اعمال ماه شعبان المعظم

 

عبادت و صلوات

فضیلت ماه شعبان

شعبان ماه بسیار شریفى است و به حضرت سید انبیاء صَلَّى اللهِ عَلِیهِ وَ آله منسوب است و آن حضرت این ماه را روزه مى‌گرفت و به ماه رمضان وصل مى‌كرد و مى‌فرمود شعبان، ماه من است هر كه یك روز از ماه مرا روزه بگیرد بهشت برای او واجب می‌شود و از حضرت صادق علیه السلام روایت شده است كه چون ماه شعبان فرا می‌رسید امام زین العابدین علیه السلام اصحاب خود را جمع مى‌نمود و مى‌فرمود اى اصحاب من مى‌دانید این چه ماهى است؟ این ماه شعبان است و حضرت رسول صلى الله علیه و آله مى‌فرمود شعبان ماه من است پس در این ماه براى جلب محبت پیغمبر خود و براى تقرّب به سوى پروردگار خود روزه بدارید. به حقّ آن خدایى كه جان علىّ بن الحسین به دست قدرت اوست سوگند یاد مى‌كنم كه از پدرم حسین بن على علیهماالسلام شنیدم كه فرمود شنیدم از امیرالمؤمنین علیه السلام كه هر كه روزه بگیرد در ماه شعبان براى جلب محبّت پیغمبر خدا و تقرّب به سوى خدا؛ خداوند او را دوست می‌دارد و در روز قیامت كرامت خود را نصیب او می‌گرداند و بهشت را براى او واجب می‌کند.

شیخ از صفوان جمال روایت كرده كه گفت : حضرت صادق علیه السلام به من فرمود كسانى را كه در اطراف تو هستند را بر روزه گرفتن در ماه شعبان ترغیب کن. گفتم فدایت شوم مگر در فضیلت آن چیزى هست؟ فرمود بله همانا كه رسول خدا صلى الله علیه و آله هر گاه هلال ماه شعبان را مى‌دید به مُنادیى امر مى‌فرمود كه در مدینه ندا مى‌كرد: اى اهل مدینه من رسولم از جانب رسول خدا صلى الله علیه و آله به سوى شما. ایشان مى‌فرماید آگاه باشید همانا شعبان ماه من است پس خدا رحمت كند كسى را كه یارى كند مرا بر ماه من یعنى روزه در آن ماه روزه بگیرد.

سپس از حضرت صادق علیه السلام و ایشان از امیرالمؤمنین علیه السلام نقل کرد که مى‌فرمود: از زمانى كه شنیدم منادى رسول خدا صلى الله علیه و آله ندا كرد در ماه شعبان، ترک نشد از من روزه شعبان و ترک نخواهد شد از من تا مدتى كه حیات دارم ان شاء الله تعالى.

سپس مى‌فرمود كه روزه دو ماه شعبان و رمضان توبه و مغفرت از خدا است.

اعمال این ماه شریف بر دو قِسم است: اعمال مشتركه و اعمال مختصه .

 

عبادت و صلوات

اعمال مشتركه ماه شعبان

 

1- هر روز هفتاد مرتبه ذکر «اَسْتَغْفِرُاللهَ وَ اَسْئَلُهُ التَّوْبَةَ» گفته شود.

2- هر روز هفتاد مرتبه ذکر « اَسْتَغْفِرُاللهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحیمُ الْحَىُّ الْقَیّوُمُ وَ اَتُوبُ اِلَیْهِ» گفته شود. و در بعضى روایات "الْحَىُّ الْقَیُّومُ" پیش از "الرَّحْمنُ الرَّحیمُ" است و عمل به هر دو خوبست و از روایات استفاده مى‌شود كه بهترین دعاها و ذكرها در این ماه استغفار است و هر كس هر روز در این ماه هفتاد مرتبه استغفار كند مثل آن است كه هفتاد هزار مرتبه در ماه‌هاى دیگر استغفار كند.

3- صدقه دادن در این ماه اگرچه به اندازه نصف دانه خرمایى باشد، خوب است و خداوند بدن صدقه دهنده را بر آتش جهنم حرام می‌کند. از حضرت صادق علیه السلام نقل شده است كه آن حضرت در باب فضیلت روزه رجب فرمود چرا غافلید از روزه شعبان؟ راوى عرض كرد یابن رسول الله چه ثوابی دارد كسى كه یك روز از شعبان را روزه بگیرد؟

حضرت فرمود به خدا قسم بهشت ثواب اوست.

عرض كرد یابن رسول الله بهترین اعمال در این ماه چیست؟ فرمود: صدقه دادن و استغفار . هر كس  در ماه شعبان صدقه دهد، خداوند آن صدقه را رشد دهد همچنان كه یكى از شما شتر تازه متولد شده‌ای را تربیت مى‌كند تا آن كه در روز قیامت به صدقه دهنده برسد در حالتى كه به اندازه كوه اُحُد شده باشد.

4- در کل این ماه هزار بار ذکر « لا اِلهَ اِلا اللهُ وَلا نَعْبُدُ اِلاّ اِیّاهُ مُخْلِصینَ لَهُ الدّینَ وَ لَوُ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ » را كه ثواب بسیار دارد؛ گفته شود. از جمله آن كه عبادت هزار ساله در نامه عملش نوشته شود.

5- در هر پنجشنبه این ماه دو ركعت نماز اقامه شود؛ که در هر ركعت بعد از حمد، صد مرتبه سوره توحید و بعد از سلام صد بار صلوات فرستاده شود تا حق تعالى هر حاجتى که دارد را برآورد. چه در امور دنیوی و یا  در امور معنوی. و نیز روزه این ماه فضیلت بسیار دارد و روایت شده كه در هر روز پنجشنبه ماه شعبان آسمان‌ها را زینت مى‌كنند. پس ملائكه عرض مى‌كنند خداوندا بیامرز روزه‌داران این روز را و دعاى ایشان را مستجاب گردان و در روایت نبوى آمده است كه هر كه روز دوشنبه و پنجشنبه شعبان را روزه بگیرد حقّ‌تعالى بیست حاجت از حوائج دنیا و بیست حاجت از حاجت‌هاى آخرت او را برآورد.

عبادت و صلوات

6- در این ماه صلوات بسیار فرستاده شود .

7- در هر روز از شعبان در هنگام ظهر و در شب نیمه آن صلوات هر روز شعبان که از امام سجاد علیه‌السلام روایت شده، خوانده شود که به شرح ذیل است :

اَللّهُمََّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ و َآلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعِ الرِّسالَةِ وَ مُخْتَلَفِ الْمَلاَّئِكَةِ وَ مَعْدِنِ الْعِلْمِ وَ اَهْلِ بَیْتِ الْوَحْىِ. اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ و َآلِ مُحَمَّدٍ الْفُلْكِ الْجارِیَةِ فِى اللُّجَجِ الْغامِرَةِ یَامَنُ مَنْ رَكِبَها وَ یَغْرَقُ مَنْ تَرَكَهَا الْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مارِقٌ وَالْمُتَاَخِّرُ عَنْهُمْ زاهِقٌ وَاللاّزِمُ لَهُمْ لاحِقٌ.

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الْكَهْفِ الْحَصینِ وَ غِیاثِ الْمُضْطَرِّ الْمُسْتَكینِ وَ مَلْجَاءِ الْهارِبینَ وَ عِصْمَةِ الْمُعْتَصِمینَ. اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلوةً كَثیرَةً تَكُونُ لَهُمْ رِضاً وَ لِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اَداَّءً وَ قَضاَّءً بِحَوْلٍ مِنْكَ وَ قُوَّةٍ یا رَبَّ الْعالَمینَ.

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الطَّیِّبینَ الاْبْرارِ الاْخْیارِ الَّذینَ اَوْجَبْتَ حُقُوقَهُمْ وَ فَرَضْتَ طاعَتَهُمْ وَ وِلایَتَهُمْ. اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَاعْمُرْ قَلْبى بِطاعَتِكَ وَلا تُخْزِنى بِمَعْصِیَتِكَ وَارْزُقْنى مُواساةَ مَنْ قَتَّرْتَ عَلَیْهِ مِنْ رِزْقِكَ بِما وَسَّعْتَ عَلَىَّ مِنْ فَضْلِكَ وَ نَشَرْتَ عَلَىَّ مِنْ عَدْلِكَ وَ اَحْیَیْتَنى تَحْتَ ظِلِّكَ وَ هذا شَهْرُ نَبِیِّكَ سَیِّدِ رُسُلِكَ شَعْبانُ الَّذى حَفَفْتَهُ مِنْكَ بِالرَّحْمَةِ وَالرِّضْوانِ الَّذى كانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّمَ یَدْاَبُ فى صِیامِهِ وَ قِیامِهِ فى لَیالیهِ وَ اَیّامِهِ بُخُوعاً لَكَ فى اِكْرامِهِ وَاِعْظامِهِ اِلى مَحَلِّ حِمامِهِ.

اَللّهُمَّ فَاَعِنّا عَلَى الاِْسْتِنانِ بِسُنَّتِهِ فیهِ وَ نَیْلِ الشَّفاعَةِ لَدَیْهِ اَللّهُمَّ وَاجْعَلْهُ لى شَفیعاً مُشَفَّعاً وَ طَریقاً اِلَیْكَ مَهیَعاً وَاجْعَلْنى لَهُ مُتَّبِعاً حَتّى اَلْقاكَ یَوْمَ الْقِیمَةِ عَنّى راضِیاً وَ عَنْ ذُنُوبى غاضِیاً قَدْ اَوْجَبْتَ لى مِنْكَ الرَّحْمَةَ وَالرِّضْوانَ وَ اَنْزَلْتَنى دارَ الْقَرارِ وَ مَحَلَّ الاْخْیارِ .

عبادت و صلوات

8- در این ماه مناجات شعبانیه خوانده شود. این مناجات از ابن خالویه نقل شده و گفته این مناجات حضرت امیرالمؤمنین و امامان است.

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَاسْمَعْ دُعائى اِذا دَعَوْتُكَ وَاْسمَعْ نِدائى اِذا نادَیْتُكَ وَاَقْبِلْ عَلىَّ اِذا ناجَیْتُكَ فَقَدْ هَرَبْتُ اِلَیْكَ وَ وَقَفْتُ بَیْنَ یَدَیكَ مُسْتَكیناً لَكَ مُتَضرِّعاً اِلَیْكَ راجِیاً لِما لَدَیْكَ ثَوابى وَ تَعْلَمُ ما فى نَفْسى وَ تَخْبُرُ حاجَتى وَ تَعْرِفُ ضَمیرى وَلا یَخْفى عَلَیْكَ اَمْرُ مُنْقَلَبى وَ مَثْواىَ وَ ما اُریدُ اَنْ اُبْدِئَ بِهِ مِنْ مَنْطِقى واَتَفَوَّهُ بِهِ مِنْ طَلِبَتى وَ اَرْجُوهُ لِعاقِبَتى وَ قَدْ جَرَتْ مَقادیرُكَ عَلَىَّ یا سَیِّدى فیما یَكُونُ مِنّى اِلى آخِرِ عُمْرى مِنْ سَریرَتى وَ عَلانِیَتى وَ بِیَدِكَ لا بِیَدِ غَیْرِكَ زِیادَتى وَ نَقْصى وَ نَفْعى وَ ضَرّى اِلهى اِنْحَرَمْتَنى فَمَنْ ذَاالَّذى یَرْزُقُنى وَ اِنْ خَذَلْتَنى فَمَنْ ذَاالَّذى یَنْصُرُنى.

اِلهى اَعُوذُبِكَ مِنَ غَضَبِكَ وَ حُلُولِ سَخَطِكَ اِلهى اِنْ كُنْتُ غَیْرَ مُسْتَاْهِلٍ لِرَحْمَتِكَ فَاَنْتَ اَهْلٌ اَنْ تَجُودَ عَلىَّ بِفَضْلِ سِعَتِكَ اِلهى كَاَنّى بِنَفْسى واقِفَةٌ بَیْنَ یَدَیْكَ وَ قَدْ اَظَلَّها حُسْنُ تَوَكُّلى عَلَیْكَ فَقُلْتَ ما اَنْتَ اَهْلُهُ وَ تَغَمَّدْتَنى بِعَفْوِكَ اِلهى اِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ اَوْلى مِنْكَ بِذلِكَ وَ اِنْ كانَ قَدْ دَنا اَجَلى وَ لَمْ یُدْنِنى مِنْكَ عَمَلى فَقَدْ جَعَلْتُ الاِقْرارَ بِالذَّنْبِ اِلَیْكَ وَسیلَتى.

اِلهى قَدْ جُرْتُ عَلى نَفْسى فِى النَّظَرِ لَها فَلَهَا الْوَیْلُ اِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَها اِلهى لَمْ یَزَلْ بِرُّكَ عَلَىَّ اَیّامَ حَیوتى فَلا تَقْطَعْ بِرَّكَ عَنّى فى مَماتى اِلهى كَیْفَ آیَسُ مِنْ حُسْنِ نَظَرِكَ لى بَعْدَ مَماتى وَ اَنْتَ لَمْ تُوَلِّنى اِلاّ الْجَمیلَ فى حَیوتى اِلهى تَوَلَّ مِنْ اَمْرى ما اَنْتَ اَهْلُهُ وَعُدْ عَلَىَّ بِفَضْلِكَ عَلى مُذْنِبٍ قَدْ غَمَرَهُ جَهْلُهُ اِلهى قَدْ سَتَرْتَ عَلَىَّ ذُنُوباً فِى الدُّنْیا وَ اَنَا اَحْوَجُ اِلى سَتْرِها عَلَىَّ مِنْكَ فى الاُْخْرى اِذْ لَمْ تُظْهِرْها لاَِحَدٍ مِنْ عِبادِكَ الصّالِحینَ فَلا تَفْضَحْنى یَوْمَ الْقِیمَةِ عَلى رُؤُسِ الاْشْهادِ اِلهى جُودُكَ بَسَطَ اَمَلى وَ عَفْوُكَ اَفْضَلُ مِنْ عَمَلى اِلهى فَسُرَّنى بِلِقاَّئِكَ یَوْمَ تَقْضى فیهِ بَیْنَ عِبادِكَ اِلهى اعْتِذارى اِلَیْكَ اِعْتِذارُ مَنْ لَمْ یَسْتَغْنِ عَنْ قَبُولِ عُذْرِهِ فَاقْبَلْ عُذْرى یا اَكْرَمَ مَنِ اعْتَذَرَ اِلَیْهِ الْمُسیئُونَ.

