غیرمستقیم باشد.
به طور مثال هر بار سجاده نماز را جلوی دیدگان فرزند خردسال پهن می کنیم تا او را نسبت به نماز علاقهمند کنیم. اگر این عمل را به برنامه هر روز خود تبدیل کنیم خواهیم دید که اثر خود را خواهد داشت اصولا اتصال و ارتباط با روح و روان کودک را نباید رها کرد.
۲- الگوسازی و ایجاد فضای معنوی در محیط خانوده
اگر در محیط خانواده فرهنگ نماز گسترش و ژرفا یابد، اگر ترنم نماز، فضای خانه را معطر کند، اگر فرزندان پدر و مادر را به قصد نماز بیابند بی هیچ تردید آنان نیز الگوی خویش را از خانواده خواهند گرفت.
فرزندی که در خانواده ای لبریز از ذکر و یا در محبت خدا به دنیا می آید هیچ گاه نیازی ندارد که آموزش ویژه برای نماز ببیند؛ زیرا از همان آغاز تولد در گوشش اذان و اقامه می گویند و او را به “صلوه” و “فلاح” و “خیرالعمل” دعوت می کنند. در خانه ای که مشحون از ذکر خداست فرزند نیز با این ذکر پرورش می یابد و دلی که با ذکر حق تعالی، جلا یابد هرگز از منبع قدرت لایزال الهی نمی گریزد و “انس” با خدا را در “ذکر” با خدا می یابد.
۳٫ پاسخ به کنجکاوی های کودک به عنوان یک فرصت
کنجکاوی کودک یک ویژگی طبیعی اوست که پاسخ آن ضمن ایجاد آرامش روحی و روانی کودک، فرصت مناسب در اختیار والدین قرار می دهد تا بتوانند رفتارهای مناسب و مطلوب در او به وجود آورند. براین اساس وقتی که فرزندان از مادر در مورد مسائل اعتقادی و نماز می پرسند فرصت مناسب برای ما به وجود آورده اند تا بتوانیم با پاسخ های مناسب و یا طرح سوالات موثر در او اثر تربیتی بگذاریم.
به عنوان مثال وقتی که فرزندی از پدر یا مادر خود سوال می کند:
– این میوه چقدر شیرین و خوشمزه است، از کجا آمده و یا درست شده است؟
– این ماهی چگونه در آب زندگی می کند و نمی میرد؟
– این آسمان و ستاره های زیبا را چه کسی آفریده است؟
و هزاران سوال دیگر، به همین شکل که همه ناشی از حس کنجکاوی کودک است، از طریق همین سوال ها با همان زبان کودکانه که مناسب دریافت اوست می توان او را به سازنده و خالق رهنمون کرد. به او در مقابل همه این داده ها و نعمت ها آموخت که چگونه باید تشکر و قدردانی کرد و به نماز به عنوان یکی از شیوه های تشکر کردن اشاره نمود.
۴٫ حضور در مجامع و محافل نماز
مشاهدات انسان یکی از عوامل موثر در تربیت انسان است. قرآن در آیات متعدد انسان ها را به«دیدن» و «فکر کردن» دعوت می کند. بین «دیدن» و «باور کردن» رابطه مستقیم وجود دارد. باید کاری کنیم که فرزند ما با صحنه های گوناگون اقامه نماز و آماده شدن برای اقامه نماز مواجه شود. شرکت در نمازهای جماعت مسجد محله، شرکت در نماز جمعه و موارد مشابه به آن می تواند در تقویت روحیه نمازگزاردن فرزندان ما موثر باشد.
۵٫ ایجاد ارتباط بین زیبایی و نماز
انسان یک موجود زیبا دوست است و به دنبال زیبایی ها می رود و این ویژگی را خداوند در وجود آدمی قرار داده است؛ بخصوص کودک و نوجوان که بیش از بزرگسالان زیبایی ها را می بیند و دوست دارد. با ترتیب دادن یک سجاده زیبا و چادر نمازی قشنگ برای دختران، جانماز و لباس زیبا برای پسران می توان رغبت آنها به نماز خواندن و حضور در جمع نمازگزاران را فزونی بخشد. هرقدر والدین بتوانند زیبایی ها را با نماز خواندن پیوند بزنند، به همان اندازه موفق تر خواهند بود.
باتوجه به نکات و راهکارهای فوق درمی یابیم که هر اندازه برنامه های والدین و مربیان با نیازها و علایق و رغبت های کودکان و خرد سالان تناسب و هماهنگی داشته باشد، رفتار و نگرش مثبت به آن برنامه ها درآنان افزایش می یابد و هر اندازه این اعمال و روش ها با رغبت و علاقه کودکان فاصله داشته باشد و یا در تعارض باشد، نه تنها جاذبه ایجاد نکرده بلکه باعث بی علاقگی، بی رغبتی و گاه تنفر و بیزاری در آنان می شود.
در هر حال هنر والدین و مربیانی که می خواهند نیاز درونی افراد را به پرستش خدا شکوفا و هدایت کنند این است که زیباترین شکل و شیواترین آموزش ها باید با رغبت های فراگیران همخوانی داشته باشد تا آموزش ها “نهادینه” گردد.
۶٫تشویق کودکان و خردسالان
کودکان و نوجوانان را هنگامى که نماز مىخوانند باید مورد تشویق قرار داد (البته باید توجه داشت که تشویق، صورت های مختلف دارد و به سن و درک او و نوع عمل او بستگی دارد).
«رمز از دست دادن عقاید»:
برای هشیاری برخی از والدین علاقه مند به پرورش مذهبی فرزندان، عرض می کنیم که به موارد زیر توجه داشته باشند و رمز ترک عقاید و لامذهبی فرزندشان را در این روابط جستجو کنند:
۱- عدم آگاهی و معرفت نسبت به مسائل مذهبی که خود سبب رسیدن به این نکته می شود که کار مذهب عملی پوچ و بی فایده است.
۲- وجود تناقض در رفتار و کردار، در گفتار و عمل والدین و مربیان که کودک را نسبت به آنها بدبین می سازد.
۳- اِعمال روش های خشک و مستبدانه در آموزش مذهبی و درخواست اطاعت کورکورانه و بی قید و شرط.
۴- عدم توان استدلال منطقی در این رابطه که وجودش برای دفاع از کیان عقیدتی هر کس ضروری است.
۵- وجود افسانه و اساطیر و خرافات و موهومات و شبهات به اسم مذهب که سبب بدنام کردن مذهب می شود.
۶- عدم ایجاد رابطه بین دین و دانش و حتی اصرار به متضاد نشان دادن این دو مسئله.
۷- القاء ترک لذات به اسم دین، بدین ادعا که لازمه دینداری ترک لذات است.
۸- وجود تفاوت بین آنچه که از لحاظ تعالیم مطرح می شود و عمل آن در اجتماع و مسئولان مذهبی جامعه.
۹- تحمیل بدون در نظر داشتن ظرفیت جسمی و روانی کودک.
۱۰- عدم زمینه سازی برای ایجاد آمادگی در کودک به گونه ای که گاهی جاذبه تلویزیون نمی گذارد کودک به دنبال نمازش برود.
۱۱- معاشرت های بی بند و بار و بی ضابطه که موجبات فساد و گمراهی ها را فراهم می آورند.
۱۲- زرق و برق های فسادانگیز محیط و القائات ناروا در این رابطه که ناشی از تلاش جاهلان و دشمنان دوستنما است.
«توجه به امانت داری»:
در همه حال فراموش نکنیم که ما امانتدار خداییم. کودک، امانتی است از خدا در دست ما و بعد هم در دست خودش و بعد هم در دست اجتماع و مسئولان دینی. ما در برابر این امانت مسئولیم و باید حساب پس بدهیم. بار مصیبت دو چندان خواهد بود وقتی که ما نه برای خود فکری کرده باشیم، نه برای فرزندانمان. بی اعتنایی و یا سهل انگاری در انجام وظیفه عقوبت آفرین است.
در این راه از چه کسی مدد گیریم؟
در تربیت فرزندان و ساختن و به عمل آوردنشان باید از مددها و نیروهایی استفاده کرد. نخست باید از همت و عزم و اراده خود مدد خواست که جداً به تربیت کودک همت گماریم و بکوشیم او را بسازیم و به عمل آوریم. ثانیاً از آنها که آگاه و صاحبنظرند، از مسئولان تربیت، از معلمان اخلاق، از صاحبنظران در فهم قرآن باید مدد بخواهیم که آگاهی ها و اطلاعات لازم را در این رابطه در اختیارما بگذارند. از فرصت هایی که در اجتماع است، از امکاناتی که دولت و دستگاه های آموزشی در اختیار می گذارند باید به نفع سازندگی و اصلاح کودک استفاده کرد.
