حضرات معصومين و ائمه بزرگوار چندين عامل را در تنگ شدن رزق و روزي بيان كرده‌اند كه از جمله آن‌ها مي‌توان به گناه، حرام‌خوارىِ، دم زدن از ندارى، دروغگويى و هركه حقى از حقوق برادر مسلمان خود را به او نپردازد، اشاره كرد.

امام باقر عليه‏‌السلام :

"بنده گناه مي‌كند و به سبب آن روزى از او گرفته مي‌شود.

امام صادق عليه‏‌السلام :

"حرام‌خوارىِ زياد ، روزى را از بين مي‌برد.

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

"كسى كه دم از نادارى زند، نادار شود.

"امانتدارى، تـوانـگـرى مي‌آورد و خيانت (در امانت) به فقر مي‌كشاند.

امام باقر عليه‏‌السلام:

- به ابو نعمان-: "ما را وسيله سركيسه كردن مردم قرار مده؛ زيرا با اين كار، خداوند بر فقر تو مي‌افزايد.

امام‏ صادق عليه‏‌السلام:

- از پدران بزرگوارش نقل مي‌كند: "هر كه از فضل خدا نطلبد، فقير شود.

"هر مردى كه فرزند خود را نفرين كند، فقر برايش به ارث گذارد.

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم:

"دروغ ، روزى را كم مي‌كند.

امام على عليه‏‌السلام:

"اعتياد به دروغگويى، فقر مي‌آورد.

همچنين رسول خدا (ص) درباره كارهايي كه بركت روزي را از بين مي‌برد اينگونه مي‌فرمايند:

"هركه حقى از حقوق برادر مسلمان خود را به او نپردازد، خداوند، بركت روزى را بر او حرام گرداند، مگر آن كه توبه كند.