اِلهى لا تَرُدَّ حاجَتى وَلا تُخَیِّبْ طَمَعى وَلا تَقْطَعْ مِنْكَ رَجاَّئى وَ اَمَلى اِلهى لَوْ اَرَدْتَ هَوانى لَمْ تَهْدِنى وَ لَوْ اَرَدْتَ فَضیحَتى لَمْ تُعافِنى. اِلهى ما اَظُنُّكَ تَرُدُّنى فى حاجَةٍ قَدْ اَفْنَیْتُ عُمْرى فى طَلَبِها مِنْكَ اِلهى فَلَكَ الْحَمْدُ اَبَداً اَبَداً داَّئِماً سَرْمَداً یَزیدُ وَلا یَبیدُ كَما تُحِبُّ وَ تَرْضى اِلهى اِنْ اَخَذْتَنى بِجُرْمى اَخَذْتُكَ بِعَفْوِكَ وَ اِنْ اَخَذْتَنى بِذُنُوبى اَخَذْتُكَ بِمَغْفِرَتِكَ وَ اِنْ اَدْخَلْتَنىِ النّارَ اَعْلَمْتُ اَهْلَها اَنّى اُحِبُّكَ اِلهى اِنْ كانَ صَغُرَ فى جَنْبِ طاعَتِكَ عَمَلى فَقَدْ كَبُرَ فى جَنْبِ رَجاَّئِكَ اَمَلى اِلهى كَیْفَ اَنْقَلِبُ مِنْ عِنْدِكَ بِالْخَیْبَةِ مَحْروماً وَ قَدْ كانَ حُسْنُ ظَنّى بِجُودِكَ اَنْ تَقْلِبَنى بِالنَّجاةِ مَرْحُوما.ً

 اِلهى وَ قَدْ اَفْنَیْتُ عُمْرى فى شِرَّةِ السَّهْوِ عَنْكَ وَ اَبْلَیْتُ شَبابى فى سَكْرَةِ التَّباعُدِ مِنْكَ اِلهى فَلَمْ اَسْتَیْقِظْ اَیّامَ اغْتِرارى بِكَ وَ رُكُونى اِلى سَبیلِ سَخَطِكَ. اِلهى وَ اَنَا عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدِكَ قائِمٌ بَیْنَ یَدَیْكَ مُتَوَسِّلٌ بِكَرَمِكَ اِلَیْكَ اِلهى اَنَا عَبْدٌ اَتَنَصَّلُ اِلَیْكَ مِمَّا كُنْتُ اُواجِهُكَ بِهِ مِنْ قِلَّةِ اسْتِحْیائى مِنْ نَظَرِكَ وَ اَطْلُبُ الْعَفْوَ مِنْكَ اِذِ الْعَفْوُ نَعْتٌ لِكَرَمِكَ اِلهى لَمْ یَكُنْ لى حَوْلٌ فَانْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِیَتِكَ اِلاّ فى وَقْتٍ اَیْقَظْتَنى لِمَحَبَّتِكَ وَ كَما اَرَدْتَ اَنْ اَكُونَ كُنْتُ فَشَكَرْتُكَ بِاِدْخالى فى كَرَمِكَ وَ لِتَطْهیرِ قَلْبى مِنْ اَوْساخِ الْغَفْلَةِ عَنْكَ اِلهى اُنْظُرْ اِلَىَّ نَظَرَ مَنْ نادَیْتَهُ فَاَجابَكَ وَاْستَعْمَلْتَهُ بِمَعُونَتِكَ فَاَطاعَكَ یا قَریبَاً لا یَبْعُدُ عَنِ المُغْتَرِّ بِهِ وَ یا جَواداً لایَبْخَلُ عَمَّنْ رَجا ثَوابَهُ. اِلهى هَبْ لى قَلْباً یُدْنیهِ مِنْكَ شَوْقُهُ وَ لِساناً یُرْفَعُ اِلَیْكَ صِدْقُهُ وَ نَظَراً یُقَرِّبُهُ مِنْكَ حَقُّهُ اِلهى إنَّ مَنْ تَعَرَّفَ بِكَ غَیْرُ مَجْهُولٍ وَ مَنْ لاذَ بِكَ غَیْرُ مَخْذُولٍ وَ مَنْ اَقْبَلْتَ عَلَیْهِ غَیْرُ مَمْلُوكٍ. اِلهى اِنَّ مَنِ انْتَهَجَ بِكَ لَمُسْتَنیرٌ وَ اِنَّ مَنِ اعْتَصَمَ بِكَ لَمُسْتَجیرٌ وَ قَدْ لُذْتُ بِكَ یا اِلهى فَلا تُخَیِّبْ ظَنّى مِنْ رَحْمَتِكَ وَلا تَحْجُبْنى عَنْ رَاْفَتِكَ اِلهى اَقِمْنى فى اَهْلِ وِلایَتِكَ مُقامَ مَنْ رَجَا الزِّیادَةَ مِنْ مَحَبَّتِكَ اِلهى وَ اَلْهِمْنى وَ لَهاً بِذِكْرِكَ اِلى ذِكْرِكَ وَ هِمَّتى فى رَوْحِ نَجاحِ اَسْماَّئِكَ وَ مَحَلِّ قُدْسِكَ.

اِلهى بِكَ عَلَیْكَ اِلاّ اَلْحَقْتَنى بِمَحَلِّ اَهْلِ طاعَتِكَ وَالْمَثْوَى الصّالِحِ مِنْ مَرْضاتِكَ فَاِنّى لا اَقْدِرُ لِنَفْسى دَفْعاً وَلا اَمْلِكُ لَها نَفْعاً اِلهى اَنَا عَبْدُكَ الضَّعیفُ الْمُذْنِبُ وَ مَمْلُوكُكَ الْمُنیبُ فَلا تَجْعَلْنى مِمَّنْ صَرَفْتَ عَنْهُ وَجْهَكَ وَ حَجَبَهُ سَهْوُهُ عَنْ عَفْوِكَ اِلهى هَبْ لى كَمالَ الاِنْقِطاعِ اِلَیْكَ وَ اَنِرْ اَبْصارَ قُلُوبِنا بِضِیاَّءِ نَظَرِها اِلَیْكَ حَتّى تَخْرِقَ اَبْصارُ الْقُلوُبِ حُجُبَ النُّورِ فَتَصِلَ اِلى مَعْدِنِ الْعَظَمَةِ وَ تَصیرَ اَرْواحُنا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِكَ اِلهى وَاجْعَلْنى مِمَّنْ نادَیْتَهُ فَاَجابَكَ وَلاحَظْتَهُ فَصَعِقَ لِجَلالِكَ فَناجَیْتَهُ سِرّاً وَ عَمِلَ لَكَ جَهْراً.

اِلهى لَمْ اُسَلِّطْ عَلى حُسْنِ ظَنّى قُنُوطَ الاْیاسِ وَلاَ انْقَطَعَ رَجاَّئى مِنْ جَمیلِ كَرَمِكَ اِلهى اِنْ كانَتِ الْخَطایا قَدْ اَسْقَطَتْنى لَدَیْكَ فَاصْفَحْ عَنّى بِحُسْنِ تَوَكُّلى عَلَیْكَ اِلهى اِنْ حَطَّتْنِى الذُّنُوبُ مِنْ مَكارِمِ لُطْفِكَ فَقَدْ نَبَّهَنِى الْیَقینُ اِلى كَرَمِ عَطْفِكَ اِلهى اِنْ اَنامَتْنِى الْغَفْلَةُ عَنِ الاِسْتْعِدادِ لِلِقاَّئِكَ فَقَدْ نَبَّهَنِى الْمَعْرِفَةُ بِكَرَمِ آلاَّئِكَ اِلهى اِنْ دَعانى اِلَى النّارِ عَظیْمُ عِقابِكَ فَقَدْ دَعانى اِلَى الْجَنَّةِ جَزیلُ ثَوابِكَ.

اِلهى فَلَكَ اَسْئَلُ وَ اِلَیْكَ اَبْتَهِلُ وَ اَرْغَبُ وَ اَسْئَلُكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَنْ تَجْعَلَنى مِمَّنْ یُدیمُ ذِكَرَكَ وَلا و یَنْقُضُ عَهْدَكَ وَلا یَغْفُلُ عَنْ شُكْرِكَ وَلا یَسْتَخِفُّ بِاَمْرِكَ اِلهى وَ اَلْحِقْنى بِنُورِ عِزِّكَ الاْبْهَجِ فَاَكُونَ لَكَ عارِفاً وَ عَنْ سِواكَ مُنْحَرِفاً وَ مِنْكَ خاَّئِفاً مُراقِباً یا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ وَ صَلَّى اللهُ عَلى مُحَمَّدٍ رَسُولِهِ وَ الِهِ الطّاهِرینَ وَ سَلَّمَ تَسْلیماً كَثیراً.

این از مناجات‌هاى جَلیلُ الْقَدْر اَئمه عَلیهمُ السلام است.

عبادت و صلوات

اعمال مُختصّه ماه شعبان

شب اوّل

دوازده ركعت که در هر رکعت حمد یک مرتبه و یازده مرتبه توحید خوانده شود.

 

روز اوّل

1- روزه‌ این روز فضیلت بسیار دارد و از حضرت صادق علیه السلام روایت شده كه هر كه روز اوّل شعبان را روزه بگیرد براى او بهشت واجب می‌شود.

2- سید بن طاوس از حضرت رسول صَلَّى اللهِ علیه و آله براى كسى كه سه روز اوّل این ماه را روزه بگیرد ثواب بسیارى نقل كرده است.

3- در شب‌هاى سه روز اول دو ركعت نماز وارد شده که در هر ركعت حمد یك مرتبه و توحید یازده مرتبه خوانده شود.

 

روز سوّم

روز سوم، روز مباركى است كه امام حسین بن على علیهماالسلام در این روز متولد گشت. از قاسم بن عَلاء همدانى وكیل امام حسن عسكرى علیه السلام نامه‌ای رسیده که مولاى ما امام حسین علیه‌السلام در روز پنجشنبه سوم شعبان متولد گشت پس این روز را روزه گرفته شود و دعای ذیل در آن روز خوانده شود.

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِحَقِّ الْمَوْلُودِ فى هذَا الْیَوْمِ الْمَوْعُودِ بِشَهادَتِهِ قَبْلَ اْستِهْلالِهِ وَ وِلادَتِهِ بَكَتْهُ السَّماَّء ُوَ مَنْ فیها وَالاْرْضُ وَ مَنْ عَلَیْها وَ لَمّا یَُطَاْ لابَتَیْها قَتیلِ الْعَبْرَةِ وَ سَیِّدِ الاُْسْرَةِ الْمَمْدُودِ بِالنُّصْرَةِ یَوْمَ الْكَرَّةِ الْمُعَوَّضِ مِنْ قَتْلِهِ اَنَّ الاْئِمَّةَ مِنْ نَسْلِهِ وَالشِّفاَّءَ فى تُرْبَتِهِ والْفَوْزَ مَعَهُ فى اَوْبَتِهِ والاْوصِیاَّءَ مِنْ عِتْرَتِهِ بَعْدَ قاَّئِمِهِمْ وَ غَیْبَتِهِ حَتّى یُدْرِكُوا الاْوْتارَ وَ یَثْاَروُا الثّارَ وَ یُرْضُوا الْجَبّارَ وَ یَكُونُوا خَیْرَ اَنْصارٍ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِمْ مَعَ اْختِلافِ اللَّیلِ وَالنَّهارِ. اَللّهُمَّ فَبِحَقِّهِمْ اِلَیْكَ اَتَوَسَّلُ وَ اَسْئَلُ سُؤالَ مُقْتَرِفٍ مُعْتَرِفٍ مُسیَّئٍ اِلى نَفْسِهِ مِمَّا فَرَّطَ فى یَوْمِهِ وَ اَمْسِهِ یَسْئَلُكَ الْعِصْمَةَ اِلى مَحَلِّ رَمْسِهِ.

اَللّهُمَّ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ عِتْرَتِهِ وَاحْشُرْنا فى زُمْرَتِهِ وَ بَوِّئْنا مَعَهُ دارَ الْكَرامَةِ وَ مَحَلَّ الاِقامَةِ. اَللّهُمَّ وَ كَما اَكْرَمْتَنا بِمَعْرِفَتِهِ فَاَكْرِمْنا بِزُلْفَتِهِ وَارْزُقْنا مُرافَقَتَهُ وَ سابِقَتَهُ وَاجْعَلْنا مِمَّنْ یُسَلِّمُ لاِمْرِهِ وَ یُكْثِرُ الصَّلوةَ عَلَیْهِ عِنْدَ ذِكْرِهِ وَ عَلى جَمیعِ اَوْصِیاَّئِهِ وَ اَهْلِ اَصْفِیاَّئِهِ الْمَمْدُودین مِنْكَ بِالْعَدَدِ الاِْثْنَىْ عَشَرَ النُّجُومِ الزُّهَرِ وَالْحُجَجِ عَلى جَمیعِ الْبَشَرِ. اَللّهُمَّ وَهَبْ لَنا فى هذَا الْیَوْمِ خَیْرَ مَوْهِبَةٍ وَ اَنْجِحْ لَنا فیهِ كُلَّ طَلِبَةٍ كَما وَ هَبْتَ الْحُسَیْنَ لِمُحَمَّدٍ جَدِّهِ وَ عاذَ فُطْرُسُ بِمَهْدِهِ فَنَحْنُ عائِذُونَ بِقَبْرِهِ مِنْ بَعْدِهِ نَشْهَدُ تُرْبَتَهُ وَننْتَظِرُ اَوْبَتَهُ آمینَ رَبَّ الْعالَمینَ .

از امام صادق علیه السلام برای این روز دعایی روایت شده که امام حسین علیه السلام در روز عاشورا خوانده‌اند:

اَللّهُمَّ اَنْتَ مُتَعالِى الْمَكانِ عَظیمُ الْجَبَرُوتِ شَدیدُ الِمحالِ غَنِى َُّعنِ الْخَلایِقِ عَریضُ الْكِبْرِیاَّءِ قادِرٌ عَلى ما تَشاَّءُ قَریبُ الرَّحْمَةِ صادِقُ الْوَعْدِ سابِغُ النِّعْمَةِ حَسَنُ الْبَلاَّءِ قَریبٌ إذا دُعیتَ مُحیطٌ بِما خَلَقْتَ قابِلُ التَّوبَةِ لِمَنْ تابَ اِلَیْكَ قادِرٌ عَلى ما اَرَدْتَ وَ مُدْرِكٌ ما طَلَبْتَ وَ شَكُورٌ اِذا شُكِرْتَ وَ ذَكُورٌ اِذا ذُكِرْتَ اَدْعُوكَ مُحْتاجاً وَ اَرْغَبُ اِلَیْكَ فَقیراً وَ اَفْزَعُ اِلَیْكَ خاَّئِفاً وَ اَبْكى اِلَیْكَ مَكْرُوباً وَ اَسْتَعینُ بِكَ ضَعیفاً وَ اَتوَكَّلُ عَلَیْكَ كافِیاً اُحْكُمْ بَیْنَنا وَ بَیْنَ قَوْمِنا (بِالْحَقِّ) فَاِنَّهُمْ غَرُّونا وَ خَدَعُونا وَ خَذَلُونا وَ غَدَرُوابِنا وَ قَتَلُونا و نَحْنُعِتْرَةُ نَبِیِّكَ وَ وَُلَْدُ حَبیبِكَ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِاللهِ الَّذِى اصطَفَیْتَهُ بِالرِّسالَةِ وَائْتَمَنْتَهُ عَلى وَحْیِكَ فَاجْعَلْ لَنا مِنْ اَمْرِنا فَرَجاً وَ مَخْرَجاً بِرَحْمَتِكَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ .

 

شب سیزدهم

اولین شب از لَیالى بیض است و كیفیّت نماز امشب و دو شَبِ بعد در ماه رجب گذشت .

تفسیر سوره : النساء آیه : 17

تفسیر سوره : النساء      آیه : 17

متن عربی آیه : إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوَءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِن قَرِيبٍ فَأُوْلَـئِكَ يَتُوبُ اللّهُ عَلَيْهِمْ

 وَكَانَ اللّهُ عَلِيماً حَكِيماً

  • جز اين نيست که توبه از آن کسانی است که به نادانی مرتکب کاری زشت می شوند و زود توبه می کنند خدا توبه اينان را می پذيرد و خدا دانا و حکيم است


  • ترجمه فولادوند
    توبه، نزد خداوند، تنها براى كسانى است كه از روى نادانى مرتكب گناه مى‏شوند، سپس به زودى توبه مى‏كنند اينانند كه خدا توبه‏شان را مى‏پذيرد، و خداوند داناى حكيم است.


  • ترجمه مجتبوی
    [قبول‏] توبه بر خدا تنها براى كسانى است كه بدى به نادانى كنند سپس بزودى توبه كنند. آنانند كه خدا [به بخشايش خويش‏] بر آنان باز گردد و توبه‏ شان را بپذيرد و خداوند دانا و با حكمت است.