و سرانجام باید از هستی بخش مطلق، از مددرسان توانا و نزدیک، از خداوند خلق و امر برای حفظ و به ثمر رساندن امانت خودش طلب کمک کرد.
رابطه وضو و ساختمان مغز
از دیدگاه دانش فیزیولوژی ، مغز یک سیستم رایانه ای فوق العاده پیشرفته است و همچون رایانه دارای قسمت های مختلفی می باشد. اگر مغز را دارای اقشار مختلفی بدانیم ، یک قشر آن را قشر حسی تشکیل خواهد داد که هر قسمت ازقشر حسی به عضو معینی از بدن مرتبط است . اگر نحوه ارتباط قشر حسی یا بخش های مختلف را روی نقشه ای پیاده کنیم. آدمکی پدید خواهد آمد که آدمک حسی نامیده می شود.
به طور مثال، اگر هرعضو از آدمک راتحریک کنیم، مغز آدمک حسی همانند مغز انسان واکنش نشان می دهد.
واکنش مغز آدمک حسی نسبت به وضو:
آنچه موجب تعجب و شگفتی دانشمندان نورو فیزیولوژی گردیده این است که اگرعمل وضو همان طورکه ، انسان انجام می هد ، روی آدمک حسی اجراء شود ، آن اعضا بدن آدمی فقط حدود ۲۰ درصد از سطح بدن را شامل می شوند ولی قسمت اعظم قشر حسی تحریک گردیده و واکنش نشان میدهد.
بعبارت دیگر ، می توان از این واکنش معادله زیر با بدست آورد:
مرطوب کردن تمام بدن= مرطوب کردن ( دست و صورت و پاها)
نتایج بدست آمده از این تحقیقات این مطالب را متذکر می گردد که ، وضو وسیله ای برای هوشیاری انسان است و شاید یکی از حکمتهای وجوب وضو برای نمازگزار ، هوشیاری حاصل از آن باشد.
ورنه دوباره آرم رو روی روسیاهی
چون رو کنم به توبه، سازم نوا و ندبه
چندان که باز گردم گیرم ره تباهی
چون رو کنم به احیاء، دل زنده گردم اما
دل مرده میشوم باز با غمزه گناهی
گرچه به ماه غفران بسته است دست شیطان
بدتر بود ز ابلیس این نفس گاه گاهی
ای کاش تا توانم بر عهد خود بمانم
شرمنده ام ز مهدی وز درگهت الهی
تا در کفت اسیرم قرآن به سر بگیرم
چون بگذرم ز قرآن اُفتم به کوره راهی
من بندگی نکردم با خویش خدعه کردم
ترسم که عاقبت هم اُفتم به قعر چاهی
با اینکه بد سرشتم با توست سرنوشتم
دانم که در به رویم وا میکنی به آهی
ای نازنین نگارا تغییر ده قضا را
گر تو نمی پسندی تقدیر کن نگاهی
دل را تو می کشانی بر عرش می کشانی
بال ملک کنی پهن از مهر روسیاهی
دل را بخر چنان حُر تا آیم از میان بُر
بی عجب و بی تکبّر از راه خیمه گاهی
امشب به عشق حیدر ما را ببخش یکسر
جان حسین و زینب بر ما بده پناهی
آخر به بیت زینب بیمار دارم امشب
از ما مگیر او را جان حسن الهی
در این شب جدایی در کوی آشنایی
هستم چنان گدایی در کوی پادشاهی
شب قدر، شبی است بزرگ. شبی که صاحبدلان در طول سال انتظار رسیدنش را میکشند. شبی که به گفته قرآن ملائکه از آسمان به زمین میآیند و تقدیر یک سال دیگر، برای بندگان رقم میخورد. شبی که میتوان آن را آغازی نو دانست.
از همین رو در روایات اسلامی تأکیدات فراوانی بر بزرگداشت این شب عظیم به وسیله شبزندهداری، مناجات، خواندن قرآن و ادعیه، برپا داشتن نمازهای مستحبی و قرآن بر سر نهادن شده است. لکن باید توجه داشت که انجام این سنتهای نیکو لطمهای بر واجبات نزند و خسرانی جبرانناپذیر را به دنبال نداشته باشد. برخی از واجباتی که گاه در این شب مورد غفلت واقع میشوند در این مجال بررسی خواهند شد.
معمولا چند ساعتی تا نماز صبح باقی است که شبزندهداران به خانه بازمیگردند و پس از خوردن سحری خواب بر چشمانشان مستولی میگردد. این بهترین زمان برای شیطان است تا دست به کار شده و اجر شب زندهداران را ضایع کند. فرصتی مناسب برای ترک واجب به بهانه انجام مستحب. و بدا به حال کسانی که فریب شیطان را خورده و نتوانند بر خواب خوش چیره شوند. این در حالی است که صاحب لیالی قدر، امام علی (علیه السلام) در آخرین وصایای خویش به امام حسن (علیه السلام) فرمودند: «فرزندم ! تو را وصیت می کنم به نماز اول وقت».[1] و در این میان نماز صبح جایگاهی شریفتر از سایر نمازها دارد. در روایتی از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آمده است: «کسی که نماز صبح نخواند قرآن از او بیزار است».[2]
شب قدر حال و هوایی دیگر دارد. هر کس دوست دارد به مکانی خاص رفته و با افرادی که میپسندد همنشین گردد. این شور و اشتیاق به ویژه در جوانها رنگ و بویی دیگر دارد. در این میان والدین به دلائل گوناگون ممکن است با برخی از علائق فرزندان خویش مخالفت نمایند. به آنها اجازه ندهند به تنهایی به هیئت بروند یا آنکه از آنها بخواهند تا پاسی از شب نگذشته به خانه برگردند. شاید برخی از والدین به دلیل کهولت سن یا بیماری، توان شرکت در مراسم را نداشته باشند به همین خاطر از فرزندان خویش میخواهند در خانه مراسم را به جا آورند. در این میان مخالفت فرزندان با آنان امری غیرقابل قبول در محضر حضرت حق خواهد بود چرا که وظیفه فرزندان در قبال والدین بسیار سنگین است.