  • ترجمه مشکینی
    در حقيقت، (پذيرش) توبه كه (طبق وعده الهى) بر عهده خداوند است، براى كسانى است كه كار زشت را از روى نادانى انجام مى‏دهند، سپس به زودى (پيش از معاينه مرگ) توبه مى‏كنند، آنهايند كه خداوند توبه‏شان را مى‏پذيرد، و خدا همواره دانا و حكيم است


  • ترجمه بهرام پور
    جز اين نيست كه پذيرش توبه از جانب خدا فقط براى كسانى است كه از روى نادانى بدى مى‏كنند سپس بى‏درنگ توبه مى‏كنند اينانند كه خداوند توبه‏شان را مى‏پذيرد و خدا داناى حكيم است

تفسیر مجمع البيان
ترجمه‏
15. و از زنان شما، آن كسانى كه به كارِ زشت [ زنا ]دست زنند، چهار تن از [ مردانِ‏] خود را بر [ گناه ]آنان گواه بخواهيد؛ پس اگر آنان گواهى دادند، [ آن ]زنان را در خانه‏ها نگاه داريد تا مرگ آنان را دريابد، يا خدا راهى [ ديگر ]براى آنان قرار دهد.
16. و از ميان شما، آن دو تن را كه به اين كار زشت دست يازند، [ به كيفر گناهشان ]بيازاريد؛ پس اگر توبه كردند و [ خويشتن را ]اصلاح نمودند [ و درستكارى را پيشه ساختند]، از آنان بگذريد چرا كه خدا توبه‏پذير و مهربان است.
17. [ وعده پذيرش ]توبه [ كه ]بر خداست، تنها براى كسانى است كه از روى نادانى مرتكب بدى [ و گناه ]مى‏شوند و آنگاه به زودى روى توبه به بارگاه خدا مى‏آورند. آنان هستند كه خداوند [ درپرتو بخشايش خود،] توبه‏شان را مى‏پذيرد؛ و خداوند هماره دانا و فرزانه است.
18. و پذيرش توبه [ ازجانب خدا ]براى كسانى نيست كه مرتكب بديها مى‏شوند تا آنگاه كه يكى از آنان را مرگ فرا رسد، مى‏گويد: «اينك توبه كردم». و [ نيز ]براى كسانى نيست كه درحال كفر مى‏ميرند؛ آنان هستند كه عذابى دردناك برايشان آماده ساخته‏ايم!
نگرشى بر واژه‏ها
«اللّاتى»: جمع «الّتى» و به‏معناى «آن زنان» است.
«توبه»: در لغت به‏مفهوم «بازگشت» و حقيقت آن، پشيمانى از كار زشت و تصميم بر ترك آن است.
«اعتدنا»: آماده ساخته‏ايم.
«فاحشة»: در اصل به‏معناى گفتار و يا كردار بسيار زشت، امّا در آيه شريفه به‏مفهوم «زنا» است.
تفسير كيفر زشتكارى‏
قرآن پس از ترسيم مقرّرات ازدواج و قانون ارث براى زنان و مردان در آيات گذشته، اينك به ترسيم كيفر زشتكارى و زشتكاران مى‏پردازد و در نخستين آيه مورد بحث مى‏فرمايد:
«واللّاتى يأتين‏الفاحشة من نسائكم فاستشهدوا عليهنّ اربعةً منكم»
و از زنان شما، كسانى كه به كار زشتى دست مى‏زنند، چهار تن از ميان خود را بر زشتى آنان گواه بخواهيد.
روى سخن در اين آيه با زمامداران جامعه است و به آنان مى‏فرمايد: هرگاه، خود گناهكار به گناه خويش اقرار نكرد، بايد مطابق آيين دادرسى، چهارگواه در اين مورد بخواهند. پاره‏اى نيز برآنند كه روى سخن، با شوهرانِ چنين زنانى است و آنانند كه درصورت چنين شكايت و ادّعايى بايد چهار گواه بر كار زشت همسرانشان بياورند.
«ابومسلم» واژه «فاحشه» را به «ارتكاب نوعى گناه جنسى كه ميان دو زن ممكن است انجام شود» معنا مى‏كند؛ امّا همه مفسّران اين واژه را به‏مفهوم «زنا» گرفته و ديدگاه او را مردود شناخته‏اند.
«فان شهدوا فامسكوهنّ فى‏البيوت حتّى يتوفّاهنّ‏الموت»
پس اگر چهار گواه بر زشتكارى آنها گواهى دادند، آنان را در خانه‏هاى خويش نگاه داريد تا مرگشان فرا رسد.
در طلوع خورشيد جهان‏افروزاسلام، هرگاه زنى مرتكب زشتى مى‏شد و چهار گواه بر كار زشت او گواهى مى‏دادند، او را در خانه بازداشت مى‏كردند تا بميرد. آنگاه اين آيه شريفه نسخ شد و دستور رسيد كه كيفر عمل منافى با عفّت در صورتيكه «محصنه» شناخته شود، سنگسار و چنانچه «غيرمحصنه» باشد، تازيانه است(264).
«او يجعل‏اللّه لهنّ سبيلاً»
يا خدا راهى ديگر براى آنان قرار دهد.
مقصود از راه ديگر، آمدن قانون خدا بود؛ كه پس از چندى، اين آيه فرود آمد:
«اَلزّانِيَةُ وَالزّانى‏ فَاجْلِدُوا كُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِأَةَ جَلْدَةٍ...»(265)
به هر زن زناكار و مرد زناكارى، به كيفر كار زشتشان يكصد تازيانه بزنيد...
در شأن نزول اين آيه شريفه نقل كرده‏اند كه وقتى اين آيه بر قلب پاك پيامبر فرود آمد، آن حضرت روى به مردم كرد و فرمود: «هان اى بندگان خدا! فرمان او را بشنويد و بگيريد كه خدا براى آنان راهى قرار داد»؛ آنگاه افزود: اگر دو «بكر» يا بدون همسر با يكديگر مرتكب زشتى شوند، به هر يك يكصد تازيانه بزنيد و هرگاه دو همسردار چنين كردند، افزون بر يكصد تازيانه، سنگسارشان كنيد.
برخى گفته‏اند: كسى كه به حكم دوّم محكوم شود، نخست بايد يكصد تازيانه را به او بزنند و آنگاه سنگسارش كنند؛ امّا بيشتر اصحاب بر اين عقيده‏اند كه دستور تازيانه و سنگسار به سالخورده زناكار اختصاص دارد و در غير آنها، اين دو با هم جمع نمى‏شوند.
به‏اعتقاد مفسّران، آيه مورد بحث با فرود آيه دوّم از سوره نور نسخ شد و از دو امام نور - حضرت صادق و باقر - نيز همين نظر روايت شده است. امّا برخى معتقدند كه آيه شريفه نسخ نشده است، چرا كه حكم بازداشت زنان زناكار در خانه هميشگى نبود و در خود آيه بيان شده بود كه اين دستور تا هنگامى است كه خدا راهى براى آنان قرار دهد؛ و دوّمين آيه از سوره نور همان راه است. بنابراين، چنين بيانى نمى‏تواند حكمِ پيش از خود را نسخ كند؛ زيرا وقتى گفته مى‏شود «تا آخر ماه چنين كنيد»، از آغاز روشن است كه فرمان اجراى اين كار تا يك ماه است و بس.
«والّذان يأتيانها منكم فآذوهما»
و از ميان شما، آن دو تن را كه به زشتى دست مى‏يازند، به كيفر گناهشان آزار دهيد
در تفسير اين جمله از آيه شريفه ديدگاهها متفاوت است:
1. گروهى گفته‏اند كه مقصود از اين جمله، زن و مرد زناكار است.
2. امّا بباور گروهى ديگر، زن و مرد بى‏همسر مورد نظر است.
3. و به‏عقيده «مجاهد»، منظور، دو مرد زناكار مى‏باشد. امّا اين سخن درست نيست؛ چرا كه اگر مقصود دو مرد بود، نبايد بصورت تثنيه مى‏آمد؛ چه، نويد و هشدار را يا بايد با واژه مفرد بيان كرد تا بر جنس دلالت كند و يا با واژه جمع، و بكاربردن تثنيه ازنظر فصاحت و بلاغت جالب نيست.
4. و بباور «ابومسلم»، منظور دو مردى است كه همجنس‏بازى كنند، زيرا واژه «فاحشه» در آيه پيشين همجنس‏بازى زنان را مردود و زشت اعلان كرد؛ و اين آيه همجنس‏بازى مردان را؛ از اين رو، حكم دو آيه نسخ نشده است. اين ديدگاه را عراقيان نيز پذيرفته‏اند و براى اين دو عمل زشت كيفر مقرّر مى‏دارند امّا حدّ نمى‏زنند. امّا دربرابر اينان، همه مفسّران بر اين عقيده‏اند كه منظور از واژه «فاحشه» در آيه شريفه «زنا» است و حكم اين آيه، با نزول دوّمين آيه از سوره نور نسخ شده است.
درباره چگونگى كيفر آنان نيز، دو نظر ارائه شده است:
1. ابن عبّاس بر اين انديشه است كه آن دو را سرزنش كنيد و با لنگه‏كفش بزنيد.
2. امّا عدّه‏اى ديگر معتقدند كه منظور سرزنش است.
در مورد ترتيب اين كيفرها نيز ديدگاهها متفاوت است:
1. بعضى برآنند كه سرزنش بر بازداشتِ در خانه مقدّم است. به عبارت ديگر، آيه دوّم زودتر از آيه نخست فرود آمده است. پس كيفر زناكار چنين است: اوّل سرزنش؛ دوّم، بازداشت در خانه؛ و آنگاه تازيانه و يا سنگسار.
2. و برخى گفته‏اند: قانون اين بود كه زن و مردِ همسردار را بازداشت مى‏كردند و زن و مرد بى‏همسر را سرزنش و مجازات.
3. جمعى نيز اعتقاد دارند كه بازداشت مخصوص زنان آلوده بوده است و اذيّت و كيفر براى مردان آلوده‏دامن.
4. و به‏اعتقاد دسته‏اى ديگر، آيه دوّم، آيه نخست را نسخ كرده است.
«فان تابا و اصلحا فاعرضوا عنهما انّ‏اللّه كان توّاباً رحيماً»
پس اگر توبه كردند و راه درستكارى در پيش گرفتند، از آنان بگذريد، چرا كه خداوند توبه‏پذير و مهربان است.
«جبايى» مى‏گويد: آيه شريفه نشانگر آن است كه قرآن شريف با سنّت پيامبر نسخ مى‏شود؛ زيرا فرمان اين آيه بوسيله سنّت - كه بيانگر حكم تازيانه و سنگسار زناكار مى‏باشد - نسخ شده است. امّا آنان كه نسخ قرآن را با سنّت نمى‏پذيرند، مى‏گويند: حكم اين آيه با دستور دوّمين آيه از سوره نور نسخ گرديد و سنگسار بوسيله سنّت برآن افزوده شد و حكم سرزنش نيز به قوّت خود باقى است؛ و زناكار با اين مقرّرات دربرابر كار زشت و ناهنجارش نكوهش مى‏شود.
تفسیر الميزان
[سوره النساء (4): آيات 17 تا 18]
ترجمه آيات‏
اما خداى تعالى پذيرش توبه كسانى را به عهده گرفته كه از در نادانى اعمالى زشت انجام داده، سپس بدون فاصله زياد توبه كنند، و به سوى خدا برگردند، اينهايند كه خدا هم سويشان بر مى‏گردد، و خدا دانايى فرزانه است (17).
و اما آنهايى كه هم چنان به كار زشت خود ادامه مى‏دهند تا مرگشان فرا رسد، آن وقت مى‏گويند:
الان توبه كردم براى چنين مردمى بازگشتن نيست، و نيز براى كسانى كه در حال كفر مى‏ميرند، كه مال براى آنان عذابى دردناك آماده كرده‏ايم (18).
بيان آيات‏
مضمون اين دو آيه بى ارتباط با آيات قبلش نيست، چون اين دو آيه نيز با ذكر توبه ختم شده، پس ممكن است كه اين دو با آن دو يك باره نازل شده باشد، البته در عين حال دو آيه آن‏

مضمونى مستقل از مضمون دو آيه ديگر دارد، و مشتمل است بر يكى از حقايق عاليه اسلام، و از تعاليم مترقى قرآنى، و آن عبارت است از حقيقت توبه و آثار و احكامش.
" إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ" كلمه (توبه) به معناى برگشتن است، و در قرآن كريم هم در مورد خداى تعالى آمده و هم در مورد بندگان او هم چنان كه در آيه مورد بحث هر دو نوع توبه آمده است توبه خدا به معناى برگشتن خداى تعالى به رحمتش به بنده، و توفيق توبه به بندگان دادن، و توبه بنده عبارت است از ندامت از گناه، و منصرف شدن از اعراض و روگردانى از عبادت، و در اين كتاب مكرر گفته‏ايم كه توبه بنده به طورى كه از قرآن كريم فهميده مى‏شود محفوف است به دو توبه خدا.
توضيح اينكه: توبه عبد حسنه است، و حسنه نيازمند به نيرو است، و نيروى انجام حسنه از خدا است، او است كه توفيق مى‏دهد، يعنى اسباب فراهم مى‏سازد تا بنده موفق و متمكن از توبه بشود، و بتواند از فرورفتگى در لجنزار گناه و دورى از خدا بيرون آيد، و بسوى پروردگارش برگردد، آن گاه وقتى اين موفقيت را يافت و به سوى خدا برگشت نيازمند به اين است كه خداى تعالى با يك رجوع ديگرش به رحمت و لطف و عفو و مغفرتش دل او را از لوث آن گناه پاك كند.
[توبه بندگان بين دو توبه خداى سبحان واقع است‏]
و اين دو بازگشت از خداى سبحان دو توبه است، كه توبه عبد در بين آن دو قرار مى‏گيرد، اينك به دو آيه زير كه اولى توبه اول خدا، و آيه دوم توبه دوم خدا را خاطر نشان مى‏سازد، توجه بفرمائيد:" ثُمَّ تابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوا" «1»، (سپس به سوى ايشان بازگشت تا ايشان بسويش باز گردند):" فَأُولئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ" «2» (اين توبه‏كارانند كه من بسويشان بر مى‏گردم).
و اما اينكه فرمود:
" عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ" لفظ (على) قبل از كلمه- اللَّه و لفظ (لام) قبل از- الذين- روى هم معناى نفع و ضرر را مى‏رساند، وقتى مى‏گوئيم:" دارت الدائرة لزيد على عمرو" معنايش اين است كه اين پيش آمد به نفع زيد و بر ضرر عمرو تمام شد، و نيز وقتى گفته مى‏شود:" كان السباق على فلان" معنايش اين است كه اين مسابقه به ضرر فلانى تمام شد، و وجه اينكه دو كلمه (على) و (لام)
_______________
(1) سوره توبه آيه 118.
(2) سوره بقره آيه 160.
______________________________________________________
‌صفحه‌ى 377
ضرر و نفع را مى‏رسانند اين است كلمه (على) معناى تسلط، كلمه (لام) معناى ملكيت و استحقاق را مى‏رساند، و لازمه‏اش اين است كه معانى مربوط به اين دو طرف به نفع يك طرف و به ضرر طرف ديگر باشد، مانند حرب- قتال- نزاع- و امثال اينها و قهرا اين دو كلمه مى‏فهماند كه يكى از دو طرف حرب و قتال و ... غالب شده و ديگرى مغلوب شده است، و آن غالب شدن با معناى ملكيت منطبق است،- چون غالب چيزى عايدش شده كه قبلا نداشته-، و اين مغلوب شدن با معناى استعلا، منطبق است،- چون شخص مغلوب در تحت تسلط غالب قرار مى‏گيرد،- و همچنين ساير موارد استعمال اين دو كلمه از قبيل تاثير بين مؤثر و متاثر، و معناى عهد بين عهد دهنده و عهد داده شده، و معناى وعده بين وعده دهنده و وعده داده شده و ساير معانى شبيه به اينها، پس روشن شد كه علت دلالت دو كلمه- على و لام- بر ضرر و نفع به معناى مورد استعمال اين دو كلمه است، نه معناى خود اين دو كلمه، و به عبارتى ديگر دلالت كردن اين دو كلمه بر نفع و ضرر ذاتى اين دو كلمه نيست، بلكه امرى است كه از ناحيه معناى مورد استعمال آن دو، بر آن دو عارض مى‏شود.
و چون مؤثر واقع شدن توبه به خاطر وعده‏اى است كه خداى تعالى به بندگانش داده، و بر حسب آن وعده بر ضرر خود و به نفع بندگانش وفاى به آن وعده را بر خود واجب ساخته،- توجه بفرمائيد كه جمله بر ضرر خود صرفا به منظور معنا كردن كلمه (على) است نه اينكه براستى خدا از آمرزش گنه‏كاران توبه كار متضرر مى‏شود-، در نتيجه بر خود واجب كرده كه توبه بندگانش را قبول كند، اما نه بطورى كه غير او چيزى را بر او تكليف و واجب كرده باشد، حال چه اينكه اين غير را عبارت بدانيم از عقل، بر خدا واجب مى‏داند كه توبه توبه‏كاران را بپذيرد،- و يا نفس الامر بدانيم، و يا واقع، و يا حق، و يا چيز ديگر، چون ساحت خداى عز و جل منزه و مقدس‏تر از اين است كه محكوم حكم كسى، يا چيزى واقع شود، بلكه به اين معنا است كه خداى تعالى به بندگان خود وعده داده كه توبه توبه‏كاران را بپذيرد، و او خلف وعده نمى‏كند، پس معناى عهده دارى قبول توبه توبه‏كاران و يا بگو وجوب اين عمل بر خدا اين است، و نيز همين معنا در هر واجب ديگرى كه مى‏گوييم بر خدا واجب است منظور است.