اسلام نیکی به پدر و مادر را در کنار عبادت خداوند قرار داده است و از مسلمین میخواهد تمام توان خویش را برای پاسداری از حقوق آنان به پا دارند. در روایتی از امام صادق (علیه السلام) آمده است: «گناهى كه مانع استجابت دعا مىشود و زندگى را تیره و تار مىكند، نافرمانى از پدر مادر است».[3] مگر نه اینکه در شب قدر دست نیاز به سوی بینیاز بلند میگردد تا حاجات مادی و معنوی برآورده به خیر گردد؟! پس اعمال این شب با نارضایتی والدین تباه خواهند شد. امام هادی(علیه السلام) میفرمایند: «آزردن و نافرمانى پدر و مادر، ندارى مىآورد و به خوارى مىكشاند».[4]
برخی از افراد پس از دیدن دوست و آشنا فراموش میکنند برای چه امری در این مجلس حضور یافتهاند. از یاد میبرند که در مکانی عمومی حضور دارند. جایی که دیگران برای به دست آوردن آرامش از دست رفته در طول سال، بدان پناه بردهاند. همهمه و سر و صدا، به ویژه در هنگام سخنرانیها، یکی از بزرگترین مشکلات در مجالس مذهبی است که منجر به ضایع شدن حقوق دیگران میگردد. حقی که خدا آن را نمیبخشد
اصولا در هنگام برگزاری مراسمهای مذهبی، گروه زیادی از افراد، در مکانی محدود، کنار یکدیگر مینشینند و به انجام فرائض دینی مشغول میشوند. این با هم بودن به خودی خود بسیار زیباست و وحدت و یکدلی امت اسلامی را یادآور میشود و میتواند سبب ایجاد دوستیها و مودتهای فراوانی گردد. بسیاری از افراد پس از مدتها یکدیگر را در این مجالس میبینند. دیدارها تازه میشود و دلها شاد میگردد. اما باید توجه داشت که این برکات، آسیبهایی را نیز با خود به همراه خواهد داشت که توجه به آنها ضروری است. برخی از افراد پس از دیدن دوست و آشنا فراموش میکنند برای چه امری در این مجلس حضور یافتهاند. از یاد میبرند که در مکانی عمومی حضور دارند. جایی که دیگران برای به دست آوردن آرامش از دست رفته در طول سال، بدان پناه بردهاند. همهمه و سر و صدا، به ویژه در هنگام سخنرانیها، یکی از بزرگترین مشکلات در مجالس مذهبی است که منجر به ضایع شدن حقوق دیگران میگردد. حقی که خدا آن را نمیبخشد. حضرت علی (علیه السلام) میفرماید: «اما ظلمی كه بخشوده نمیشود ظلمی است كه بعضی از بندگان خدا بر بعض دیگر میكنند».[5]
و در روایت دیگری آن حضرت حتی ادای حق الناس را از حق الله مهمتر دانسته و میفرماید: «خداوند حقوق بندگانش را مقدم بر حقوق خود قرار داده و كسی كه حقوق بندگانش را رعایت كند حقوق الهی را نیز رعایت خواهد كرد».[6]
یکی از امور شایع در شبهای قدر، و به طور کلی هیئات مذهبی، آن است که مادران فرزندان نوزاد و خردسال خویش را با خود به مجالس میآورند بی آنکه توجهی به وضعیت روحی فرزند و میزان تاب و توان آن داشته باشند. برخی از نوزادان و کودکان توان تحمل جمعیت زیاد را ندارند و در مجالس شلوغ بیتاب گشته و شروع به گریه میکنند که نتیجه آن چیزی جز آزار خود کودک، مادر و سایرینی که در مجلس حضور یافتهاند نخواهد بود. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) به یاران خویش توصیه مینمودند: «فرزندان خود را به كسب سه خصلت تربیت كنید: دوستى پیامبرتان و دوستى خاندانش و قرائت قرآن».[7] اما در کنار آن به آنان سفارش مینمودند آنچه را که انجام آن برای کودک سنگین و طاقت فرساست از او نخواهند.[8]
حضور در این مجالس به همراه کودکانی که تحمل فضا را ندارند نه تنها فایدهای نخواهد داشت بلکه ممکن است منجر به دوری و انزجار آنها از این مراسمها شده و خاطراتی بد را برایشان به همراه داشته باشد. مادران و پدران باید توجه داشته باشند که عبادت و راز و نیاز با خداوند مکانبردار نیست. هرکس در هر مکانی میتواند روی به سویش آورده و با او نجوا کند. چه بسا ثواب مادرانی که به منظور رعایت حال فرزندان، در خانه و از طریق رادیو و تلویزیون به انجام این سنت اقدام میکنند عظیمتر از سایرین باشد چرا که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمودهاند: «هر كس كودك گریان خود را راضى كند تا آرام شود، خداوند از بهشت آنقدر به او مىدهد تا راضى شود».[9]
البته پسندیده بود اگر در مکانهای برگزاری مجالس، جایی را برای مراقبت از کودکان قرار میدادند تا هم والدین با آسایش خیال به عبادت بپردازند و هم کودکان از این مجال برای بازی استفاده کرده و خاطرهای خوش در ذهنشان به جای گذارد.
زمانی که انسان قرار است در مکانی عمومی حضور یابد بایستی نکات مربوط به نظافت فردی و عمومی را به خوبی رعایت نماید. پوشیدن لباسهای تمیز، مسواک نمودن دهان و جلوگیری از ریختن زباله، هر چند کوچک و ناچیز، در مکان از امور مهمی است که توجه بدانها به ویژه برای شبزندهداران اهمیتی بسیار زیاد دارد. هر کس باید خود را به رعایت این امور مقید سازد تا همگی بتوانند در محیطی سالم به انجام مناسک مذهبی بپردازند. امام رضا (علیه السلام) نظافت را در شمار اخلاق انبیا دانستهاند[10] و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمودهاند: «خداوند زیباست و زیبایى را دوست دارد، بخشنده است و بخشش را دوست دارد، پاكیزه است و پاكیزگى را دوست دارد».[11]
می آید نسیم آشنایی شد ماه مبارک(سرود،سال
91)
|
مهربانی با یتیمان |
محبت و عطابخشی اهل بیت علیهم السلام به ویژه امام حسن مجتبی علیه السلام زبانزد عام و خاص گردیده بود. او كه دارای قلبی پاك و رؤوف و پر مهر نسبت به دردمندان و تیرهبختان جامعه داشت، همانند پدرش علی بن ابی طالب علیهالسلام با خرابهنشینان دردمند و اقشار مستضعف و كم درآمد همراه و همنشین میشد، درد دل آنان را با جان و دل میشنید و به آن، ترتیب اثر میداد و در این حركت انساندوستانه جز خدا را نمیدید و اجرش را جز از او نمیطلبید و او بارزترین مصداق آیه شریفه ذیل بود:.
"الَّذینَ یُنْفِقُونَ أمْوالَهُم بِاللَّیْلِ وَالنَّهَارِ سِرّاً وَ عَلانِیَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلا خَوْف عَلَیْهِمْ وَلاهُمْ یَحْزَنُونَ" (1)؛
آنانی كه اموال خود را شب و روز، پنهانی و آشكارا انفاق میكنند، مزدشان در نزد پروردگارشان خواهد بود، نه ترسی و نه غم و اندوهی بر دل آنها راه پیدا خواهد كرد.
از این روی هر ناتوان و ضعیف و درماندهای درِ خانه آن حضرت را میكوبید. چه بسا افرادی از شهر و دیارهای دیگر به امید دستگیری امام مجتبی علیه السلام به مدینه منوره میآمدند و از آن دریای جود و كرم بهره میجستند. در میان مستمندان سادات و غیرسادات و در راه ماندگان و از راه رسیدگان و ... دیده میشد. گاه بر اساس خواسته آنان، هزینه سفر، ازدواج و زندگى، هزینه مداوای مریض و دیگر نیازمندیهای آنان را پرداخت مینمود و گاه بدون هیچ گونه پرسش بر آنان ترحم میكرد.
كمك و دستگیری از مستمندان، سالخوردگان و فقرا از سوی آن حضرت، در دوران حاكمیت امیرالمؤمنین علیه السلام و حكومت خود در كوفه و مدینه و بعد از آن به دو صورت انجام میگرفت:
الف) كمكهای مستمر و همیشگی كه شامل سالمندان، ایتام، خانوادههای شهدا، اصحاب صفّه و ... میشد و در چهارچوب منظمی به صورت ماهیانه انجام میگرفت. گویا آنان حقوق بگیران دایمی از خاندان اهلبیت بودند كه بخش عمدهای از موقوفات و صدقات رسول خدا، امیرمؤمنان و فاطمه اطهر علیهم السلام و اموال شخصی حضرت مجتبی علیهالسلام به این امر اختصاص مییافت. امام حسن علیه السلام پیش از آن از سوی پدر بر این كار بزرگ انتخاب و منصوب شده بود و بعد همچنان ادامه یافت. سیاست و برنامه بر این بوده كه اصل موقوفات حفظ گردد و از درآمد آن، فقرا و كسانی كه مال بر آنان وقف شده بود (موقوف علیهم) را تأمین نمایند.
ب) كمكهای مقطعی آن حضرت به فقرا، بیچارگان و مساكین در همه فراز و نشیبهای زندگى. این كمكها به طوری زیاد بود كه بخشش و دستگیری آنها زبانزد عموم مردم شده بود.
از امام مجتبی علیه السلام پرسیدند: چگونه است هر سائلی كه بر در خانه شما می آید، ناامیدش برنمیگردانید.
حضرت فرمود: من هم نیازمند و محتاجی هستم به درگاه خداوند متعال كه دوست ندارم او مرا دست خالی برگرداند، خداوندی كه نعمتهایش را بر ما ارزانی داشته، هرگز نمیخواهد بندگانش را محروم كنم، میترسم اگر سائلی را رد كنم، او هم مرا دست خالی برگرداند.
1. از آن حضرت سؤال شد : زهد چيست ؟ فرمود :
رغبت به تقوى و بى رغبتى به دنيا .
(تحف العقول ، ص 227)
2. از آن حضرت سؤال شد : مروت چيست ؟
فرمود : حفظ دين ، عزت نفس ، نرمش ، احسان ، پرداخت حقوق و اظهار دوستى
نسبت به مردم .
(تحف العقول ، ص 227)
3. از آن حضرت سؤال شد : كرم چيست ؟ فرمود
: بخشش پيش از خواهش و اطعام در قحطى .
(تحف العقول ، ص 227)
4. از آن حضرت سؤال شد بخل چيست ؟ فرمود :
آنچه در كف دارى شرف بدانى ، و آنچه انفاق كنى تلف شمارى .
(تحف العقول ، ص 227)
5. از آن حضرت سؤال شد : بى نيازى چيست ؟
فرمود : رضايت نفس به آنچه برايش قسمت شده ، هر چند كم باشد .