تفسیر نور
اين آيه به گوشه‏اى از شرايط قبولى توبه اشاره مى‏كند. از جمله آنكه:
الف: گناه، از روى نادانى وبى‏توجّهى به عواقب گناه باشد، نه از روى كفر و عناد.
ب: زود توبه كند، پيش از آنكه گناه او را احاطه كند، يا خصلت او شود، يا قهر و عذاب الهى فرا رسد.
امام صادق‏عليه السلام فرمود: هر گناهى كه انسان مرتكب شود گرچه آگاهانه باشد در حقيقت جاهل است، زيرا خود را در خطر قهر الهى قرار داده است. <253>
1- پذيرفتن توبه‏ى واقعى، از حقوقى است كه خداوند براى مردم، بر عهده‏ى خودش قرار داده است. «التوبة على اللّه»
2- علمى كه در برابر هوس‏ها وغرائز پايدار نباشد، جهل است. «يعملون... بجهالة»
3- تا گناه زياد نشده، توبه آسان است. در اين آيه مى‏خوانيم: «يعملون السوء» كه مراد انجام يك گناه است، ولى در آيه‏ى بعد مى‏خوانيم: «يعملون السيّئات» كه مراد گناهان زياد است كه توبه از آن مشكل است.
4- خداوند، گناهكاران را به توبه‏ى فورى تشويق مى‏كند. «يتوبون من قريب»
5 - سرعت در توبه، كليد قبولى آن است. «يتوبون من قريب»
6- توبه بايد واقعى باشد، اگر تظاهر به توبه كنيم خدا مى‏داند. «كان اللَّه عليماً»
7- پذيرش عذر گناهكاران بى‏عناد، مطابق با حكمت است. «عليماً حكيما»

تفسیر نمونه
شرائط پذيرش توبه
در آيـه گـذشـتـه مـسـئله سـقـوط حـد و مـجـازات مـرتـكـبـيـن اعـمـال مـنـافـى عـفـت ، در پـرتـو تـوبـه صـريـحـا بـيـان شـد و در ذيل آن با جمله ((ان الله كان توابا رحيما؛ خداوند توبه بندگان را بسيار مى پذيرد و نـسبت به آنها رحيم است اشاره به پذيرش توبه از طرف پروردگار نيز شده ، در اين آيـه صـريـحـا مـسـاءله تـوبـه و پـاره اى از شـرايـط آن را بـيان مى كند و مى فرمايد: ((توبه تنها براى آنها است كه گناهى را از روى
جهالت انجام مى دهند.)) (انما التوبة على الله للذين يعلمون السوء بجهالة ).
اكـنـون بـبـيـنـيـم مـنـظـور از ((جـهـالت )) چـيـسـت ؟ آيـا هـمـان جهل و نادانى و بى خبرى از گناه است ، و يا عدم آگاهى از اثرات شوم و عواقب دردناك آن مى باشد؟
كلمه ((جهل )) و مشتقات آن گرچه به معانى گوناگونى آمده است ولى از قراين استفاده مـى شـود كـه مـنـظور از آن در آيه مورد بحث طغيان غرايز و تسلط هوسهاى سركش و چيره شدن آنها بر نيروى عقل و ايمان است ، و در اين حالت ، علم و دانش انسان به گناه گرچه از بـيـن نـمـى رود، امـا تـحـت تاءثير آن غرائز سركش قرار گرفته و عملا بى اثر مى گـردد، و هـنـگـامـى كـه عـلم اثـر خـود را از دسـت داد، عـمـلا بـا جهل و نادانى برابر خواهد بود.
ولى اگر گناه بر اثر چنين جهالتى نباشد بلكه از روى انكار حكم پروردگار و عناد و دشـمـنـى انـجـام گـيـرد، چـنـيـن گـنـاهـى حـكـايـت از كـفـر مـى كند و به همين جهت توبه آن قبول نيست ، مگر اين كه از اين حالت بازگردد و دست از عناد و انكار بشويد.
در واقـع ايـن آيـه هـمـان حقيقتى را بيان مى كند كه امام سجاد (عليه السلام ) در دعاى ابو حـمـزه بـا تـوضـيـح بيشترى بيان فرموده است آنجا كه مى گويد: ((الهى لم اعصك حين عـصـيـتـك و انا بربوبيتك جاحد و لا بامرك مستخف و لا لعقوبتك متعرض و لا لوعيدك متهاون لكن خطيئة عرضت و سولت لى نفسى و غلبنى هواى ...))
((خداى من ! هنگامى كه به معصيت تو پرداختم اقدام به گناه از راه انكار خداونديت نكردم و نـه بـه خاطر خفيف شمردن امر تو بود و نه مجازات تو را كم اهميت گرفتم و نسبت به آن بـى اعـتـنـا بـودم و نه وعده كيفرت را سبك شمردم بلكه خطايى بود كه در برابر من قرار گرفت و نفس اماره ، حق را بر من مشتبه كرد و هوى و هوس بر من چيره شد)).
سپس قرآن به يكى ديگر از شرايط توبه اشاره كرده و مى فرمايد: ((سپس به
زودى توبه كنند)) (ثم يتوبون من قريب ).
در بـاره ايـن كـه مـنـظـور از قريب (زمان نزديك ) چيست ؟ در ميان مفسران گفتگو است ، جمع زيادى آن را به معنى قبل از آشكار شدن نشانه هاى مرگ مى گيرند، و آيه بعد را كه مى گويد پس از ظهور علائم مرگ توبه پذيرفته نمى شود، شاهد بر آن مى دانند بنابر ايـن تـعبير به ((قريب )) شايد به خاطر اين است كه اصولا زندگى دنيا هر چه باشد كوتاه و پايان آن نزديك است .
اما بعضى ديگر آن را به معنى زمان نزديك به گناه گرفته اند، يعنى به زودى از كار خـود پـشـيـمـان شـود و بـه سـوى خـدا بـازگـردد، زيـرا تـوبـه كـامـل آن اسـت كـه آثـار و رسـوبات گناه را به طور كلى از روح و جان انسان بشويد، و كـمـتـريـن اثـرى از آن در دل بـاقـى نـمـانـد، و ايـن در صـورتى ممكن است كه در فاصله نـزديـكـى قـبـل از آنـكـه گـنـاه در وجـود انـسـان ريـشـه بـدوانـد و بـه شـكـل طـبـيـعت ثانوى در آيد از آن پشيمان شود، در غير اين صورت غالبا اثرات گناه در زوايـاى قـلب و جـان انـسـانـى بـاقـى خـواهـد مـانـد، پـس تـوبـه كـامـل تـوبـه اى اسـت كـه بـه زودى انـجام پذيرد و كلمه ((قريب )) از نظر لغت و فهم عرف ، نيز با اين معنى مناسبتر است .
درسـت اسـت كـه تـوبـه بـعـد از زمـان طـولانـى نـيـز پـذيـرفـتـه مـى شـود، امـا تـوبه كـامـل نـيـسـت و شـايـد تـعـبـيـر بـه ((على الله )): (توبه اى كه بر خدا لازم است آن را بپذيرد) نيز اشاره به همين معنى باشد زيرا اين تعبير تنها در اين آيه از قرآن آمده است و مـفهوم آن اين است كه پذيرش اين گونه توبه ها از حقوق بندگان مى باشد در حالى كـه پـذيـرش تـوبـه هـاى دور دسـت از طـرف خـداونـد يـك نـوع تفضل است نه حق .
پـس از ذكـر شـرايـط تـوبـه مـى فرمايد: خداوند توبه چنين اشخاصى را مى پذيرد و خداوند دانا و حكيم است )) (فاولئك يتوب الله عليهم و كان الله عليما حكيما).
در آيـه بـعـد اشـاره به كسانى كه توبه آنها پذيرفته نمى شود نموده ، مى فرمايد: ((كـسـانـى كـه در آسـتانه مرگ قرار مى گيرند و مى گويند اكنون از گناه خود توبه كـرديـم تـوبـه آنـان پـذيـرفـتـه نـخـواهـد شـد. دليـل آن هـم روشـن اسـت زيـرا در حال احتضار و در آستانه مرگ ، پرده ها از برابر چشم انسان كنار مى رود، و ديد ديگرى براى او پيدا مى شود، و قسمتى از حقايق مربوط به جهان ديگر و نتيجه اعمالى را كه در ايـن زنـدگـى انـجـام داده بـا چـشـم خـود مـى بـيـنـد و مـسـايـل جـنـبـه حـسـى پـيـدا مـى كـنـد واضـح اسـت كـه در ايـن صـورت هـر گـنـاهـكـارى از اعـمال بد خود پشيمان مى گردد، و همانند كسى كه شعله آتشى را نزديك خود ببيند از آن فرار مى كند.
مـسلم است كه اساس تكليف و آزمايش پروردگار بر اين گونه مشاهده ها نيست ، بلكه بر ايمان به غيب و مشاهده با چشم عقل و خرد است .
بـه هـمـيـن دليـل در قـرآن مـجـيـد مـى خوانيم : هنگامى كه نخستين نشانه هاى عذاب دنيا بر بـعـضـى از اقـوام پـيـشـيـن آشـكـار مـى گشت باب توبه به روى آنها بسته مى شد، در سـرگـذشـت فـرعـون مـى خـوانـيـم : ((حـتـى اذا ادركـه الغـرق قـال آمـنـت انـه لا اله الا الذى آمـنـت بـه بـنـو اسـرائيـل و انـا مـن المـسـلمـيـن الان و قـد عصيت قـبل و كنت من المفسدين ؛ تا آن زمان كه غرقاب دامن او را گرفت ، صدا زد: الان ايمان آوردم كـه مـعـبودى جز معبود بنى اسرائيل نيست و من از تسليم شدگانم اما به او گفته مى شود الان ايـن سـخـن را مـى گويى ؟ و پيش از اين نافرمانى كرده و از مفسدان بودى ! به همين دليل توبه تو پذيرفته نخواهد شد.
از بعضى از آيات قرآن (مانند آيه 12 سوره سجده ) استفاده مى شود كه
گناهكاران در قيامت با مشاهده عذاب الهى از كار خود پشيمان مى شوند ولى پشيمانى آنها سـودى نخواهد داشت . چنين كسانى درست مانند مجرمانى هستند كه وقتى چشمشان به چوبه دار افتاد و طناب دار را بر گلوى خود احساس كردند، از كار خود پشيمان مى شوند، روشن اسـت كـه ايـن پـشـيـمـانـى نـه فـضـيـلت اسـت و نـه افـتـخـار و نـه تكامل ، و به همين جهت چنان توبه اى بى اثر است .
البـتـه ايـن آيـه بـا روايـاتـى كـه مى گويد: توبه تا آخرين نفس پذيرفته مى شود هـيـچـگـونـه مـنافاتى ندارد، زيرا منظور از آن روايات لحظاتى است كه هنوز نشانه هاى قطعى مرگ را مشاهده نكرده و به اصطلاح ديد برزخى پيدا ننموده است .
دسـتـه دوم : از كـسـانـى كـه تـوبـه آنـهـا پـذيـرفـتـه نـمـى شـود آنـهـا هـسـتـنـد كـه در حـال كـفـر از جـهـان مـى رونـد، در آيـه فـوق دربـاره آنـهـا چـنـيـن مـى فرمايد: آنها كه در حال كفر مى ميرند توبه براى آنان نيست )) (و لا الذين يموتون و هم كفار).
اين حقيقت در آيات متعدد ديگرى از قرآن مجيد نيز بازگو شده است .
اكـنـون ايـن سـؤ ال پـيـش مـى آيـد كـه چـنـيـن كـسـانـى كـه در حال كفر از دنيا مى روند چه موقع توبه مى كنند كه توبه آنها پذيرفته نخواهد شد؟
بـعـضـى احـتـمـال داده انـد كـه تـوبـه آنـهـا در عـالم ديـگـر پـذيـرفـتـه نـمـى شـود و بـعـضـى احـتـمـال داده اند كه منظور از توبه در اينجا توبه بندگان نيست ، بلكه توبه خداوند يـعـنـى بـازگـشت او به عفو و رحمت مى باشد، ولى ظاهر اين است كه آيه هدف ديگرى را تـعـقـيـب مـى كـنـد و مـى گـويـد: ((كـسـانـى كـه از گـنـاهـان خـود در حـال صـحـت و سـلامـت و ايـمـان تـوبـه كـرده انـد ولى در حال مرگ با ايمان از دنيا نرفتند توبه هاى گذشته آنها نيز بى اثر است )).
تـوضـيـح ايـنـكـه : مـى دانـيـم يـكـى از شـرائط قـبـولى اعمال نيك انسان ((موافات بر
ايـمـان )) اسـت . يـعـنـى بـا ايـمـان از دنيا رفتن ، و كسانى كه در لحظه پايان زندگى كـافـر بـاشـنـد، اعـمـال گـذشـتـه آنـهـا ( حـتـى اعـمـال نـيـكـى كـه در حـال ايمان انجام داده اند) طبق صريح آيات قرآن حبط و نابود مى گردد، توبه هاى آنان از گناه اگر چه در حال ايمان انجام شده نيز در چنين صورتى نابود خواهد شد.
بـطـور خـلاصـه شـرط قـبـولى تـوبـه دو چـيـز اسـت : نـخـسـت ايـن كـه قبل از مشاهده نشانه هاى مرگ باشد و ديگر اين كه انسان ، با ايمان از دنيا برود.
ضـمنا از اين آيه استفاده مى شود كه انسان نبايد توبه را به تاءخير اندازد، زيرا ممكن اسـت بـطـور نـاگـهـان مـرگ او فرا رسد و درهاى توبه به روى او بسته شود و جالب تـوجـه ايـن كـه تاءخير توبه كه از آن به تسويف تعبير مى كنند در آيه فوق هم رديف مـرگ در حال كفر قرار داده شده است و اين نشانه اهميتى است كه قرآن به اين موضوع مى دهد.
در پـايـان آيـه مـى فـرمـايـد: ((براى اين هر دو دسته ، عذاب دردناكى مهيا كرده ايم )) (اولئك اعتدنا لهم عذابا اليما).
احـتياج به تذكر ندارد كه توبه علاوه بر آنچه گفته شد شرايط ديگرى نيز دارد كه در آيات مناسب به آن اشاره خواهد شد.

مبعث و مقام معظم رهبری دانلود کنید

 

مبعث پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله

حرا در هاله ای از نور

 

                                  بعثت

خلوت غار حرا را آشوبى بر آشفته است ، نسیم آسمانى همراز روحى گشته كه مانوس با آسمان است ، ستاره اى كه با فروغش آتشكده ها را به دست غروب سپرد و كنگره هاى كاخ استبداد كسرى را فرو ریخت ، اینك پیام رسالت نجوا می كند. راهى از نور در امتداد آسمان تا زمین مكه و افق تا افق ، فرشتگان صف در صف از جبرئیل تا میكائیل و غار حراء در هاله اى از نور، با خورشیدى در میان ، جبرئیل ارام بر زمین گام میگذارد، زمین حریر گون میشود، نبض زمان تند میزند، شب مى گریزد، چلچراغ هستى به استقبال مى شتابد، سفیر وحى دفتر مى گشاید، امین را میخواند كه : محمد بخوان ! نگار درس ناخوانده با بهت به سفیر می نگرد: چه بخوانم ؟

بخوان بنام خدایى كه خلق از او پیدا شد و این خلق از او دانا شد.

بدینسان حرا با حریم رسالت ، كعبه امال عشاق میشود و اولین قطره از دریاى بزرگ وحى درون غار ریزش میكند و غار به پهناى دریا می شود.

فروغ نگاهش گرما بخش ساقه هاى شكننده و ظریفى میشود كه زیر خروارها، خاك جاهلیت خرد میشدند. خنكناى گواراى كلامش ، آتش نمرودیان را به خاكستر مى نشاند.

بد بیضائى او بساط سحر و كفر و عناد درهم مى ریزد، دم مصطفائیش ، عطر خوشبوى زندگى مى پراكند، دلهاى فرو مرده در انتظار قاصد بیداریند.

آری محمد (ص ) قاصد بیدارى دلها می شود، آری محمد (ص ) عازم پیكار با بت ها میشود.

نور رسالت مصطفى بر بوستان على علیه السلام و فاطمه علیها السلام مى تابد و كوثر وجود فاطمه علیها السلام عطیه هاى هدایت را بر دنیاى ناقص و ابتر مردمان مى بخشاید صراط مستقیم با نور ترسیم میشود، از حسن و حسین علیه السلام تا مهدى (عج ) رایت رسالت از بعثت محمد (ص ) تا میلاد وارث بر چكاده بلند امامت به اهتزاز مى آید و میلاد قائم (عج ) بر گوش بازنشسگان از حقیقت سیلى مى نوازد.

حضور حجت ، پاى بهانه گیرى را به زنجیر میكشد، انسان براى گریز از خسران دل ! ولایت ولى عصر مى سپارد تا با استمداد از ابا صالح در زمره صالحین باشد.

صاحب از وراى زمان و اعصار و تاریخ ، جانها را تصاحب میكند.

بعثت و حضور محمد (ص )، فروغ چشمان كم سوى منتظران سوخته در هجران منتظر قائم میشود و عزیز مصر را به كنعان وجود مى خواند.

اینك همان چشمان كه به التماس نجات بر آستان حرا مى نگریست در افق اعلى به انتظار آمدن منجى كه وارث بزرگ بعثت است لحظه شمارى مى كند.

آری مهدى (عج) خواهد آمد، منتقم خواهد آمد و به اسم رب كتاب قطور رحمت و محبت را بر تمام كائنات خواهد خواند.

رو عکس ها کلیک کنید بگراند رایانه

 تصاوير ويژه سال 90- مبعث 
 تصاوير ويژه سال 90- مبعث 
 تصاوير ويژه سال 90- مبعث 
 تصاوير ويژه سال 90- مبعث 
 تصاوير ويژه سال 90- مبعث 
 تصاوير ويژه سال 90- مبعث 
 تصاوير ويژه سال 90- مبعث 
 تصاوير ويژه سال 90- مبعث 
 تصاوير ويژه سال 90- مبعث 
 تصاوير ويژه سال 90- مبعث 
 تصاوير ويژه سال 90- مبعث 
 تصاوير ويژه سال 90- مبعث

 

چه حرمي چه گنبدي ... حس مي کني تو مشهدي

چه حرمي چه گنبدي ... حس مي کني تو مشهدي

چه حرمی چه گنبدی / حس می کنی تو مشهدی /

زهرا می گه خوش اومدی / کرمش کرم امام رضاست / حرمش حرم امام رضاست ... نوحه سینه زنی با صدای ذاکر اهل بیت

حاج محمود کریمی.

روايت بشر هافي و امام موسي کاظم (ع)

روايت بشر هافي و امام موسي کاظم (ع)

ذکر حکايتي تاثير گذار از بشر هافي و تاثير پذيري و هدايت او به دست حضرت امام موسي کاظم (ع) از زبان مداح اهل بيت

حاج سعيد حداديان .

دانلود رایگان نرم افزار تفسیر موضوعی

تفسیر موضوعی قران

دانلود رایگان نرم افزار تفسیر موضوعی : سایت تخصصی نرم افزار مذهبی و رایانه اسلامی اینبار نرم افزار از تفسیر قرآن مهر که دارای چند جلد هست را برای دانلود شما آماده کرده است .

دانلود جلد اول (قرآن و هنر)

عناوین اصلی کتاب شامل:
درآمد؛ دیباچه؛ فصل اول: شناخت کلیاتی پیرامون هنر و زیبایی‌؛ فصل دوم: قرآن شاهکار نثر عربی؛ فصل سوم: شعر هنر ماندگار؛ فصل چهارم: قصه هنر دیرین تاریخ بشری‌؛  فصل پنجم: موسیقی هنر تأثیرگذار؛ فصل ششم: هنرهای تصویری و تجسمی و چالش‌های فقهی‌؛  فصل هفتم: هنر نمایش رساترین ابزار انتقال پیام‌؛  کتابنامه

3906-Tafsire-mozoee-Quran-vejeh-javanan-J1.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3906-Tafsire-mozoee-Quran-vejeh-javanan-J1.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه

 

دانلود جلد دوم (اعجاز و شگفتی های علمی قرآن)

عناوین اصلی کتاب شامل:
مقدمه‌؛ درآمد؛ بخش اول: کلیات‌؛ بخش دوم: قرآن و علوم کیهان‌شناسى؛ بخش سوم: قرآن و علوم ریاضى؛ بخش چهارم: قرآن و علوم زیست‌شناسى‌؛ بخش پنجم: قرآن و علوم پزشکى‌؛ فهرست منابع

3906-Tafsire-mozoee-Quran-vejeh-javanan-J2.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3906-Tafsire-mozoee-Quran-vejeh-javanan-J2.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه

 

دانلود جلدسوم (قرآن و بهداشت و روان)

عناوین اصلی کتاب شامل:
سخن ناشر؛ فصل اول: کلیات‌؛ فصل دوم: نقش اعتقادات در بهداشت روانی؛ فصل سوم: بهداشت روانی در خانواده‌؛ فصل چهارم: نقش روابط اجتماعی در بهداشت روانی‌؛ فصل پنجم: نقش مسایل اقتصادی در بهداشت روانی‌؛ فهرست منابع

3906-Tafsire-mozoee-Quran-vejeh-javanan-J3.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3906-Tafsire-mozoee-Quran-vejeh-javanan-J3.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه

 

  چهارم (قرآن و ریاضیات)

عناوین اصلی کتاب شامل:
درآمد؛ مقدمه؛ فصل اول: کلیات‌؛ فصل دوم: عدد و اعجاز آن در قرآن‌؛ خاتمه: جمع‌بندی و نتیجه‌گیری‌؛ منابع

3906-Tafsire-mozoee-Quran-vejeh-javanan-J4.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3906-Tafsire-mozoee-Quran-vejeh-javanan-J4.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه

 

دانلود جلد پنجم (قرآن و کیهان شناسی)

عناوین اصلی کتاب شامل:
درآمد؛ مقدمه؛ فصل اول: کلیات‌؛ فصل دوم: آغاز و پیدایش جهان‌؛ فصل سوم: زمین‌؛ فصل چهارم: آسمان‌؛  فهرست منابع و ماخذ

3906-Tafsire-mozoee-Quran-vejeh-javanan-J5.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3906-Tafsire-mozoee-Quran-vejeh-javanan-J5.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه

 

دانلود جلد ششم (شگفتی‌های پزشکی در قرآن)

عناوین اصلی کتاب شامل:
درآمد؛  فصل اوّل: کلیّات‌؛ فصل دوم: جنین‌شناسی و مراحل آن‌؛  فصل سوم: مراحل رشد بعد از تولد؛  فصل چهارم: اعضای بدن در قرآن‌؛ فصل پنجم: شفاء در قرآن‌؛  فصل ششم: فهرست آیات پزشکی‌؛ فهرست منابع

3906-Tafsire-mozoee-Quran-vejeh-javanan-J6.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3906-Tafsire-mozoee-Quran-vejeh-javanan-J6.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه

شهادت امام موسی کاظم علیه السلام تسلیت باد

 شهادت امام موسي کاظم عليه السلام 
 شهادت امام موسي کاظم عليه السلام 
 شهادت امام موسي کاظم عليه السلام 
 شهادت امام موسي کاظم عليه السلام 
 شهادت امام موسي کاظم عليه السلام 
 شهادت امام موسي کاظم عليه السلام

عزاداری شب شهادت امام کاظم(ع) با مداحی حاج محمود کریمی

عزاداری شب شهادت امام کاظم(ع) با مداحی حاج محمود کریمی

دریافت فایلهای صوتی:

بخش اول - دستی رسید و بال و پرم را کشید و رفت (غزل مصیبت)

بخش دوم - روضه حضرت موسی بن جعفر (ع)

بخش سوم - چه حرمی چه گنبدی حس می کنی تو مشهدی (زمینه)

همخوانی با موضوع آقا امام زمان عجل الله

 

سخت ‏ترين مرحله حسابرسى در قیامت

رسول خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏آله فرمود: «هر كس از قصاص مى‏ترسد از ستم به مردم خوددارى كند.»

مشكل حساب‏رسى به حق الناس در قيامت اين است كه در آن‏جا چيزى ندارد تا به طلب‏كاران بدهند؛ مثلاً كسى كه اموال مردم را در دنيا غصب كرده يا نفقه زن و فرزندانش را نداده يا شخصى را كشته و ديه‏اش را نپرداخته يا ضربه‏اى به مظلومى زده و ديه‏اش را نداده يا زيان مالى به كسى زده و جبرانش نكرده يا از كسى غيبت كرده يا به او توهين و هتك حرمت كرده و راضى‏اش نساخته است، در قيامت و به هنگام دادرسى چيزى ندارد تا به طلب‏كاران بپردازد.

راه حل رفع عذاب

حل اين مشكل به يكى از دو وجه امكان دارد: وجه اول اين كه به مقدار طلب بستان‏كار از حسنات بده‏كار برداشته مى‏شود و به طلب‏كار داده مى‏شود. وجه دوم اين كه اگر حسناتى نداشت به همان مقدار از سيئات شاكى برداشته و در نامه عمل بده‏كار ثبت مى‏شود.

شخصى از امام باقر يا صادق عليه‏السلام روايت كرده كه فرمود: بده‏كار را در قيامت حاضر مى‏كنند در حالى كه شديداً وحشت زده و نگران است، اگر حسناتى دارد از او مى‏گيرند و به طلب‏كارش مى‏دهند و اگر حسناتى نداشت از گناهان طلب‏كار مى‏گيرند و به بده‏كار مى‏دهند.

رسول خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله فرمود: «شخصى را در قيامت براى حساب در محضر خداى متعال حاضر مى‏سازند و نامه اعمالش را به دستش مى‏دهند، وقتى در آن نگاه مى‏كند حسناتش را در آن مشاهده نمى‏كند، مى‏گويد: خدايا! اين نامه عمل من نيست، چون عمل‏هاى صالح خود را در آن نمى‏يابم. در جواب گفته مى‏شود: پروردگارت اشتباه و فراموشى ندارد. حسنات تو به واسطه غيبتى كه از مردم كرده‏اى به آنان داده شده است. سپس شخص ديگرى را براى حساب حاضر مى‏سازند و نامه عملش را به دستش مى‏دهند. هنگامى كه در آن مى‏نگرد عبادت‏هاى فراوانى در آن مشاهده مى‏كند كه آنها را انجام نداده است، مى‏گويد: خدايا! اين نامه عمل من نيست چون بعضى كارهايى كه انجام نداده‏ام در آن ثبت شده است. در جواب گفته مى‏شود: چون فلان كس از تو غيبت كرده بود، در عوض حسنات او را به نامه عمل تو منتقل كرديم.»

رو عکسها کلیک کنید با ذکر صلوات بر حضرت زینب کبری سلام الله

تصاویر ویژه رحلت حضرت زینب س - 91 
 تصاویر ویژه رحلت حضرت زینب س - 91 
 تصاویر ویژه رحلت حضرت زینب س - 91 
 تصاویر ویژه رحلت حضرت زینب س - 91 
 تصاویر ویژه رحلت حضرت زینب س - 91 
 تصاویر ویژه رحلت حضرت زینب س - 91 
 تصاویر ویژه رحلت حضرت زینب س - 91 
 تصاویر ویژه رحلت حضرت زینب س - 91 
 تصاویر ویژه رحلت حضرت زینب س - 91

مداحی شهادت حضرت زینب سلام الله

  حاج محمد طاهری
بیا مسافر زینب Play Download
نگاهی شبیه دریا Play Download
زندگی بی حسین ؟  باور ندارم Play Download
به یادت محزون و سوگوارم Play Download
بانوی مرد آفرین Play Download
یادش به خیر Play Download

حاج محمود کریمی
چرا رفتی مرا با خود نبردی Play Download
 سربدار عاشقی Play Download
دوری تو برا زینب محاله Play Download
چیزی نمانده از تن زینب بغیر آه Play Download
دلی که چاره نداره Play Download

حاج سعید حدادیان
ای تمام علی ، تمام حسین Play Download

تفسیر    سوره : البقرة    آیه : 37

تفسیر    سوره : البقرة    آیه : 37

متن عربی آیه : فَتَلَقَّى آدَمُ مِن رَّبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

  • آدم از پروردگارش کلمه ای چند فرا گرفت پس خدا توبه او را بپذيرفت ، زيرا توبه پذير و مهربان است


 

  • ترجمه فولادوند
    سپس آدم از پروردگارش كلماتى را دريافت نمود و [خدا] بر او ببخشود آرى، او [ست كه‏] توبه‏پذيرِ مهربان است.


 

  • ترجمه مجتبوی
    آنگاه آدم از پروردگار خويش سخنانى فرا گرفت، پس خدا [با رحمت خود] بر او بازگشت و توبه او را پذيرفت، همانا او توبه‏پذير و مهربان است.