(تحف العقول ، ص 228)
6 . از آن حضرت سؤال شد : فقر چيست ؟ فرمود
: حرص به هر چيز .
(تحف العقول ، ص 228)
7. از آن حضرت سؤال شد : شرف چيست ؟ فرمود
: موافقت با دوستان و حفظ همسايگان .
(تحف العقول ، ص 228)
8. از آن حضرت سؤال شد : پستى و ناكسى
چيست ؟ فرمود : به خود رسيدن و بىاعتنايى به همسر .
(تحف العقول ، ص 228)
9. پناهنده به خدا آسوده و محفوخ است ، و
دشمنش ترسان و بىياور
(تحف العقول ، ص 229)
10. از خدا بر حذر باشيد با زيادى ياد او ، و
از خدا بترسيد به وسيله تقوى ، و به خدا نزديك شويد با طاعت ، به درستى كه
او نزديك است و پاسخگو .
(تحف العقول ، ص 229)
11. بزرگى كسانى كه عظمت خدا را دانستند
اين است كه تواضع كنند ، و عزت آنها كه جلال خدا را شناختند اين است كه
برايش زبونى كنند ، و سلامت آنها كه دانستند خدا چه قدرتى دارد اين است كه
به او تسليم شوند .
(تحف العقول ، ص 229)
12. بدانيد كه خدا شما را بيهوده نيافريده و
سر خود رها نكرده ، مدت عمر شما را معين كرده ، و روزى شما را ميانتان قسمت
كرده ، تا هر خردمندى اندازه خود را بداند و بفهمد كه هر چه برايش مقدر است
به او مىرسد ، و هر چه از او نيست به او نخواهد رسيد ، خدا خرج دنياى شما را
كفايت كرده و شما را براى پرستش فراغت بخشيده و به شكرگزارى تشويق كرده ،
و ذكر و نماز را بر شما واجب كرده و تقوى را به شما سفارش كرده ، و آن را
نهايت رضايتمندى خود مقرر ساخته .
(تحف العقول ، ص 234)
13. اى بندگان خدا ، از خدا بپرهيزيد ، و
بدانيد كه هر كس از خدا بپرهيزد ، خداوند او را به خوبى از فتنهها و آزمايشها
برآورد و در كارش موفق سازد و راه حق را برايش آماده كند .
(تحف العقول ، ص 234)
14. هيچ مردمى با هم مشورت نكند مگر اينكه
به درستى هدايت شوند .
(تحف العقول ، ص 236)
15. پستى و ناكسى اين است كه شكر نعمت
نكنى .
(تحف العقول ، ص 236)
16. در طلب مانند شخص پيروز مكوش ، و مانند
كسى كه تسليم شده به قدر اعتماد نكن چون به دنبال كسب و روزى رفتن سنت
است ، و ميانهروى در طلب روزى از عفت است ، و عفت مانع روزى نيست ، و
حرص موجب زيادى رزق نيست . به درستى كه روزى قسمت
شده و حرص زدن ، موجب گناه مىشود .
(تحف العقول ، ص 236)
17. انسان تا وعده نداده ، آزاد است . اما
وقتى وعده مىدهد زير بار مسؤوليت مىرود ، و تا به وعدهاش عمل نكند رها
نخواهد شد .
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 113)
18. آن كس كه بر حسن اختيار خداوند توكل و
اعتماد كند ( و به قضا و قدر الهى خوشنود باشد ) آرزو نمىكند در غير حالى باشد
كه خداوند برايش اختيار كرده است .
(تحف العقول ، ص 236)
19. خيرى كه هيچ شرى در آن نيست ، شكر بر
نعمت و صبر بر مصيبت و ناگوار است .
(تحف العقول ، ص 237)
20. آن حضرت - عليه السلام - به مردى كه
از بيمارى شفا يافته بود ، فرمود : خدا يادت كرد پس يادش كن ، و از تو گذشت
پس شكرش كن .
(تحف العقول ، ص 237)
21. هر كس كه پيوسته به مسجد رود يكى از
اين هشت فايده نصيبش شود :
آيه محكمه ، دستيابى به برادرى سودمند ، دانشى تازه ، رحمتى مورد انتظار ، سخنى كه او را به راه راست كشد يا او را از هلاكت برهاند ، ترك گناهان از شرم مردم و ترس از خدا .
(تحف العقول ، ص 238)
22. به درستى كه پر ديدترين ديدهها آن
است كه در خير نفوذ كند ، و شنواترين گوشها آن است كه تذكرى را بشنود و از
آن سود برد ، سالمترين دلها آن است كه از شبهها پاك باشد .
(تحف العقول ، ص 238)
«بنام مدیر برنامههایم
سال من توی بهار تحویل نمیشه… نمیدونم چرا… حالمم احسن الحال نمیشه! اونکه مدبر الاموره …حال منو توی ماه رمضون تدبیر و تحویل میکنه… همه چیز میتونه از ماه رمضون شروع شه و یا هیچ چیز دیگه شروع نشه! ماه رمضون وسیلهایه برای استعانت:
“استعینوا بالصبر و الصلوة” که “صبر” همون روزه است….
خیلیا عاشق اینن که سال نوشونو توی حرم امام رضا تحویل کنن… منم همینکارو کردم… امسال با دو تا تیتراژ برای برنامه شهر باران شبکه یک حالمو بهتر میکنم! یکیش برای امام رضاست و توی حرمش و رأس ساعت “8″ پخش میشه… اون یکی احساسیترین کاریه که تا حالا ساختم و منو یاد گریه کردن میندازه! راست کار اوناییه که دوست دارن دم افطاری بغضشون بشکنه!
خدایا! هیچ وقت قراردادمو فسخ نکن!
17/4/1392 حامد زمانی»
در این قطعه دلنشین، عبدالرضا هلالی مداح کشورمان نیز حامد زمانی را همراهی کرده است.
ترانه این قطعه را حامد زمانی با پیمان طالبی سروده و نیما نورمحمدی تنظیم این قطعه را بر عهده دارد.
این قطعه دلنشین را از لینک زیر بشنوید:
برای دانلود قطعه امام رضا(ع) با کیفیت اصلی از اینجا اقدام کنید.
سابق در تاریخ میخواندیم که زن و شوهری بودند که بچهای داشتند و آن بچه مُرد. زن بچه را در صندوق خانه برد و لای پارچه سفیدی گذاشت و به شوهر چیزی نگفت. بعد از غذا به شوهرش گفت اگر کسی چیزی به تو امانت بدهد، سپس پس بگیرد، آیا ناراحت میشوی؟ شوهر گفت: نه! و آنگاه گفت که خدا هم بچهای را که به ما امانت داده بود، پس گرفت. انسان باید ایمان داشته باشد که کل هستی آفریده خداست و امانت است و حتی ما خودمان هم برای خودمان نیستیم و این ایمان اثر تربیتی بسیاری دارد. لذا قرآن وقتی میخواهد بگوید انفاق کن، میفرماید: «ممالله» و «أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقَکمُ اللَّهُ»(یس/47) یعنی مال خداست. در جای دیگر میفرماید «وَ أَنْفِقُوا مِمَّا جَعَلَکمْ مُسْتَخْلَفینَ فیهِ»(حدید/7) یعنی شما امانتدار و کلیددار هستید. پس دادهها امانت هستند و انسان باید امانتداری بکند .
نور از خشت عبور نمیکند ولی از شیشه و آیینه عبور میکند. خدا هم میگوید به ما چشم داده تا وقتی چیزی را میبینیم از آن عبور کنیم و به خداشناسی برسیم و برای ما آیه و نشانه باشد و دنیا توقفگاه نباشد و برای ما معبر باشد. و نگاه مۆمن باید عبرت باشد. نعمت چشم نعمتی است که خدا در قیامت از انسان سۆال میکند. قرآن میفرماید: «إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُۆادَ کلُّ أُولئِک کانَ عَنْهُ مَسْۆُلاً»(اسراء/36) چشم و گوش و دل، همه مورد سوال است. یعنی میپرسند چه دیدی و چه شنیدی؟
حالا که در یک موقعیت نورانی و مبارک قرار گرفته ایم که نفس ما هم تسبیح است بیایم بکوشیم و کمی امانتداری کنیم ،به هر نبایدی چشم ندوزیم،نگاهایمان را متعالی کنیم سعی کنیم به قرآن خیره شویم نه هرزه های کوچه و خیابان،به پدر و مادرمان یک نگاه محبت آمیز بیندازیم به تماشای هر فیلم و سریال بیهوده ای
کسانی که چشم دارند ولی نشانههای خدا را نمیبینند ، یعنی چشم دلشان کوراست، اینها در قیامت چشم ظاهر هم ندارند و از خدا میپرسند ما در دنیا چشم داشتیم ولی الان نمیبینیم. خداوند میفرماید چون در دنیا چشم داشتی و نشانهها را دیدی ولی ایمان نیاوردی، باید در اینجا کور باشی. «قالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنی أَعْمى وَ قَدْ کنْتُ بَصیراً»(طه/125).