 

  • ترجمه مشکینی
    پس (از مدتى استقرار در زمين) آدم از جانب پروردگارش كلماتى را دريافت كرد (به او القاء توبه شد و يا در ضمن اسماء تعليم شده توبه به او الهام گرديد و توبه نمود) پس خدا هم بر او عطف توجه نمود و توبه او را پذيرفت كه او بسيار عطوف و توبه‏پذير و مهربان است


 

  • ترجمه بهرام پور
    پس آدم از پروردگار خويش سخنانى دريافت كرد [و توبه نمود] پس خدا توبه‏اش را پذيرفت، حقا كه او توبه‏پذير مهربان است

تفسیر مجمع البيان

آدم پس از وسوسه‏هاى شيطان و لغزشى كه پديد آمد، براثر حقجويى و به انگيزه پيروى از حق، كلماتى از پروردگار پرمهر خويش دريافت داشت و با روى‏آوردن به بارگاه او، با همه وجود خداى را با همان كلمات و جملات خواند و به نيايش با او نشست.
قرآن شريف در گزارش فشرده خود از سرگذشت آدم، چگونگى مراحل بازگشت او را نياورده و تنها به ترسيم نتيجه بسنده كرده است.

«فتاب عليه»
خدا توبه او را پذيرفت‏
اين فراز از آيه شريفه نشانگر اين واقعيت است كه آدم پيش از اين مرحله، توبه‏اى شايسته و بايسته انجام داده است.

منظور از «كلمات» در اين آيه شريفه چيست؟
در اينكه واژه «كلمات» در اين آيه شريفه به چه منظورى بكار رفته، ديدگاهها متفاوت است:
1. گروهى ازجمله سعيدبن جبير برآنند كه منظور از «كلمات» در آيه شريفه، بازگشت به‏سوى خدا با اين جمله است كه:
«رَبَّنا ظَلَمْنا اَنْفُسَنا...»
پروردگارا! ما به خويشتن ستم روا داشتيم. اينك بخشايش و آمرزش تو را مى‏خواهيم؛ توبه ما را بپذير.
2. امّا مجاهد مى‏گويد: منظور از «كلمات»، اين جملات است:
«اللّهم لا اله الّا انت سبحانك و بحمدك، ربّ انّى ظلمت نفسى فتب علىّ انّك انت‏التّوّاب‏الرّحيم.»
بار خدايا! جز تو خدايى نيست؛ پاك و منزّهى؛ با ستايش تو، تو را تنزيه مى‏كنم؛ پروردگارا! من به خود ستم روا داشتم [و اينك سخت پشيمانم‏]؛ پس، از سر مهر توبه‏ام را بپذير كه تو بسيار توبه‏پذير و مهربانى.
گفتنى است كه اين ديدگاه از قول حضرت باقر (ع) نيز روايت شده است.
3. پاره‏اى گفته‏اند: منظور از «كلمات»، اين فرازهاى بلند و پرمعناست:
«سبحان‏اللَّه والحمدللَّه و لا اله الّااللَّه واللَّه‏اكبر.»
پاك و منزّه است خدا؛ ستايش از آنِ خداست؛ خدايى جز خداى يگانه نيست؛ و خدا بزرگتر و پرشكوه‏تر است.
4. در روايات بسيارى، از امامان نور (ع) نقل شده است كه آدم به‏هنگام ندامت و بازگشت به‏سوى خدا، نامهاى بزرگ و پرشكوهى را بر عرش نگريست و از حقيقت آنها پرسيد. پيام آمد كه: اينها نامهاى محبوب‏ترين و برترين بندگان خداست. و اين نامها عبارتند از: محمّد، على، فاطمه، حسن و حسين. و آدم پس از آموختن نام آنان و آگاهى از منزلت رفيعشان در بارگاه خدا، به آن شايسته‏ترينها توسّل جست.

«فتاب عليه»
خدا توبه آدم را پذيرفت، و يا توفيق بازگشت و توبه را به او ارزانى داشت، و كلماتى به وى آموخت تا با بيان آنها، توبه‏اش به بارگاه خدا پذيرفته شود.

«انّه هوالتّوّاب‏الرّحيم»
چرا كه او همان بسيار توبه‏پذير است كه توبه‏اى را پس از توبه ديگر مى‏پذيرد و با آمرزش گناه بندگان، از كيفر و عذاب آنان مى‏گذرد. و او پرمهر است و اين توبه‏پذيرى و بخشايش او، تنها از روى لطف و مهر است.
حسن بصرى بر اين انديشه است كه: خداى حكيم آدم را براى زندگى در زمين آفريد؛ از اين رو، اگر آن لغزش نيز از او سر نمى‏زد، او را از بهشت خارج مى‏ساخت و در زمين فرود مى‏آورد تا در آن بساط زندگى بگسترد.
و عدّه‏اى بر اين باورند كه خدا آدم را آفريد كه اگر گناهى از وى سرزند، او را در زمين فرود آورد و گرنه در جهانى ديگر زندگى كند.
توبه و شرايط آن از ديدگاه قرآن‏
از شرايط اساسى توبه، پشيمانى از گذشته و تصميم به بازنگشتن به گناه و نافرمانى خدا است.
چنين بازگشت و توبه‏اى به باور همه پيروان قرآن باعث مى‏شود كه خداى پرمهر گناه انسان را ببخشايد و كيفر الهى را از وى بردارد.
به اين اصل توبه همگان معتقدند؛ امّا در مسائل فرعى آن، نظرها گوناگون است.
توبه از هرگناه و انجام‏دادن كار حرام و نادرستى واجب است، همانگونه كه توبه از ترك واجب نيز لازم است. به باور ما، توبه از ترك مستحبّات نيز درست و منطقى مى‏نمايد و معناى آن اين است كه آدمى تصميم مى‏گيرد از اين پس، همواره كارهاى استحبابى انجام دهد؛ و توبه پيام‏آوران خدا كه در قرآن شريف آمده است، همه به اين معنا برمى‏گردد.

تفسیر الميزان

(فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِماتٍ، فَتابَ عَلَيْهِ)، كلمه (تلقى)، بمعناى تلقن است، و تلقن بمعناى گرفتن كلام است، اما با فهم و علم، و اين تلقى در باره آدم، طريقه‏اى بوده كه توبه را براى آدم آسان مى‏كرده.
[توبه عبد بين دو توبه خدا واقع است‏]
از اينجا روشن ميشود كه توبه دو قسم است، يكى توبه خدا، كه عبارتست از برگشتن خدا بسوى عبد، برحمت، و يكى توبه عبد، كه عبارتست از برگشتن بنده بسوى خدا، باستغفار، و دست بردارى از معصيت.
و توبه بنده محفوف و پيچيده به دو توبه از خدا است، و در بين آن دو قرار مى‏گيرد، باين معنا كه بنده در هيچ حالى از احوال، از خداى خود بى نياز نيست، و اگر بخواهد از لجن‏زار گناه نجات يافته، توبه كند، محتاج به اين است كه خدا چنين توفيقى باو بدهد، و اعانت و رحمت خود را شامل حال او بسازد، تا او موفق بتوبه بگردد، و وقتى موفق بتوبه شد، تازه باز محتاج بيك توبه ديگرى از خداست، و آن اين است كه باز خدا برحمت و عنايتش بسوى بنده رجوع كند، و رجوع او را بپذيرد، پس توبه بنده وقتى قبول شود، بين دو توبه از خدا قرار گرفته است، هم چنان كه آيه: (ثُمَّ تابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوا، پس خدا بسوى ايشان توبه آورد، تا ايشان توبه كنند)  بر اين معنا دلالت دارد.
و آن قرائت كه كلمه (آدم) را بصداى بالا، و كلمه (كلمات) را بصداى پيش خوانده، با اين نكته مناسب است، هر چند كه آن قرائت ديگر، يعنى بصداى پيش خواندن آدم، و بصداى بالا خواندن كلمات)، نيز با اين معنا منافات ندارد.
و اما اينكه اين كلمات چه بوده؟ چه بسا احتمال داده شود، كه اين همان چيزى بوده كه خداى تعالى از آدم و همسرش در سوره اعراف حكايت كرده، كه (قالا: رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا، وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا، وَ تَرْحَمْنا، لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ)  باشد، كه ترجمه‏اش گذشت، و لكن عيبى كه در اين احتمال هست، اين است كه در سوره اعراف اين كلمات قبل از نقل هبوط آدم واقع شده، و بعد از نقل اين كلمات فرموده: (قلنا اهبطوا) الخ. و در سوره مورد بحث اول آيه (قلنا اهبطوا) الخ آمد بعدا آيه (فتلقى) الخ لكن در اين بين مطلبى هست، و آن اين است كه اگر بخاطر داشته باشيد، در صدر اين داستان، وقتى خداى تعالى بملائكه فرموده: ميخواهم در زمين خليفه قرار دهم- ملائكه گفتند:
آيا ميخواهى در آن كسى را قرار دهى كه فساد انگيزد؟ و خونريزى كند؟ با اينكه ما تو را بحمدت تسبيح مى‏گوييم، و تقديست مى‏كنيم،- تا آخر، و خداى تعالى اين سخن ملائكه را و اين ادعايشان را كه در باره خليفه زمينى كردند، و اين نسبتى را كه بوى دادند، رد نكرد، و در پاسخ نفرمود: نه، خليفه زمينى اينكارها را نمى‏كند، تنها اسماء را به آدم تعليم كرد.
معلوم ميشود با همين تعليم اسماء اعتراض ملائكه خود بخود باطل ميشود، و گر نه اعتراض ملائكه هم چنان بقوت خود باقى ميماند، و حجت عليه آنان تمام نميشد، پس معلوم ميشود، در ميانه اسمايى كه خدا بادم تعليم داده، چيزى بوده كه براى معصيت كار بعد از معصيتش بدرد ميخورده، و چاره گناه او را مى‏كرده، پس اى بسا تلقى آدم از پروردگار خود، مربوط بيكى از آن اسماء بوده، (دقت بفرمائيد).
اين را نيز بايد دانست، كه آدم (ع) هر چه كه بخود ستم كرد، و خود را در پرتگاه هلاكت، و دو راهى سعادت و شقاوت، كه همان زندگى دنيا است، افكند، بطورى كه اگر در همان مهبط خود، يعنى دنيا باقى ميماند، هلاك ميشد، و اگر به سعادت اولى خود برمى‏گشت تازه خود را به تعب افكنده بود، پس در هر حال بنفس خود ستم كرد، الا اينكه با همين عمل، خود را در مسير سعادت، و در طريق منزلى از كمال قرار داد، كه اگر اين عمل را نمى‏كرد، و بزمين نازل نميشد، و يا بدون خطا نازل ميشد، بان سعادت و كمال نمى‏رسيد.
آرى اگر پدر و مادر بشر، بزمين نمى‏آمدند، كى ميتوانستند متوجه فقر، و ذلت، و مسكنت، و حاجت، و قصور، خود شوند؟ و چگونه بدون برخورد با تعب و زحمت و رنج زندگى، به روح و راحت در حظيرة القدس، و جوار رب العالمين مى‏رسيدند؟ و براى جلوه كردن اسماء حسناى خدا، از عفو، و مغفرت، و رأفت، و توبه، و ستر، و فضل، و رأفت، و رحمت، موردى يافت نميشد چون مورد اين اسماء حسناى خدا، گنه‏كارانند، و خدا را در ايام دهر نسيم‏هاى رحمتى است، كه از آن بهره‏مند نميشوند، مگر گنه‏كارانى كه متعرض آن شوند، و خود را در معرض آن قرار دهند.
پس اين توبه همان است كه بخاطر آن راه هدايت را بروى انسان گشودند، تا آن را مسير خود قرار دهند، و تنظيف منزلى است، كه بايد در آنجا سكونت كنند، و بدنبال همان راه و آن هدايت بود، كه در هر عصرى دينى، و ملتى براى بشر تشريع شد.
دليل اين معنا كلام خدا است، كه مى‏بينى مكرر سخن از توبه آورده، و آن را بر ايمان مقدم ذكر كرده، مثلا فرموده: (فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ، وَ مَنْ تابَ مَعَكَ، آن طور كه مامور شده‏اى استقامت‏ بورز، هم خودت و هم هر كس كه با تو توبه كرده)

تفسیر نور


چون آدم از غذايى كه نبايد بخورد، چشيد و از آن همه نعمت و رفاه محروم شد، متوجّه اشتباه خود گرديد. او در اثر پشيمانى و ندامت، كلماتى را از خداوند دريافت كرد و به وسيله‏ى آن كلمات، توبه نمود.
طبق آنچه از روايات شيعه وسنى استفاده مى‏شود، مراد از كلماتى كه آدم به وسيله‏ى آن توبه نمود، توسّل به بهترين خلق خدا يعنى حضرت محمّد و اهل‏بيت او عليه وعليهم السلام است. چنانكه در تفسير درّالمنثور از ابن عباس نقل شده است كه آدم براى پذيرش توبه‏اش، خداوند را به اين نام‏ها قسم داد: «بحّق محمّد وعلىّ و فاطمة و الحسن و الحسين»  البتّه برخى معتقدند، مراد از كلمات، همان جمله‏اى است كه در سوره‏ى اعراف آمده است: «ربّنا ظلمنا أنفسنا و ان لم تغفر لنا و ترحمنا لنكوننّ من الخاسرين» خدايا! ما به خود ستم كرده‏ايم و اگر تو ما را نيامرزى و مورد رحمت قرار ندهى، حتماً از زيانكاران خواهيم بود.
1- همچنان كه توفيق توبه از خداست، بايد چگونگى و راه توبه را نيز از خداوند دريافت كنيم. «من ربّه كلمات»
2- قبول توبه و ارائه‏ى راه آن، از شئون تربيت و ربوبيّت اوست. «من ربّه»
3- اين همه لطف و قبول توبه، تنها كار خداست. «هو»
4- اگر توبه واقعى باشد، خداوند آن را مى‏پذيرد. «هو التّواب»
5 - اگر توبه را شكستيم، باز هم خداوند توبه را مى‏پذيرد. «هو التوّاب»
6- عذرپذيرى خداوند همراه با رحمت است، نه عتاب وسرزنش. «التّواب الرّحيم»

تفسیر نمونه


بازگشت آدم به سوى خدا
بعد از ماجراى وسوسه ابليس و دستور خروج آدم از بهشت ، آدم متوجه شد راستى به خويشتن ستم كرده ، و از آن محيط آرام و پرنعمت ، بر اثر فريب شيطان بيرون رانده شده ، و در محيط پرزحمت و مشقت بار زمين قرار خواهد گرفت ، در اينجا آدم به فكر جبران خطاى خويش افتاد و با تمام جان و دل متوجه پروردگار شد، توجهى آميخته با كوهى از ندامت و حسرت
لطف خدا نيز در اين موقع به يارى او شتافت و چنانكه قرآن در آيات فوق مى گويد: ((آدم از پروردگار خود كلماتى دريافت داشت ، سخنانى مؤ ثر و دگرگون كننده ، و با آن توبه كرد و خدا نيز توبه او را پذيرفت )) (فتلقى آدم من ربه كلمات فتاب عليه ).
چرا كه او تواب و رحيم است . ((انه هو التواب الرحيم ))
((توبه )) در اصل به معنى بازگشت است ، و در لسان قرآن به معنى بازگشت از گناه مى آيد، اين در صورتى است كه به شخص گنهكار نسبت داده شود، ولى گاه اين كلمه به خدا نسبت داده مى شود، در آنجا به معنى بازگشت به رحمت است ، يعنى رحمتى را كه به خاطر ارتكاب گناه از بنده سلب كرده بود بعد از بازگشت او به خط اطاعت و بندگى به او باز مى گرداند، و به همين جهت در مورد خدا تعبير به تواب (بسيار بازگشت كننده به رحمت ) مى شود.
و به تعبير ديگر توبه لفظى است مشترك ، ميان خدا و بندگان ، هنگامى كه بندگان به آن توصيف شوند مفهومش اين است كه به سوى خدا بازگشته اند زيرا هر گنهكارى در حقيقت از پروردگارش فرار كرده ، هنگامى كه توبه مى كند به سوى او باز مى گردد. 
خداوند نيز در حالت عصيان بندگان گوئى از آنها روى گردان مى شود، هنگامى كه خداوند به توبه توصيف مى شود، مفهومش اين است كه نظر لطف و رحمت و محبتش را به آنها باز مى گرداند.
درست است كه آدم در حقيقت كار حرامى انجام نداده بود، ولى همين ترك
اولى نسبت به او عصيان محسوب مى شد، او به سرعت متوجه وضع خود شد و به سوى پروردگارش بازگشت .
در اينكه منظور از ((كلمات )) چه بوده در پايان اين بحث سخن خواهيم گفت .
به هر حال آنچه نمى بايست بشود يا مى بايست بشود شد، و با اينكه توبه آدم پذيرفته گرديد، ولى اثر وضعى كار او كه هبوط به زمين بود تغيير نيافت ، و چنانكه آيات فوق مى گويد: ((ما به آنها گفتيم : همگى (آدم و حوا) به زمين فرود آئيد، هر گاه از جانب ما هدايتى براى شما آيد كسانى كه از آن پيروى كنند، نه ترسى دارند و نه اندوهگين خواهند شد)) (قلنا اهبطوا منها جميعا فاما ياتينكم منى هدى فمن تبع هداى فلا خوف عليهم و لا هم يحزنون ).
((ولى آنان كه كافر شوند و آيات ما را تكذيب كنند براى همى شه در آتش دوزخ خواهند ماند (والذين كفروا و كذبوا باياتنا اولئك اصحاب النار هم فيها خالدون ).
1- كلماتى كه خدا بر آدم القا كرد چه بود؟
در اينكه ((كلمات )) و سخنانى را كه خدا براى توبه به آدم تعليم داد چه سخنانى بوده است در ميان مفسران گفتگو است .
معروف اين است كه همان جملات سوره اعراف آيه 23 مى باشد: قالا ربنا ظلمنا انفسنا و ان لم تغفر لنا و ترحمنا لنكونن من الخاسرين )): ((گفتند: خداوندا ما بر خود ستم كرديم ، اگر تو ما را نبخشى و بر ما رحم نكنى از زيانكاران
خواهيم بود)).
بعضى گفته اند منظور از كلمات ، اين دعا و نيايش بوده است :
اللهم لا اله الا انت سبحانك و بحمدك رب انى ظلمت نفسى فاغفر لى انك خير الغافرين .
اللهم لا اله الا انت سبحانك و بحمدك رب انى ظلمت نفسى فارحمنى انك خير الراحمين .
اللهم لا اله الا انت سبحانك و بحمدك رب انى ظلمت نفسى فتب على انك انت التواب الرحيم .
پروردگارا! معبودى جز تو نيست ، پاك و منزهى ، تو را ستايش مى كنم ، من به خود ستم كردم مرا ببخش كه بهترين بخشندگانى .
خداوندا! معبودى جز تو نيست ، پاك و منزهى ، تو را ستايش مى كنم ، من به خود ستم كردم بر من رحم كن كه بهترين رحم كنندگانى .
بارالها! معبودى جز تو نيست ، پاك و منزهى ، تو را حمد مى گويم ، من به خويش ستم كردم رحمتت را شامل حال من كن و توبه ام را بپذير كه تو تواب و رحيمى )).
اين موضوع در روايتى از امام باقر (عليه السلام ) نقل شده است . 
نظير همين تعبيرات در آيات ديگر قرآن در مورد يونس (عليه السلام ) و موسى (عليه السلام ) مى خوانيم ، يونس به هنگام درخواست بخشش از خدا مى گويد: سبحانك انى كنت من الظالمين ((خداوندا منزهى من از كسانى هستم كه به خود ستم كرده ام )). 
درباره حضرت موسى (عليه السلام ) مى خوانيم : قال رب انى ظلمت نفسى فاغفر لى فغفر له : ((گفت : پروردگارا من به خود ستم كردم مرا ببخش و خدا او را بخشيد)).
در روايات متعددى كه از طرق اهل بيت (عليهمالسلام ) وارد شده است مى خوانيم : كه مقصود از كلمات تعليم اسماء بهترين مخلوق خدا يعنى محمد و على و فاطمه و حسن و حسين (عليهماالسلام ) بوده است ، و آدم با توسل به اين كلمات از درگاه خداوند تقاضاى بخشش نمود و خدا او را بخشيد.
اين تفسيرهاى سه گانه هيچگونه منافاتى با هم ندارد، چرا كه ممكن است مجموع اين كلمات به آدم ، تعليم شده باشد تا با توجه به حقيقت و عمق باطن آنها انقلاب روحى تمام عيار، براى او حاصل گرديده و خدا او را مشمول لطف و هدايتش قرار دهد.
2- چرا جمله اهبطوا تكرار شده است ؟
در آيات مورد بحث ، و آيات پيش از آن خوانديم كه قبل از توبه و بعد از توبه به آدم و همسرش حوا خطاب شده به زمين فرود آئيد، در اينكه اين تكرار براى تاءكيد است يا اشاره به دو مطلب ديگر در ميان مفسران گفتگو است ، ولى ظاهر اين است كه جمله دوم اشاره به اين واقعيت باشد كه آدم گمان نكند با پذيرش توبه او هبوط به زمين منتفى شده است ، بلكه او اين راه را بايد برود! يا به اين جهت كه از اول براى اين هدف آفريده شده بود، و يا به خاطر اينكه اين هبوط اثر وضعى عمل او بوده است ، اين اثر وضعى با توبه دگرگون نمى شود.
3- مخاطب در اهبطوا كيست ؟
((اهبطوا)) به صيغه جمع آمده است در حالى كه آدم و حوا كه مخاطب اصلى اين سخن بودند دو نفر بيشتر نبودند و بايد صيغه تثنيه آورده شود، اما به خاطر اينكه هبوط آدم و حوا به زمين نتيجه اش اين بود كه فرزندان و نسلهاى آنها نيز در زمين ساكن خواهند شد، به صورت صيغه جمع آمده است .

غزل طبيب عشق از سروده های امام خمینی (ره)

طبيب عشق

 غـــــــــــم دل با كه بگويم كه مرا يارى نيست         جز تـــــــــو اى روحِ روان، هيچ مددكارى نيست

غم عشق تو به جان است و نگويم به كسى           كه در اين بــــــــاديه غمزده، غمخوارى نيست

راز دل را نتوانــــــــــــــــــم به كسـى بگشايم           كه در اين ديــــــــــــر مغان رازنگهدارى نيست

ساقى، از ساغـــــر لبـــــريز ز مـــى دم بـربند            كه در اين ميكـــــده مى‏زده، هشيارى نيست

درد من، عشق تــــــو و بستر من؛ بستر مرگ           جز تواَم هيچ طبيببــــــى و پــــــرستارى نيست

لطف كن، لطف و گـــــــذر كن به سر بـــالينم              كه به بيمــــــــــارى من جان تو، بيمارى نيست

قلـــــــــم ســـــرخ كشم بر ورق دفتر خويش              هان كه در عشق من و حُسن تو، گفتارى نيست

مولودی ابن الرضا جواد الائمه و علی اصغر علیه السلام

دلبر مائی ... ابن الرضایی

هرکسی شاده دل به تو داده /  قبله ما چشای تو باب المراده / دلبر مائی ابن الرضایی .... مدیحه سراحی حاج ابوالفضل بختیاری در شب میلاد

ابن الرضا جواد الائمه و علی اصغر علیه السلام . 

گلچین مدح و سرود از ولادت حضرت امام علی (ع) + صوتی و تصویری

دریافت فایلهای صوتی:


حاج محمودکریمی-آقای منی دین و دنیای من(سرود)

حاج محمودکریمی-در حال عاشقم رسد امشب سلام می (مدیحه سرایی)

حاج محمودکریمی-یاعلی یا علی یاعلی علی علی یا علی (سرود)

حاج محمودکریمی-علی قرار فلکه روح ملکه (سرود)

حاج محمودکریمی-تویی آنکه در همه آیتی (مناجات)

حاج محمودکریمی-در دلم شوری از آن لحظه به پاست (شعرخوانی)

حاج محمودکریمی-در دلم نیست به جز عشق اهورایی تو (مدیحه سرایی)

حاج محمودکریمی-مطلع ناقص من کاش که کامل می شد (مدیحه سرایی)

حاج محمودکریمی-ای بانی وجو من از ابتدا علی (مدیحه سرایی)

حاج محمودکریمی-ستاره می ریزه از عالم بالا می ریزه به پیش قدمای مولا (سرود)

حاج محمودکریمی-اگه هزار بار به پای تو مولا بمیرم (سرود)

حاج محمودکریمی-شب شب شب وصاله (سرود)

حاج محمودکریمی-رو گلا شبنم بارونه بارونه (سرود)

حاج محمودکریمی-من که دلبری مثل حیدر داره (سرود)

حاج محمودکریمی-یا قاهر العدو یا والی الولی (سرود)

حاج محمودکریمی-علی فقط بود ونبود منه این عاشقی تو تار و پوده منه (سرود)

حاج محمودکریمی-یا حیدر حیدر یا حیدر (سرود)

حاج محمودکریمی-عاقلا با می نابش دیوونند (سرود)

حاج محمودکریمی-من واله و دیوانه ام و مست علی (سرود)

حاج محمودکریمی-پر می زنم تا مکه نه برا طواف کعبه (سرود)

حاج محمودکریمی-دل در سینه ی بی قرار خاص و عام است (سرود)

حاج محمودکریمی-مولا یاعلی مولا (سرود)

حاج محمودکریمی-ای با دو تیغ ابرو دل برده ای به غارت (سرود)

حاج محمودکریمی-به پات افتاده سر و کار دلم (سرود)

حاج محمودکریمی-عشق می کنم میگه خدا علی رو عشقه (سرود)

حاج محمودکریمی-تنها امیر عالم و طنین هر دم و زبان بسته ی من (سرود)

حاج محمودکریمی-با ولای حجت حق دین الهی تمومه (سرود)

حاج محمودکریمی-عشقه عشقه تو آسمون هوای عشق (سرود)

حاج محمودکریمی-ساق کوثر علی علی عشق پیمبر علی علی (سرود)

حاج محمودکریمی-همه بعثت احمد مختار (سرود)

حاج محمودکریمی-دنیای بی امام به پایان رسید (مدیحه سرایی)

حاج محمودکریمی-نماز بی علی چه نمازیه؟؟ (سرود)

حاج سعیدحدادیان-نام علی بشنیدم (مدیحه سرایی)

حاج سعیدحدادیان-دعا وذکر توسل پایان مراسم (مناجات)

حاج سعیدحدادیان-وجه رب العالمین عروه الوثقی دین (سرود)

حاج سعیدحدادیان-تو ضامن توحید علی علی (سرود)

حاج سعیدحدادیان-به نام حضرت حق دلو بزن به دریا (سرود)

حاج محمدطاهری-روشنی یه آسمون نجف نجف (سرود)

حاج محمدطاهری-حضرت حیدر همه قشنگی دنیایی (سرود)

حاج محمدطاهری-نسیم وزید و باغ آرزوها تازه تر شد (سرود)

حاج محمدطاهری-به خدا برای تو روز پدر (سرود)

حاج محمدطاهری-طلوع خورشی کلیده یه رازه (سرود)

حاج محمدطاهری-برتر از مسحایی زندگی زهرایی (سرود)

حاج محمدطاهری-شهر عاشقی تماشا داره (سرود)

حاج محمدطاهری-برا دلای بی قراری تو صاحب تیغ ذوالفقاری (سرود)

حاج محمدطاهری-روح و جان پیمبر آمد (سرود)

حاج محمدطاهری-سب سبد گل سون و سنبل از آسمان می بارد (سرود)

حاج محمدطاهری-یا حیدر علی مولا یاحیدر علی مولا (سرود)

حاج منصور ارضی-یا سلطان ابوتراب یا سلطان ابوتراب (سرود)

حاج حسن خلج-آقام آقام آقام حیدر (سرود)

حاج حسن خلج-تو قلعه دلم فقط عشق علی نشسته (سرود)

حاج سیدمجید بنی فاطمه-شب شب ولادته و دل تو دلم نیست (سرود)

حاج سیدمجید بنی فاطمه-نه مراست قدرت آنکه دم زنم ز قدرت تو یاعلی (مدیحه سرایی)

حاج سیدمجید بنی فاطمه-آیه های توحیده روی لبای خورشیده (سرود)

حاج سیدمجید بنی فاطمه-شب شب شب وصاله (سرود)

حاج سیدمجید بنی فاطمه-به خدا برای عشقت یا علی (سرود)

حاج سیدمجید بنی فاطمه-ورد زبون شاه فقیره (سرود)

حاج سیدمجید بنی فاطمه-شب شد و صدای بارون دوباره پیچید توی کوچمون (سرود)

حاج سیدمجید بنی فاطمه-دل صیقلیه شب جشن علیه (سرود)

حاج سیدمجید بنی فاطمه-هوا هوای هوای عشقه دلم فقط گدای عشقه (سرود)

حاج سیدمجید بنی فاطمه-عشق آفرینی مشکل گشایی (سرود)


حاج سیدمجید بنی فاطمه-حیدر علی مولا علی مولا علی مولا (سرود)


حاج محمدرضا بذری-حرف مردونگی و مرده (سرود)

حاج محمدرضا بذری-هر دلی که دچار لیلا بود (مدیحه سرایی)

حاج محمدرضا بذری-اگه کعبه حق سینه در شده (سرود)

حاج عباس طهماسپور-حیدر ذکر ضجلیله ی من (سرود)

حاج عباس طهماسپور-چه ذکریه این ذکر علی هر عقل و نشون میکنه (سرود)

حاج عباس طهماسپور-خوبه آدم تو دنیا حساب کتابی باشه (سرود)

حاج مهدی مختاری-تویی امید دل همه سرود لبهای فاطمه (سرود)

حاج مهدی مختاری-ای مردم عالم به علی رو بیایید (سرود)

حاج مهدی مختاری-آقام آقام حیدر مدد (سرود)

حاج مهدی مختاری-علی علی علی علی (سرود)

حاج مهدی مختاری-دلی که امشب بیقراره (سرود)

حاج مهدی مختاری-لبریز یک جنون ناب (سرود)

حاج حسین سازور-حاج محموکریمی-دلهای ابالفضلیای ما دنبال یاره (سرود)

حاج مهدی سلحشور-محور تموم کائنات حیدر (سرود)

حاج سیدمهدی میرداماد-عالم امشب به علی می نازد (مدیحه سرایی)

حاج سیدمهدی میرداماد-چه ذوالفقار و به عزم مصاف بردارد (سرود)

حاج سیدمهدی میرداماد-بی تابم امشب و طبع شعری گرفته ام (دکلمه خوانی)

حاج سیدمهدی میرداماد-یا حیدر علی علی علی یاحیدر (سرود)

حاج سیدمهدی میرداماد-یاحیدر گرفته عشقت قلب منو هدف (سرود)


حاج سیدمهدی میرداماد-دلم غیر ایوان طلایی نداشت (مدیحه سرایی)

حاج سیدمهدی میرداماد-شور و شعف به هر طرف (سرود)

حاج سیدمهدی میرداماد-علی عشقمه یارمه کارمه (سرود) - شاعر:سیدسعیدضیاتبار

حاج سیدمهدی میرداماد-ذکرمون سینجلیه دلا صاف و صیقلیه (سرود)

حاج سیدمهدی میرداماد-روی علی ماه ما قنبر شاه ما (سرود)

حاج سیدمهدی میرداماد-وقتی میزارم لبامو روی پیمونه عشق (سرود)

حاج سیدمهدی میرداماد-می درخشه ستاره ستاره ستاره (سرود)

حاج سیدمهدی میرداماد-ترانه میخونم عشق من حیدره (سرود)

حاج سیدمهدی میرداماد-آقام علی آقام علی (سرود)

کربلایی حمیدعلیمی-شب شد وصدای بارون دوباره پیچید توی کوچمون (سرود)

کربلایی حمیدعلیمی-می باره امشب از تو آسمون باده و ساغر (سرود)

کربلایی حمیدعلیمی-دلبری دارم که دل سر مست اوست (مدیحه سرایی)

کربلایی حمیدعلیمی-سنگ علی رو می زنم به سینه به سینه (سرود)

کربلایی حمیدعلیمی-یک شمع وداذم دار فان آن هم علی مرتضی (سرود)

کربلایی حمیدعلیمی-تمام آیینه قرآن چنین است (سرود)

کربلایی حمیدعلیمی-لا اله الا الله الله و ربی (سرود)

کربلایی حمیدعلیمی-عشق  و طروات موج چشاته (سرود)

کربلایی حمیدعلیمی-لا عاشق الا علی لا صادق الا علی (سرود)

حاج سیدمهدی میرداماد-فتاده امشب به دل من شوری دیگر (سرود)





دریافت فایلهای تصویری:


حاج محمودکریمی-آقای منی دین و دنیای من(سرود)

حاج محمودکریمی-یاعلی یا علی یاعلی علی علی یا علی (سرود)

حاج محمودکریمی-ستاره می ریزه از عالم بالا می ریزه به پیش قدمای مولا (سرود)

حاج محمودکریمی-دل گرفتار من گرفته بهانه یاران (سرود)

حاج سیدمجید بنی فاطمه-عشق آفرینی مشکل گشایی (سرود)

بنر رحلت ...