امیرالمومنین(علیه السلام) میفرماید: «جُمِعَ الْخَیرُ کلُّهُ فِی ثَلَاثِ خِصَالٍ النَّظَرِ وَ السُّکوتِ وَ الْکلَامِ فَکلُّ نَظَرٍ لَیسَ فِیهِ اعْتِبَارٌ فَهُوَ سَهْوٌ وَ کلُّ کلَامٍ لَیسَ فِیهِ ذِکرٌ فَهُوَ لَغْوٌ وَ کلُّ سُکوتٍ لَیسَ فِیهِ فِکرَةٌ فَهُوَ غَفْلَةٌ فَطُوبَى لِمَنْ کانَ نَظَرُهُ عَبَراً وَ سُکوتُهُ فِکراً وَ کلَامُهُ ذِکراً وَ بَکى عَلَى خَطِیئَتِهِ وَ أَمِنَ النَّاسُ شَرَّهُ»(المحاسن، ج1، ص5) یعنی همه خیر در سه چیز است و نگاهی که درآن عبرت نباشد لهو و بیهوده است.
مثل انسانی که از کتاب علمی فقط به عکس هایش نگاه میکند. انسان اگر در خود چشم دقت کند، میبیند که بیشترش از چربی است و چون زود فاسد میشود خدا آن را با آب نمک مخلوط کرده است و ساختمان چشم و عدسی آن و فرمولی که در عکسبرداری دارد، واقعاً جای تأمل دارد. چشم از همه ظریفتر است ولی از همه دیرتر خراب میشود. دندان و کمر و. . . که همه از چشم سخترند، زودتر از چشم خراب میشوند. خداوند چه پلکی برای چشم قرار داده که مثل در کشویی بازوبسته میشود و چه مژههای زیبایی قرار داده است و رویش ابروی سیاهی قرار داده تا فشار نور آن را اذیت نکند. یک پزشک سالها درس میخواند تا به ساختمان و فوت وفن چشم پی ببرد. اگر چشم ما کرهای نبود و اگر ظاهرش بادامی نبود چه میشد؟ چشم از صبح تا شب عکس میگیرد ولی فیلمش را هم عوض نمیکنید وخودش دور و نزدیک را تنظیم میکند و سایه و آفتاب و رنگ و همه چیز را تنظیم میکند و بد است که انسان 50 سال چشم داشته باشد، ولی خودش به چشم خودش دقت نکند. چقدر خدا فرموده در ساختمان خودتان، درختها و. . . دقت کنید؟
نور از خشت عبور نمیکند ولی از شیشه و آیینه عبور میکند. خدا هم میگوید به ما چشم داده تا وقتی چیزی را میبینیم از آن عبور کنیم و به خداشناسی برسیم و برای ما آیه و نشانه باشد و دنیا توقفگاه نباشد و برای ما معبر باشد. و نگاه مۆمن باید عبرت باشد. نعمت چشم نعمتی است که خدا در قیامت از انسان سۆال میکند
- نگاه به مخلوقات خدا: نگاه به کعبه، نگاه به رهبر و امام عادل، نگاه به عالم عبادت است و کدام مکتب را دارید که این مقدار به علم اهمیت بدهد و حتی داریم که نگاه به در خانه عالم عبادت است. یعنی اسلام نظرش این است که رفت و آمد در کوچهای که خانه عالم است بیشتر باشد. و میخواسته است که بازار علم گرم باشد نه بازار ساندویچ فروشی و. . . حدیث داریم خدا یکی از صداهایی که دوست دارد تق تق قلم دانشمند است. حدیث داریم نشستن در کنار عالم بر روی خاک بر نشستن کنار بی سواد بر روی قالی شرف دارد. نگاه به قرآن عبادت است، حتی اگر کسی قرآن را حفظ هم هست، بهتر است که از روی قرآن بخواند.
قرآن میفرماید: «یعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْینِ وَ ما تُخْفِی الصُّدُورُ»(غافر/19) یعنی تو نگاه میکنی ولی من میدانم در پشت نگاه تو چیست. یعنی داری حرف میزنی ولی قصدت نگاه کردن است.
این ماه رمضان ماه خیر و برکت است دستور داده شده چشم هم روزه باشد این همه این نگاه ما در طول سالیان اینور و آنور چرخید و به عبارتی چشم چرانی کردیم چه عایدمان شد؟ آیا این خواسته خداست که این چشم ها را به ما امانت داده است ؟ اگر یک نگاهی به پشت سر بیندازیم شاهد خواهیم بود که چقدر خطا و اشتباهات مهلک از رهگذر همین نگاههای ناسنجیده و کنترل نشده دامن ما را گرفته است .
حالا که در یک موقعیت نورانی و مبارک قرار گرفته ایم که نفس ما هم تسبیح است بیایم بکوشیم و کمی امانتداری کنیم ،به هر نبایدی چشم ندوزیم،نگاهایمان را متعالی کنیم سعی کنیم به قرآن خیره شویم نه هرزه های کوچه و خیابان،به پدر و مادرمان یک نگاه محبت آمیز بیندازیم به تماشای هر فیلم و سریال بیهوده ای .
مطالبی که در اینجا متذکر میشویم شامل افرادی است که از کار و فعالیتهای خارج از منزل بهرهای نداشته و مجبورند اوقات خود را در روزهای گرم تابستانی در خانه سپری کنند. افراد شاغل خواه و ناخواه ساعاتی از روز را در محل کار حضور دارند و نمیتوانند شیوه نامهی روزه داری در روزهای گرم را به صورت کامل اجرا کنند، در اینجا سخن ما در مورد افرادی است که بیشتر روز را در منزل به سر میبرند، مثلاً خانم های خانه دار و یا افرادی که جویای کار هستد ولی هنوز موفق نشدهاند و .... بنابراین برای اینکه بتوانید از روش روزه داری مدرن در روزهای گرم استفاده کنید نیاز است که یا بیکار باشید یا وقت کمی را خارج از منزل سپری کنید.
اگر شما از جمله افرادی هستید که بیشتر اوقات خود را در خانه سپری میکنید حال میتوانید با ما همراه باشید و شاید می خواهید از مطالبی که ذکر خواهیم کرد برای کمک به دوستانتان که واجد شرایط مذکور هستند استفاده کنید که در این صورت از شما بابت خیرخواهیتان سپاسگزاریم، پس با ما همراه باشید.
امام سجاد ( علیه السلام) در نیایش روز اول ماه رمضان، از خدا میخواهد که توفیق عبادت و بندگی را در روز و شبهای این ماه به او عنایت کند، آیا روزهداری های ما با آن وصفی که گذشت با نیایش امام سنخیت دارد. روز را در خواب سپری کردن و در غفلت از یاد خدا شب را به صبح رساندن چگونه استجابت این دعای حضرت را در مورد ما میسر میسازد. با این روشی که اکثر ما در روزهداری پیش میگیریم آیا زمانی برای طاعت و بندگی خدا باقی میماند؟
تابستان است و روزها طولانی و گرم و سوزان، هوای نقاط غربی کشورمان تقریباً خوب مطلوب است اما بدا به حال افرادی که در جنوب کشور زندگی میکنند در مورد آنها باید گفت روزه داریشان متفاوت از سایر افراد است چرا که باید گرمای چند برابر را همراه با تشنگی و عطش بیشتری تحمل کنند. اما راه چاره برای گریز از ساعات طولانی روزهای دراز تابستان که تمامی ندارد، گرمای هوا، تشنگی و گرسنگی و بیحوصلگی حاصل از آن چه میتواند باشد؟
راه حل ساده برای تمام این به اصطلاح مشکلات و معضلات یاد شده (خواب) است، بله خواب. این یک شیوه و سبک و سیاق روزهداری است که شخص روزهدار در طول مدت روز از روزهداری و تشنگی و بیحالی و مواردی از این قبیل هیچ مطلع نخواهد شد. باور سودمند بودن این موضوع دور از ذهن نیست. شخص روزهدار تا نماز ظهر خواب است، برای نماز از خواب بیدار شده نماز را خوانده و سپس به خواب میرود تا اذان مغرب، این شخص بیدار نیست تا سختیهای روزه و روزهداری در این ساعات طولانی روزه را تحمل کند و اینگونه و به همین راحتی روزهای ماه مباک را یکی پس از دیگری پشت سر میگذارد ( اجرکم عند الله )
اگر شما از زمرهی این افراد هستید که عادت به این همه خواب ندارید برای شما هم راه حل داریم البته راه حلی که ذکر خواهیم کرد در شیوهنامهی روزه داری مدرن ذکر شده است. راه حل این است که شما شب را تا صبح بیدار باشید و اوقات خویش را با تماشای فیلم و سریال و یا با همصحبتی با افرادی که همراه با شما روز را در خواب، شب کردهاند سپری کنید، خواهید دید که خواه ناخواه روز، خواب بر روی چشمان شما سنگینی کرده و تا خود غروب آفتاب خواهید خوابید. و اینگونه است که میتوان روزهای گرم و طولانی تابستان را با زبان روزه به راحتی پشت سر گذاشت. تقریباً اکثر روزهداری های این دوره به این سبک و سیاق است.