 

برای دانلود طرح در سایز و کیفیت بالا کلیک بفرمائید

تلفنی زائر حرم آستان امام هشتم (ع) شوید

به همت آستان قدس رضوی، ارادتمندان به آستان ثامن الحجج از این پس می‌توانند با تماس با روضه منوره از راه دور حرم حضرت علی ابن موسی الرضا علیه السلام، را زیارت كنند.
زائران آستان امام هشتم (ع) می‌توانند، با شماره 05112003334 تماس گرفته و پس از عرض سلام به این امام همام به طور تلفنی زائر حرم ایشان شوند.

                   

                                                 

                                                 

شاید شما هم امروز دلت برای زیارت حرم ثامن الحجج حضرت علی ابن موسی الرضا (ع) همانند كبوتر‌های حرمش به پرواز درآمده باشد.
اگر یادتان ماند و باران گرفت دعایی به حال بیابان كنید؛ التماس دعا.

گلچین مولودی حضرت امام المتقین علی (ع)  

Image

 

مجموعه ای بسیار زیبا از گلچین مولودی مداحان اهل البیت به مناسبت ولادت حضرت امیر المونین علی (ع) تقدیم به کاربران عزیز.

  گلچین مولودی حضرت علی (ع)    

نوایی دشتی«ای دل» در سوگ حضرت امام خمینی رحمه الله علیه

ویژه سالگرد ارتحال امام خمینی (س)

نوایی دشتی«ای دل» در سوگ حضرت امام خمینی رحمت الله علیه

 ویژه سالگرد ارتحال امام خمینی (س)

 

ویژه سالگرد ارتحال امام خمینی (س)

ویژه سالگرد ارتحال امام خمینی (س)

ویژه سالگرد ارتحال امام خمینی (س)

نوای جدید، زیبا و با کیفیت عالی به نام «امام دلها» درباره رحلت امام خمینی (ره). خواننده : محمد عبدالحسینی، آهنگساز : فرهاد برنجان، شاعر : اسماعیل امینی

 ویژه سالگرد ارتحال امام خمینی (س)

 

ویژه سالگرد ارتحال امام خمینی (س)

ترانه جانسوز ای دریغا با صدای گلریز در سوگ رحلت امام خمینی

ویژه سالگرد ارتحال امام خمینی (سره)

نوای ماندگار و مشهور آقای گلریز در سوگ جانسوز امام خمینی با عنوان  ای دریغا

 ویژه سالگرد ارتحال امام خمینی (س)

 

ویژه سالگرد ارتحال امام خمینی (س)

3 بگراند رایانه

رحلت امام خمینی( ره)  
 رحلت امام خمینی( ره)  
 رحلت امام خمینی( ره)

کلیپهای تصویری مولودی امام علی (ع)

خدا رو سينه من نوشته يا علي...
روز ازل تو عالم صداي علي بود، خلقت آسمونا براي علي بود، سجده روز اول به پاي علي بود ... مولودي شاد و زيبا با صداي حاج محمود کريمي به مناسبت ولادت اولين امام شيعه حضرت امام علي (ع) . به مدت 4:24
علي علي ميگم تا حق مي پرم
مولودي جذاب و گرم به مناسبت ميلاد پربرکت مولود کعبه حضرت علي (ع) با نواي سيد مهدي ميرداماد تقديم به پيروان راستين حضرت امير ( کعبه ترک خورده دلم واشده يا علي، روي زمين دوباره غوغا شده يا علي...)
امشب از آسمان ستاره مي ريزد
اگر هزار بار به پاي تو مولا بميرم روحم ميون کهکشونا مينويسه علي مولا/ اگر هزار بار به عشق تو آتيش بگيرم خاکسترم تو آسمونا مينويسه علي مولا ... مولودي جذاب و شاد در سرور ولادت حضرت علي (ع) با نواي حاج محمود کريمي . به مدت 12:15
مست قلندر، مست مستم

سيدي مولا، همسر زهرا، قبله دلها علي... مولودي شاد و جذاب با سبکي متمايز و هيجاني به مناسبت ميلاد امير بلا منازع حضرت علي (ع) با نواي شنيدني حاج محمد رضا طاهري

نرم افزار موبایل اعتکاف

 

نرم افزار موبایل اعتکاف که توسط موسسه عروج اندیشه قم تولید شده است نرم افزاری است مناسب این روزها چرا که شامل : فضیلت، اعمال و کیفیت آن در ماه رجب ، توبه ، آیات و احکام توبه و … و همچنین بخشی جامع و کامل درباره اعتکاف است که توسط متخصصان موسسه تولید شده.

java etekaf نرم افزار موبایل اعتکاف

 دریافت فایل (لینک مستقیم)

حجم: ۱٫۲۰ مگابایت

بها: یک صلوات

دانلود رایگان نرم افزار تفسیر قرآن مهر

تفسیر قران مهر

دانلود رایگان نرم افزار تفسیر قرآن مهر : سایت تخصصی نرم افزار مذهبی و رایانه اسلامی اینبار نرم افزار از تفسیر قرآن مهر که دارای چند جلد هست را برای دانلود شما آماده کرده است .

«تفسیر قرآن مهر» عنوان اثری است از حجت‌الاسلام و المسلمین محمد رضایی اصفهانی، نویسنده و پژوهشگر قرآنی، که در چند جلد از سوی انتشارات پژوهش‌های تفسیر و علوم قرآن عرضه شده است.

این اثر با توجه به پرسش‌های مطرح در میان دانشجویان به رشته تحریر درآمده، از این جهت با نثری شیوا و ساده نوشته شده است.

از دیگر ویژگی‌های این اثر، تلفیق نثر با نظم است. به این شیوه که نویسنده در هر جایی از اثر که سروده‌ها سبب انتقال بهتر مفاهیم می‌شده است، از سروده‌های شاعران مختلف استفاده کرده است. در میان این سروده‌ها، اشعاری از امام راحل (ره) نیز دیده می‌شود.

علاوه بر این، بیان نکات کلیدی به صورت مجزا از دیگر ویژگی‌های این اثر است که سبب می‌شود تا نویسنده مطالب مهم را به صورت اجمالی به خواننده منتقل می‌کند.

دانلود جلد اول

عناوین اصلی کتاب شامل:
درآمد؛ فصل اول: کلیات و مقدمات‌؛ فصل دوم: سوره‌ی حمد (پرستشگری عاشقانه و امداد خواهی روشنگرانه)؛ فصل سوم: سوره‌ی بقره «اندیشه‌ی اسلامی، مردم‌شناسی، تاریخ‌شناسی، قانونمندی جامعه»؛  منابع‌؛ یادآوری؛ تذکرات

3905-Tafsire-Quran-mehr-J1.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3905-Tafsire-Quran-mehr-J1.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه

دانلود جلد دوم

عناوین اصلی کتاب شامل:
یادآوری‌ها؛ درآمد؛ تفسیر سوره‌ی بقره (از آیه‌ی ۱۴۲ تا آخر)؛  تغییر قبله مسلمانان و اسرار آن؛ چگونه شهیدان زنده‌اند؟؛ مراسم حج و عمره‌؛ بهداشت غذائی انسان؛ قوانین اسلامی‌؛ قوانین حج؛ عملکرد روانی و اجتماعی‌؛ مومنان فداکار؛ عوامل بعثت پیامبران‌؛ جهاد اسلامی و فواید آن؛ قوانین زنان‌؛ سرگذشت های عبرت آموز ملت های پیشین؛ آیة الکرسی‌؛  پیامبر بزرگ الهی؛  بخشش‌؛ مقررات اقتصادی؛ منابع

3905-Tafsire-Quran-mehr-J2.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3905-Tafsire-Quran-mehr-J2.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه

دانلود جلد سوم

3905-Tafsire-Quran-mehr-J3.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3905-Tafsire-Quran-mehr-J3.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه

دانلود جلد چهارم

3905-Tafsire-Quran-mehr-J4.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3905-Tafsire-Quran-mehr-J4.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه

دانلود جلد پنجم

3905-Tafsire-Quran-mehr-J5.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3905-Tafsire-Quran-mehr-J5.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه

دانلود نرم افزار تفسیر قران کریم مهر

تفسیر قران مهر

دانلود نرم افزار تفسیر قران کریم مهر : سایت تخصصی نرم افزار مذهبی و رایانه اسلامی اینبار نرم افزار از تفسیر قرآن مهر که دارای چند جلد هست را برای دانلود شما آماده کرده است .

دانلود جلد ششم

عناوین اصلی کتاب شامل:
یادآوری‌ها؛ درآمد؛  سوره‌ی انعام‌؛  دوم: محتوای سوره انعام‌؛  جهانگردی هدفمند در قرآن و حدیث‌؛ اهداف پیامبران چیست؟؛ ماجراهای ابراهیم (ع)؛ نشانه های خدا؛ ادب در قرآن و احادیث‌؛ غفلت و راه‌کارهای زدودن آن‌؛ ده فرمان قرآن‌؛ منابع

3905-Tafsire-Quran-mehr-J6.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3905-Tafsire-Quran-mehr-J6.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه

 

دانلود جلد هفتم

عناوین اصلی کتاب شامل:
یادآورى‌ها؛ درآمد؛  سوره‌ى اعراف‌؛  دوم: محتواى سوره‌ى اعراف‌؛ ماجراى آدم و ابلیس‌؛ لباس و فواید آن‌؛  دستوارت الهى در مورد؛ چه چیزهایى بر انسان حرام است‌؛ در گیرى پیشوایان و پیروان گمراه در دوزخ‌؛ اعراف کجاست و اهل آن چه کسانى هستند؟؛ دعا و شرایط و آداب آن‌؛ ماجراى نوح‌؛ ماجراى قوم عاد؛ ماجرا قوم ثمود؛ ماجراى قوم لوط؛ ماجراى قوم شعیب‌؛ تاثیر عوامل معنوى (ایمان و تقوا)؛ ماجراى موسى و فرعون‌؛ فال نیک و بد؛  عدد چهل در قرآن و حدیث‌؛ ماجراى گوساله پرستى بنى اسرائیل‌؛ پیامبر اسلام و نشانه ها و اهدلال او؛ ماجراى روز شنبه و ماهیگیرى یهود؛ تمسک به کتاب هاى الهى و درس آن، دو مرحله استفاده از آنها؛  پیمان نخسیتین در عالم ذر (روز آلست)؛ آنان که از حیوانات گمراه ترند؛ علوم مخصوص خدا؛  هدف از ازدواج، بهداشت روانى است‌؛ جامع ترین آیه اخلاقى قرآن‌؛ دزدگیر پارسیان در برابر شیطان‌؛ آداب قرائت و مراحل استفاده و فهم قرآن‌؛ منابع

3905-Tafsire-Quran-mehr-J7.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3905-Tafsire-Quran-mehr-J7.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه

 

دانلود جلد هشتم

عناوین اصلی کتاب شامل:
یادآوری‌ها؛ درآمد؛ بخش اول: سوره‌ی انفال‌؛ دوم: محتوای سوره‌ی انفال‌؛ بخش دوم: سوره‌ی توبه‌؛ منابع

3905-Tafsire-Quran-mehr-J8.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3905-Tafsire-Quran-mehr-J8.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه

 

دانلود جلد نهم

عناوین اصلی کتاب شامل:
یادآوری؛ درآمد؛ بخش اول: سوره‌ی یونس‌؛  بخش دوم: سوره‌ی هود؛ منابع

3905-Tafsire-Quran-mehr-J9.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3905-Tafsire-Quran-mehr-J10.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

 

دانلود جلد دهم

عناوین اصلی کتاب شامل:
یادآوری؛ درآمد؛ بخش اول: سوره‌ی یوسف‌؛ بخش دوم: سوره‌ی رعد؛ منابع

 

3905-Tafsire-Quran-mehr-J10.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3905-Tafsire-Quran-mehr-J9.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه

 

دانلود جلد یازدهم

عناوین اصلی کتاب شامل:
یادآوری؛ درآمد؛ بخش اول: سوره‌ی ابراهیم علیه السلام‌؛ بخش دوم: سوره ی حجر؛ بخش سوم: سوره ی نحل؛ منابع

3905-Tafsire-Quran-mehr-J11.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3905-Tafsire-Quran-mehr-J11.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه

 

دانلود جلد دوازدهم

عناوین اصلی کتاب شامل:
یادآوری؛ درآمد؛  بخش اول: سوره‌ی اسراء؛ بخش دوم: سوره ی کهف؛  بخش سوم: تفسیر سوره‌ی مریم‌؛ منابع

3905-Tafsire-Quran-mehr-J12.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3905-Tafsire-Quran-mehr-J12.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه

 

دانلود جلد سیزدهم

عناوین اصلی کتاب شامل:
یادآوری؛ درآمد؛ بخش اول: سوره‌ی طه‌؛ بخش دوم: سوره‌ی انبیاء؛ بخش سوم: سوره‌ی حج‌؛ منابع

3905-Tafsire-Quran-mehr-J13.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3905-Tafsire-Quran-mehr-J13.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه

 

دانلود جلد چهاردهم

عناوین اصلی کتاب شامل:
یادآوری؛ درآمد؛ بخش اول: سوره‌ی مؤمنون‌؛ بخش دوم: سوره‌ی نور؛   بخش سوم: سوره‌ی فرقان‌؛ منابع

3905-Tafsire-Quran-mehr-J14.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3905-Tafsire-Quran-mehr-J13.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه

 

دانلود جلد پانزدهم

عناوین اصلی کتاب شامل:
یادآوری؛ درآمد؛ بخش اول: سوره‌ی شعراء؛     بخش دوم: سوره‌ی نمل‌؛ بخش سوم: سوره‌ی قصص‌؛

3905-Tafsire-Quran-mehr-J15.zip دریافت نرم افزار تلفن همراه

3905-Tafsire-Quran-mehr-J15.apk دریافت نرم افزار تلفن همراه