مطالبی که ذکر شد هر چند به زبان طنز، واقعیتی بود که در روزهای آتی شاهد مصادیق آن خواهیم بود. سخن حقیر در این باره توجه به این نکته است که آیا با این سبک و سیاق روزهداری به حقیقت واقعی روزهداری خواهیم رسید. آیا معصومین و بزرگان دینی ما چنین روزه داری را ارزشمند میدانند؟ چنین روزهداری آیا نتیجهای نیز در بر دارد؟
« بار خدایا ماه رمضان را از عبادت و پرستش خودت مملوّ و پر گردان، و اوقات آن را به طاعت و فرمانبرى ما براى تو آراسته نما، و ما را در روزش بر روزه داشتن و در شبش به نماز و زارى بسوى (درگاه) تو و فروتنى براى تو و خوارى در برابر تو، یارى فرما تا روزش بر ما به غفلت و بی خبرى و شبش به تقصیر و كوتاهى (در عمل) گواهى ندهد. » ( صحیفه سجادیه، 292)
امام حسن مجتبی (علیه السلام) در روز عید فطری به جماعتی گذشت که مشغول خنده بودند حضرت فرمود: ماه رمضان را خدای تعالی میان بندگان خود قرار داده که در آن سبقت بر طاعت و عبادت او گیرند. پس جماعتی گوی سبقت در ربودند و به سعادت فایز گردیدند و طایفهای پس افتادند و هلاک شدند.باید دید درنهایت به کدامین طایفه خواهیم پیوست، آیا در زمره سعادتمندان خواهیم بود و یا هلاک شدگان
امام سجاد(علیه السلام) در نیایش روز اول ماه رمضان، از خدا میخواهد که توفیق عبادت و بندگی را در روز و شبهای این ماه به او عنایت کند، آیا روزهداری های ما با آن وصفی که گذشت با نیایش امام سنخیت دارد. روز را در خواب سپری کردن و در غفلت از یاد خدا شب را به صبح رساندن چگونه استجابت این دعای حضرت را در مورد ما میسر میسازد. با این روشی که اکثر ما در روزهداری پیش میگیریم آیا زمانی برای طاعت و بندگی خدا باقی میماند؟
ابوعبداللَّه صادق (علیه السلام) گفت: روزه گرفتن، تنها به خویشتن دارى از نوشیدن و خوردن نیست. مریم مادر عیسى گفت: «من نذر كردهام كه براى خداى رحمان روزه باشم». یعنى، جز به ستایش خداى رحمان، دهان خود را باز نكنم. اگر روزه گرفتید، زبان خود را حفظ كنید. چشم خود را فرو بخوابانید. نزاع مكنید. حسد مورزید .( گزیده کافی، 135 )
آیا در عالم خواب نیز میتوان در شرایطی قرار گرفت که بتوان ادعا کرد از گناهان دوری کرده و به ستایش خدا مشغول بودهایم؟ بله خواب روزهدار نیز عبادت است، خواب روزهدار، نه خواب دائم الخواب مثلاً روزه. روزهای طولانی و گرم تابستان و به تعبیر صحیحتر دشواریهایی که روزهداری به همراه دارد موجب شده با استفاده از خواب به جنگ با این دشواری ها رفته و رسالت اصلی روزه و روزهداری را به فراموشی سپاریم. مروی است که امام حسن مجتبی ( علیه السلام ) در روز عید فطری به جماعتی گذشت که مشغول خنده بودند حضرت فرمود: ماه رمضان را خدای تعالی میان بندگان خود قرار داده که در آن سبقت بر طاعت و عبادت او گیرند. پس جماعتی گوی سبقت در ربودند و به سعادت فایز گردیدند و طایفهای پس افتادند و هلاک شدند. (معراج السعاده، 749 ) باید دید درنهایت به کدامین طایفه خواهیم پیوست، آیا در زمره سعادتمندان خواهیم بود و یا هلاک شدگان .
1-پایههاى اسلام
قال الباقر علیه السلام:
«بنى الاسلام على خمسة اشیاء، على الصلوة و الزکاة و الحج و الصوم و الولایه.» ؛
امام باقر علیه السلام فرمود:
اسلام بر پنج چیز استوار است، برنماز و زکات حج و روزه و ولایت (رهبرى اسلامى) .(فروع کافى، ج 4 ص 62، ح 1)
2-فلسفه روزه
قال الصادق علیه السلام:
انما فرض الله الصیام لیستوى به الغنى و الفقیر.
امام صادق علیه السلام فرمود:
خداوند روزه را واجب کرده تا بدین وسیله دارا و ندار (غنى و فقیر) مساوى گردند.
(من لا یحضره الفقیه، ج 2 ص 43، ح 1)
3-روزه آزمون اخلاص
قال امیرالمومنین علیه السلام:
«فرض الله ... الصیام ابتلاء لاخلاص الخلق» ؛امام على علیه السلام فرمود: خداوند روزه را واجب کرد تا به وسیله آن اخلاص خلق را بیازماید.
(نهج البلاغه، حکمت 252 )
4-روزه یاد آور قیامت
قال الرضا علیه السلام:
انما امروا بالصوم لکى یعرفوا الم الجوع و العطش فیستدلوا على فقر الاخر.
امام رضا علیه السلام فرمود:
مردم به انجام روزه امر شدهاند تا درد گرسنگى و تشنگى را بفهمند و به واسطه آن فقر و بیچارگى آخرت را بیابند.
(وسائل الشیعه، ج 4 ص 4 ح 5 علل الشرایع، ص 10 )
امام صادق (علیه السلام) فرمود: تکمیل روزه به پرداخت زکات یعنى فطره است، همچنان که صلوات بر پیامبر (صلى الله علیه و آله) کمال نماز است
5-روزه زکات بدن
قال رسول الله صلى الله علیه و آله لکل شیئى زکاة و زکاة الابدان الصیام.
رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود:
براى هر چیزى زکاتى است و زکات بدنها روزه است.
(الکافى، ج 4، ص 62، ح 3 )
6-روزه سپر آتش
قال رسول الله صلى الله علیه و آله:
الصوم جنة من النار.
رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود:
روزه سپر آتش (جهنم) است. «یعنى بواسطه روزه گرفتن انسان از آتش جهنم در امان خواهد بود.»
(الکافى، ج 4 ص 162)
7-اهمیت روزه
الصوم فى الحر جهاد.
رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: روزه گرفتن در گرما، جهاد است.
(بحار الانوار، ج 96، ص 257 )
8-روزه نفس
قال امیرالمومنین علیه السلام
«صوم النفس عن لذات الدنیا انفع الصیام.»
؛ امیرالمومنان على علیه السلام فرمود: روزه نفس از لذتهاى دنیوى سودمندترین روزههاست.
غرر الحکم، ج 1 ص 416 ح 64
9-روزه واقعى
قال امیرالمۆمنین علیه السلام
«الصیام اجتناب المحارم کما یمتنع الرجل من الطعام و الشراب.»
امام على علیه السلام فرمود: روزه پرهیز از حرامها است همچنانکه شخص از خوردنى و نوشیدنى پرهیز مىکند.
(بحار ج 93 ص 249 )
امام رضا علیه السلام فرمود: مردم به انجام روزه امر شدهاند تا درد گرسنگى و تشنگى را بفهمند و به واسطه آن فقر و بیچارگى آخرت را بیابند
10-برترین روزه
قال امیرالمومنین علیه السلام
«صوم القلب خیر من صیام اللسان و صوم اللسان خیر من صیام البطن.»
امام على علیه السلام فرمود: روزه قلب بهتر از روزه زبان است و روزه زبان بهتر از روزه شکم است.
(غرر الحکم، ج 1، ص 417، ح 80 )
11-روزه چشم و گوش
قال الصادق علیه السلام
«اذا صمت فلیصم سمعک و بصرک و شعرک و جلدک.»
امام صادق علیه السلام فرمود: آنگاه که روزه مىگیرى باید چشم و گوش و مو و پوست تو هم روزهدار باشند.«یعنى از گناهان پرهیز کند.»
(الکافى ج 4 ص 87، ح 1)
12- روزه اعضا و جوارح
عن فاطمه الزهرا سلام الله علیها
«ما یصنع الصائم بصیامه اذا لم یصن لسانه و سمعه و بصره و جوارحه.»
حضرت زهرا علیها السلام فرمود: روزهدارى که زبان و گوش و چشم و جوارح خود را حفظ نکرده روزهاش به چه کارش خواهد آمد.
(بحار، ج 93 ص 295 )
13-روزه ناقص
قال الباقر علیه السلام :
«لا صیام لمن عصى الامام و لا صیام لعبد ابق حتى یرجع و لا صیام لامراة ناشزة حتى تتوب و لاصیام لولد عاق حتى یبر. »
امام باقر علیه السلام فرمود:
روزه این افراد کامل نیست:
1 - کسى که امام (رهبر) را نافرمانى کند.
2 - بنده فرارى تا زمانى که برگردد.
3 - زنى که اطاعتشوهر نکرده تا اینکه توبه کند.
4 - فرزندى که نافرمان شده تا اینکه فرمانبردار شود.
(بحار الانوار ج 93، ص 295.)
14-روزه بى ارزش
قال امیرالمومنین علیه السلام
«کم من صائم لیس له من صیامه الا الجوع و الظما و کم من قائم لیس له من قیامه الا السهر و العناء.»
امام على علیه السلام فرمود:
چه بسا روزهدارى که از روزهاش جز گرسنگى و تشنگى بهرهاى ندارد و چه بسا شب زندهدارى که از نمازش جز بیخوابى و سختى سودى نمىبرد. (نهج البلاغه، حکمت 145)
15-روزه و صبر
عن الصادق علیه السلام فى قول الله عزوجل
«واستعینوا بالصبر و الصلوة»
قال: الصبر الصوم.
امام صادق علیه السلام فرمود: خداوند عزو جل که فرموده است: از صبر و نماز کمک بگیرید، صبر، روزه است.
(وسائل الشیعه، ج 7 ص 298، ح 3 )
رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: روزه سپر آتش (جهنم) است. یعنى بواسطه روزه گرفتن انسان از آتش جهنم در امان خواهد بود
16-روزه و صدقه
قال الصادق علیه السلام
«صدقه درهم افضل من صیام یوم.»
امام صادق علیه السلام فرمود : یک درهم صدقه دادن از یک روز روزه مستحبى برتر و والاتر است.
(وسائل الشیعه، ج 7 ص 218، ح 6 )
17-پاداش روزه
قال رسول الله صلى الله علیه و آله: قال الله تعالى
«الصوم لى و انا اجزى به » ؛
رسول خدا فرمود خداى تعالى فرموده است: روزه براى من است و من پاداش آن را مىدهم.
(وسائل الشیعه ج 7 ص 294)
18
-جرعه نوشان بهشت
قال رسول الله صلى الله علیه و آله
«من منعه الصوم من طعام یشتهیه کان حقا على الله ان یطعمه من طعام الجنة و یسقیه من شرابها.»
رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود:
کسى که روزه او را از غذاهاى مورد علاقهاش باز دارد برخداست که به او از غذاهاى بهشتى بخورانند و از شرابهاى بهشتى به او بنوشاند. (بحار الانوار ج 93 ص 331 )
19- خوشا بحال روزه داران
قال رسول الله صلى الله علیه و آله
«طوبى لمن ظما او جاع لله اولئک الذین یشبعون یوم القیامة » ؛
رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: خوشا بحال کسانى که براى خدا گرسنه و تشنه شدهاند اینان در روز قیامتسیر مىشوند.
(وسائل الشیعه، ج 7 ص 299، ح2. )
امام على علیه السلام فرمود: روزه قلب بهتر از روزه زبان است و روزه زبان بهتر از روزه شکم است
20-مژده به روزهداران
قال الصادق علیه السلام
«من صام لله عزوجل یوما فى شدة الحر فاصابه ظما و کل الله به الف ملک یمسحون وجهه و یبشرونه حتى اذا افطر.»
امام صادق علیه السلام فرمود: هر کس که در روز بسیار گرم براى خدا روزه بگیرد و تشنه شود خداوند هزار فرشته را مىگمارد تا دستبه چهره او بکشند و او را بشارت دهند تا هنگامى که افطار کند.
(الکافى، ج 4 ص 64 ح 8)
21-شادى روزه دار
قال الصادق علیه السلام
«للصائم فرحتان فرحة عند افطاره و فرحه عند لقاء ربه»
امام صادق علیه السلام فرمود: براى روزه دار دو سرور و خوشحالى است:
1 - هنگام افطار 2 - هنگام لقاء پروردگار (وقت مردن و در قیامت)
(وسائل الشیعه، ج 7 ص 290)
22-بهشت و باب روزهدارن
قال رسول الله صلى الله علیه و آله
«ان للجنة بابا یدعى الریان لا یدخل منه الا الصائمون.»
رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: براى بهشت درى استبنام (ریان) که از آن فقط روزه داران وارد مىشوند.
«وسائل الشیعه، ج 7 ص 295، ح31.»
23-دعاى روزهداران
قال الکاظم (علیه السلام)
«دعوة الصائم تستجاب عند افطاره » ؛ امام کاظم (علیه السلام) فرمود: دعاى شخص روزهدار هنگام افطار مستجاب مىشود.
(بحار الانوار ج 92 ص 255 ح 33)
24-بهار مومنان
قال رسول الله (صلى الله علیه و آله)
«الشتاء ربیع المومن یطول فیه لیله فیستعین به على قیامه و یقصر فیه نهاره فیستعین به على صیامه.»
رسول خدا (صلى الله علیه و آله) فرمود: زمستان بهار مومن است از شبهاى طولانىاش براى شب زندهدارى واز روزهاى کوتاهش براى روزه دارى بهره مىگیرد.
(وسائل الشیعه، ج 7 ص 302، ح 3)
25-روزه مستحبى
قال الصادق (علیه السلام) «من جاء بالحسنة فله عشر امثالها من ذلک صیام ثلاثة ایام من کل شهر.»
؛امام صادق علیه السلام فرمود: هر کس کار نیکى انجام دهد ده برابر آن پاداش دارد و از جمله آنها سه روز روزه در هر ماه است. (وسائل الشیعه، ج 7، ص 313، ح 33 )
26-افطارى دادن
قال الصادق (علیه السلام) :«من فطر صائما فله مثل اجره»
امام صادق (علیه السلام) فرمود: هر کس روزه دارى را افطار دهد، براى او هم مثل اجر روزه دار است.
(الکافى، ج 4 ص 68، ح )1
امام باقر علیه السلام فرمود: روزه این افراد کامل نیست: 1 - کسى که امام (رهبر) را نافرمانى کند. 2 - بنده فرارى تا زمانى که برگردد. 3 - زنى که اطاعتشوهر نکرده تا اینکه توبه کند. 4 - فرزندى که نافرمان شده تا اینکه فرمانبردار شود
27-افطارى دادن
قال الکاظم (علیه السلام) «فطرک اخاک الصائم خیر من صیامک.»
امام کاظم (علیه السلام) فرمود: افطارى دادن به برادر روزه دارت از گرفتن روزه (مستحبى) بهتر است.
(الکافى، ج 4 ص 68، ح 2)
28-روزه خوارى
قال الصادق (علیه السلام) : «من افطر یوما من شهر رمضان خرج روح الایمان منه»
امام صادق (علیه السلام)فرمود: هر کس یک روز ماه رمضان را (بدون عذر)، بخورد - روح ایمان از او جدا مىشود .(وسائل الشیعه، ج 7 ص 181)
29-رمضان ماه خدا
قال امیرالمۆمنین
«شهر رمضان شهر الله و شعبان شهر رسول الله و رجب شهرى»
امام على (علیه السلام) فرمود: رمضان ماه خدا و شعبان ماه رسول خدا و رجب ماه من است. (وسائل الشیعه، ج 7 ص 266، ح 23.)
30-رمضان ماه رحمت
قال رسول الله (صلى الله علیه و آله)
«... و هو شهر اوله رحمة و اوسطه مغفرة و اخره عتق من النار.»
رسول خدا (صلى الله علیه و آله) فرمود: رمضان ماهى است که ابتدایش رحمت است و میانهاش مغفرت و پایانش آزادى از آتش جهنم. (بحار الانوار، ج 93، ص 342)
31-فضیلت ماه رمضان
قال رسول الله (صلى الله علیه و آله) :«ان ابواب السماء تفتح فى اول لیلة من شهر رمضان و لا تغلق الى اخر لیلة منه»
رسول خدا (صلى الله علیه و آله) فرمود: درهاى آسمان در اولین شب ماه رمضان گشوده مىشود و تا آخرین شب آن بسته نخواهد شد. (بحار الانوار، ج 93، ص 344 )
32-اهمیت ماه رمضان
قال رسول الله (صلى الله علیه و آله) : «لو یعلم العبد ما فى رمضان لود ان یکون رمضان السنة»
رسول خدا (صلى الله علیه و آله) فرمود:اگر بنده «خدا» مىدانست که در ماه رمضان چیست [چه برکتى وجود دارد] دوست مىداشت که تمام سال، رمضان باشد. (بحار الانوار، ج 93، ص 346)
33-قرآن و ماه رمضان
قال الرضا (علیه السلام)
«من قرا فى شهر رمضان ایة من کتاب الله کان کمن ختم القران فى غیره من الشهور.» ؛
امام رضا (علیه السلام) فرمود: هر کس ماه رمضان یک آیه از کتاب خدا را قرائت کند مثل اینست که درماههاى دیگر تمام قرآن را بخواند. (بحار الانوار ج 93، ص 346)
34-شب سرنوشتساز
قال الصادق (علیه السلام)
«راس السنة لیلة القدر یکتب فیها ما یکون من السنة الى السنة.»
امام صادق (علیه السلام) فرمود: آغاز سال (حساب اعمال) شب قدر است. در آن شب برنامه سال آینده نوشته مىشود. (وسائل الشیعه، ج 7 ص 258 ح 8)
35-برترى شب قدر
قیل لابى عبد الله (علیه السلام)
«کیف تکون لیلة القدر خیرا من الف شهر؟ قال: العمل الصالح فیها خیر من العمل فى الف شهر لیس فیها لیلة القدر.» ؛ از امام صادق (علیه السلام) سوال شد:
چگونه شب قدر از هزار ماه بهتر است؟
حضرت فرمود: کار نیک در آن شب از کار در هزار ماه که در آنها شب قدر نباشد بهتر است. (وسائل الشیعه، ج 7 ص 256، ح 2 )
36-تقدیر اعمال
قال الصادق (علیه السلام)
«التقدیر فى لیلة تسعة عشر و الابرام فى لیلة احدى و عشرین و الامضاء فى لیلة ثلاث و عشرین.» ؛
امام صادق (علیه السلام) فرمود: برآورد اعمال در شب نوزدهم انجام مىگیرد و تصویب آن در شب بیست و یکم و تنفیذ آن در شب بیستسوم. (وسائل الشیعه، ج 7 ص 259)
37-احیاء شب قدر
عن فضیل بن یسار قال: «کان ابو جعفر (علیه السلام) اذا کان لیلة احدى و عشرین و لیلة ثلاث و عشرین اخذ فى الدعا حتى یزول اللیل فاذا زال اللیل صلى. »
فضیل بن یسار گوید: امام باقر (علیه السلام) در شب بیست و یکم و بیستسوم ماه رمضان مشغول دعا مىشد تا شب به سر آید و آنگاه که شب به پایان مىرسید نماز صبح را مىخواند. (وسائل الشیعه، ج 7، ص 260، ح 4)
38-زکات فطره
قال الصادق (علیه السلام)
«ان من تمام الصوم اعطاء الزکاة یعنى الفطرة کما ان الصلوة على النبى (صلى الله علیه و آله) من تمام الصلوة.»
امام صادق (علیه السلام) فرمود: تکمیل روزه به پرداخت زکات یعنى فطره است، همچنان که صلوات بر پیامبر (صلى الله علیه و آله) کمال نماز است. «وسائل الشیعه، ج 6 ص 221، ح 5»
39- امام صادق (علیه السلام)
اَمّا العِلَّةُ فِى الصِّیامِ لِیَستَوِىَ بِهِ الغَنىُّ وَالفَقیرُ وذلِكَ لأِنَّ الغَنىَّ لَم یَكُن لِیَجِدَ مَسَّ الجُوعِ فَیَرحَمَ الفَقیرَ لاَِنَّ الغَنىُّ كُلَّما اَرادَ شَیئا قَدَرَ عَلَیهِ...
علت روزه گرفتن آن است كه به سبب آن ثروتمند و فقیر برابر شوند؛ زیرا ثروتمند، گرسنگى را احساس نكرده تا به فقیر رحم كند. چرا كه ثروتمند هرگاه چیزى بخواهد مى تواند فراهم كند. (من لا یحضره الفقیه، ص 73، ج 2)
40 - رسول الله (صلى الله علیه و آله)
اِنَّ لِلجَنَّةِ باباً یُدعى اَلرَّیّانَ لایَدخُلُ مِنهُ اِلاّ الصّائِمونَ
بهشت را درى است كه ریّان نامیده مى شود از آن در، جز روزه داران وارد نشوند.
سحر هنگامه راز و نیاز است
سحر میخانه دلدار باز است
سحر جود و كرم بسیار دارد
سحر بوی خوش دلدار دارد
سحر مهمانی خاص الهی است
سحر وقت گذار از روسیاهی است
سحر آمد دلم فریاد دارد
كریمی كو كه ما را یاد آرد
كریمی كو كه دست ما بگیرد
گدا را با همه جرمش پذیرد
كریمی كو كه گردد میزبانم
كه من مرغ شب بی آشیانم
كریمی غیر تو یا رب نباشد
به جز نام توأم بر لب نباشد
بزرگی كن كرم بنما به حالم
ببین افسرده و بشكسته بالم
بیا جانی بده بر قلب خسته
بنه مرهم بر این بال شكسته
مرا آماده پرواز بنما
مرا با دلبرم همراز بنما
كرم بر مضطری كن یا الهی
بیا و دلبری كن یا الهی
پناهی بر گدا جز این حرم نیست
تو كه رسمت به جز لطف و كرم نیست
مرا امشب دگر كن میهمانت
مرا ساكن نما در آستانت
مرا دیگر زغیر خود جدا كن
خدایا دیر شد ما را صدا كن
| ردیف |
موضوع |
پخش | اجرا |
حجم |
زمان |
| 1 | یا مولا یا صاحب الزمان (جدید سال 91) |  |
2,876 | 0:12:14 | |
| 2 | کاش چشمم به غیب وا میشد (جدید سال 91) | |
5,357 | 0:22:49 | |
| 3 | لبم مشغول آل یاسین و دلم مشغول عشق تو سینست (جدید سال 91) | |
2,795 | 0:11:54 | |
| 4 | چشمانم امشب همچو زمزم شد (جدید سال 91) | |
1,050 | 0:04:27 | |
| 5 | به یاد زلف نگون سان (جدید سال 91) | |
827 | 0:03:30 | |
| 6 | تا جمالت پیدا شد قیامتی بر پا شد (جدید سال 90) | |
4,514 | 0:19:14 | |
| 7 | دوباره بساط طرب شد مهیا (جدید سال 90) | |
3,175 | 0:09:01 | |
| 8 | هر کی دنیایی داره من فقط تو رو دارم (جدید سال 90) | |
411 | 0:01:09 | |
| 9 | نسیم گلهارو میزنه به هم ، شمیم پر تو خونه دلم (جدید سال 90) | |
3.790 | 0:11:02 | |
| 10 | دلم امشب هواتو کرده ، هوای یک نگاتو کرده (جدید سال 90) | |
1.690 | 0:04:55 | |
| 11 | بک یا الله ، بک یا الله ، منم فدایی بقیه الله (جدید سال 90) | |
5.200 | 0:15:09 | |
| 12 | خیض پر از گلاب کن ، طاق رواق میکده (جدید سال 90) | |
1.220 | 0:03:32 | |
| 13 | لب منو ترانه ، شور و غوغا (جدید سال 90) | |
5.510 | 0:16:03 | |
| 14 | شب شبه عشقه ، شب نوره شب شوره (جدید سال 90) | |
4.600 | 0:13:23 | |
| 15 | روز ازل خاک در ابوترابم کردی (جدید سال 90) | |
5.270 | 0:15:20 | |
فعالیتهای قرآنی 
